উত্তৰভাদ্ৰপদ নক্ষত্ৰ ফল

চৰণ অনুসৰি ফল

উত্তৰভাদ্ৰপদ গোটেইখিনিয়েই মীনত, ৩°২০′ৰ পৰা ১৬°৪০′লৈ — বৃহস্পতিৰ ৰাশিত শনিৰ নক্ষত্ৰ, দেৱতা অহিৰ্বুধ্ন্য, গভীৰ পানীৰ সৰ্প। চাৰি চৰণৰ নৱাংশ সিংহ, কন্যা, তুলা আৰু বৃশ্চিক।

প্ৰথম চৰণত সিংহ নৱাংশই শান্ত অথচ কৰ্তৃত্বপূৰ্ণ ছাঁচ দিয়ে — এওঁলোকে মাত ডাঙৰ নকৰাকৈয়ে ঘৰ চম্ভালে। দ্বিতীয় চৰণত কন্যা নৱাংশত নিঃশব্দ সেৱা আৰু নিখুঁত কামৰ ক্ষমতা। তৃতীয় চৰণত তুলা নৱাংশত শনি উচ্চস্থ হয়, ফলত মধ্যস্থতা, ন্যায়বোধ আৰু শিল্পবোধ এই চৰণতেই আটাইতকৈ পৰিপক্ব। চতুৰ্থ চৰণত বৃশ্চিক নৱাংশত নক্ষত্ৰটো আটাইতকৈ গভীৰ হৈ যায় — সাধনা, তন্ত্ৰ আৰু গূঢ়চৰ্চাৰ প্ৰৱণতা ইয়াতেই আটাইতকৈ বেছি।

স্বভাৱ আৰু মানসিক গঠন

প্ৰতীক খাটৰ পিছফালৰ খুৰা আৰু গভীৰৰ সৰ্প — দুয়োটাই স্থিৰতাৰ চিন, যি চকুত নপৰে অথচ ভাৰ বহন কৰি আছে। উত্তৰভাদ্ৰপদৰ জাতকে খং নকৰে বুলিলেই হয়, কিন্তু সিদ্ধান্ত ল'লে সলনি নকৰে। মনুষ্য গণ আৰু গাভীযোনি মিলি ধৈৰ্য, ক্ষমা আৰু নীৰৱ সহনশীলতা দিয়ে। পিত্ত নাড়ীয়ে ভিতৰৰ তেজ, ক্ষত্ৰিয় বৰ্ণই দায়িত্বৰ ভাৱ। তিনিটা শনি-নক্ষত্ৰৰ ভিতৰত পুষ্যাৰ শনিয়ে পালন কৰে, অনুৰাধাৰ শনিয়ে সংগঠন কৰে, আৰু উত্তৰভাদ্ৰপদৰ শনিয়ে সহ্য কৰে আৰু গভীৰত বহি থাকে। দোষৰ দিশ — অভিমান জমাই ৰখা।

কৰ্মক্ষেত্ৰ

গৱেষণা আৰু তত্ত্বচৰ্চা, অধ্যাপনা, দৰ্শন আৰু যোগ, চিকিৎসা — বিশেষকৈ মানসিক স্বাস্থ্য, সমাজ কল্যাণ, জলসম্পদ আৰু সমুদ্ৰ বিজ্ঞান, ভূগৰ্ভৰ অভিযান্ত্ৰিক কাম, পুথিভঁৰাল আৰু সংৰক্ষণ, ধৰ্মীয় প্ৰতিষ্ঠান পৰিচালনা, লিখা-মেলা। উত্তৰভাদ্ৰপদৰ জাতকে খৰতকীয়া ফল নিবিচাৰে, সেয়ে দীৰ্ঘম্যাদী কামতেই এওঁলোকৰ আচল শক্তি ধৰা পৰে।

বিবাহ আৰু দাম্পত্য

গাভীযোনি, বিৰোধী ব্যাঘ্ৰ — চিত্ৰা আৰু বিশাখাৰ সৈতে যোনিমিলনত সাৱধানতা। মনুষ্য গণৰ সৈতে মনুষ্য আৰু দেৱ গণ সহজ। উত্তৰভাদ্ৰপদ শিৰোৰজ্জু। দাম্পত্যত এওঁলোক আটাইতকৈ সহনশীল নক্ষত্ৰবোৰৰ এটা — কাজিয়া টানি নিনিয়ে, কিন্তু মনত ৰাখে; সেয়ে কথা জমা হ'বলৈ নিদিয়াটোৱেই এওঁলোকৰ সংসাৰৰ বাবে আটাইতকৈ দৰকাৰী অভ্যাস।

দশা আৰু সময়

উত্তৰভাদ্ৰপদত জন্ম মানে জীৱনৰ আৰম্ভণি শনি মহাদশাৰে, দৈৰ্ঘ্য ১৯ বছৰ, তাৰ পিছত সোতৰ বছৰৰ বুধ মহাদশা। পুষ্যা আৰু অনুৰাধাৰ সৈতে ক্ৰম একে, কিন্তু ইয়াত শনি বৃহস্পতিৰ ৰাশিত বহে, যি তুলনামূলকভাৱে শান্ত অৱস্থান। ফলত শৈশৱৰ দীঘলীয়া শনি দশাটোৱে সংঘাততকৈ ধীৰতা আৰু অন্তৰ্মুখিতাৰ ফালে ঠেলি দিয়ে; পঢ়া-শুনাত পলমকৈ মুকলি হয়, কিন্তু ভেটি মজবুত হয়। বুধ দশাতেই প্ৰকাশ আৰু স্বীকৃতিৰ সময় আহে।

স্বাস্থ্য আৰু সুস্থতা

মধ্য বা পিত্ত নাড়ীৰ নক্ষত্ৰ, মীন ৰাশি ভৰিৰ পতাৰ অংগ। সাধাৰণ সুস্থতাৰ ফালৰ পৰা খোজকঢ়া, ভৰিৰ যত্ন আৰু টোপনিৰ নিৰ্দিষ্ট সময় যথেষ্ট। উত্তৰভাদ্ৰপদৰ জাতকে নিজৰ অসুবিধা নকয় বাবে সমস্যা পলমকৈ ধৰা পৰে — নিয়মিত পৰীক্ষা কৰোৱাৰ অভ্যাসটো সেয়ে বিশেষভাৱে জৰুৰী। এয়া ৰোগ নিৰ্ণয় নহয়।

অসমত প্ৰচলিত প্ৰতিকাৰ

গভীৰতা আৰু নীৰৱ সাধনাৰ অসমীয়া ক্ষেত্ৰ বশিষ্ঠ আশ্ৰম। গুৱাহাটীৰ দক্ষিণ প্ৰান্তত পাহাৰৰ নামনিত সন্ধ্যা, ললিতা আৰু কান্তা তিনিটা জুৰিৰ সংগম, শিলৰ ওপৰেৰে বৈ যোৱা পানী, আৰু ঋষি বশিষ্ঠৰ সেই তপস্যাৰ থলী — য'ত শ শ বছৰ ধৰি নিঃশব্দ সাধনাৰ স্মৃতি বৈ আছে। উত্তৰভাদ্ৰপদৰ ‘গভীৰৰ সৰ্প’ ভাৱৰ সৈতে ইয়াতকৈ ভাল মিল অসমত আৰু নাই, আৰু ই সম্পূৰ্ণ অসমৰ নিজা। জাতকৰ বাবে বাস্তৱ প্ৰতিকাৰ — দিনত অলপ সময় নিঃশব্দে বহা, আৰু শনিবাৰে কোনো জ্যেষ্ঠ বা অকলশৰীয়া মানুহৰ খবৰ লোৱা। শনিৰ বাবে অসমত নৱগ্ৰহ মন্দিৰৰ বাহিৰে ডাঙৰ ক্ষেত্ৰ নাই; চুবুৰিৰ শনি মন্দিৰৰ প্ৰথা তুলনামূলকভাৱে নতুন, আৰু সেই কথা কৈ দিয়াই ভাল।

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন