আজিৰ কৰণ — কৌলব

কৰণ হ'ল এটা তিথিৰ আধা সময়। এটা চান্দ্ৰমাহত ৬০টা কৰণ থাকে। এইবোৰ ১১ প্ৰকাৰৰ — ৪টা স্থিৰ আৰু ৭টা চৰ।

কৰণৰ প্ৰকাৰভেদ

স্থিৰ কৰণ — ৪টা: শকুনি, চতুষ্পাদ, নাগব আৰু কিংস্তুঘ্ন। এইবোৰ মাহত এবাৰহে আহে।

চৰ কৰণ — ৭টা: বব, বালব, কৌলব, তৈতিল, গৰজ, বণিজ আৰু বিষ্টি। এইবোৰ বাৰে বাৰে ঘূৰি আহে।

বিষ্টি (ভদ্ৰা) কৰণক অশুভ বুলি ধৰা হয়। বাকী কৰণবোৰ সাধাৰণতে শুভ বা মধ্যম।

এটা তিথিৰ ঠিক আধাই এটা কৰণ। অৰ্থাৎ সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰৰ মাজৰ দূৰত্ব ছয় ডিগ্ৰী বাঢ়িবলৈ যি সময় লাগে। এটা চান্দ্ৰমাহত ত্ৰিশটা তিথি থকা বাবে ষাঠিটা কৰণ হয়। পঞ্চাংগৰ পাঁচটা অংগৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সূক্ষ্ম কালবিভাজন এইটোৱেই — গড়ে দহৰ পৰা তেৰ ঘণ্টাহে স্থায়ী হোৱা এটা উপাদান।

ষাঠিটা কৰণৰ ষাঠিটা বেলেগ নাম নাই; নাম মাত্ৰ এঘাৰটা। তাৰ ভিতৰত সাতটা চক্ৰাকাৰে বাৰে বাৰে ঘূৰি অহা চৰ কৰণ আৰু চাৰিটা মাহত এবাৰহে অহা স্থিৰ কৰণ। দিনৰ প্ৰথমাৰ্ধ আৰু দ্বিতীয়াৰ্ধত বেলেগ কৰণ পৰিব পাৰে বাবে পঞ্জিকাত প্ৰায়ে দুটা কৰণ কাষে কাষে লিখা থাকে।

চৰ কৰণ — সাতটা। শুক্লপক্ষ প্ৰতিপদৰ দ্বিতীয়াৰ্ধৰ পৰা এইবোৰ আঠবাৰ চক্ৰাকাৰে ঘূৰে।

• বব — প্ৰতীক সিংহ। নতুন উদ্যোগ আৰু দীৰ্ঘদিন চলিব লগা কামৰ বাবে উত্তম।
• বালব — প্ৰতীক বাঘ। অধ্যয়ন, উপনয়ন আৰু চৰকাৰী কামৰ বাবে।
• কৌলব — প্ৰতীক গাহৰি। বন্ধুত্ব, বিবাহ, অংশীদাৰী আৰু সম্পৰ্ক দৃঢ় কৰাৰ বাবে।
• তৈতিল — প্ৰতীক গাধ। নিৰ্মাণ, ঘৰ সজা আৰু স্থাৱৰ সম্পত্তিৰ লেনদেনত।
• গৰজ — প্ৰতীক হাতী। কৃষি, বীজ সিঁচা আৰু মাটি সম্পৰ্কীয় কামত।
• বণিজ — প্ৰতীক গাই। ব্যৱসায়, হিচাপ মিলোৱা আৰু আৰ্থিক লেনদেনত।
• বিষ্টি — প্ৰতীক কুকুৰা। ইয়াকেই ভদ্ৰা বোলা হয়; শুভকৰ্মত বৰ্জনীয়।

স্থিৰ কৰণ — চাৰিটা। এইবোৰ চান্দ্ৰমাহৰ সন্ধিক্ষণত এবাৰহে আহে। কৃষ্ণপক্ষ চতুৰ্দশীৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত শকুনি, অমাবস্যাৰ প্ৰথমাৰ্ধত চতুষ্পাদ, দ্বিতীয়াৰ্ধত নাগব আৰু শুক্লপক্ষ প্ৰতিপদৰ প্ৰথমাৰ্ধত কিংস্তুঘ্ন। শকুনি মন্ত্ৰসাধনা আৰু ঔষধৰ বাবে, চতুষ্পাদ পিতৃকৰ্ম আৰু গোদানৰ বাবে, নাগব সৰ্পপূজা আৰু ব্ৰতৰ বাবে আৰু কিংস্তুঘ্ন সকলো শুভকৰ্মৰ বাবে অনুকূল বুলি ধৰা হয়।

এঘাৰটা কৰণৰ ভিতৰত কেৱল বিষ্টিকেই বৰ্জনীয় বুলি গণ্য কৰা হয়। ই সূৰ্যৰ কন্যা আৰু শনিৰ ভগ্নী ভদ্ৰা দেৱীৰ কাল — এনেকুৱাই পৌৰাণিক ধাৰণা। এটা চান্দ্ৰমাহত আঠবাৰ বিষ্টি আহে, অৰ্থাৎ প্ৰায় তিনি দিনত এবাৰ।

ভদ্ৰা সদায় সমানে দোষযুক্ত নহয়, এইটো মন কৰিবলগীয়া। ভদ্ৰা স্বৰ্গত বা পাতালত থাকিলে পৃথিৱীৰ মানুহৰ বাবে দোষ কম; কেৱল ভূলোকত বাস কৰাৰ সময়তহে সেয়া সম্পূৰ্ণ বৰ্জনীয় বুলি মুহূৰ্ত গ্ৰন্থবোৰে কয়। চন্দ্ৰ মেষ, বৃষ, মিথুন বা বৃশ্চিক ৰাশিত থাকিলে ভদ্ৰা ভূলোকত অৱস্থান কৰে।

বিবাহ, গৃহপ্ৰৱেশ, অন্নপ্ৰাশন, নতুন দোকান খোলা আৰু যাত্ৰা আৰম্ভ — এই কামবোৰ বিষ্টিত এৰাই চলা হয়। অৱশ্যে অস্ত্ৰোপচাৰ, আদালতৰ কাম, বিবাদ মীমাংসা আৰু অস্ত্ৰ সম্পৰ্কীয় কৰ্মত এই কৰণৰ দোষ নাই বুলিয়েই পৰম্পৰাৰ মত।

তিথি, নক্ষত্ৰ আৰু যোগে দিনটোৰ সামগ্ৰিক স্বভাৱ কয়, আৰু কৰণে সেই দিনটোৰ নিৰ্দিষ্ট অৰ্ধাংশ চিহ্নিত কৰে। সেই কাৰণেই সূক্ষ্ম মুহূৰ্ত স্থিৰ কৰোঁতে সকলোৰ শেষত পৰীক্ষা কৰা অংগটো হ'ল কৰণ।

বাস্তৱত, তিথি আৰু নক্ষত্ৰ অনুকূল হোৱা দিনটোৰ কোনটো অৰ্ধাংশ বাছি লোৱা উচিত — এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰেই কৰণ। ৰাতিপুৱা বিষ্টি আৰু সন্ধিয়া বব থাকিলে অনুষ্ঠানটো সন্ধিয়াৰ ফালে আঁতৰাই নিয়া হয়। আজিৰ পঞ্জিকা, আজিৰ যোগ আৰু মুহূৰ্ত পৃষ্ঠাবোৰো লগতে চাওক।