🪐 নৱগ্ৰহ — নটা গ্ৰহৰ সম্পূৰ্ণ পৰিচয়

ভাৰতীয় জ্যোতিষত নৱগ্ৰহ বুলিলে সূৰ্য, চন্দ্ৰ, মঙ্গল, বুধ, বৃহস্পতি, শুক্ৰ, শনি, ৰাহু আৰু কেতু — এই নটাক বুজায়। ইয়াৰে সূৰ্য এটা তৰা আৰু চন্দ্ৰ উপগ্ৰহ, আৰু ৰাহু আৰু কেতু আচলতে গোলক নহয়, চন্দ্ৰৰ কক্ষপথ আৰু সূৰ্যৰ আপাত পথৰ ছেদবিন্দুহে — সেয়ে তেওঁলোকক ছায়াগ্ৰহ বোলা হয়। আধুনিক জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ ইউৰেনাছ, নেপচুন আৰু প্লুটো পৰম্পৰাগত ফলজ্যোতিষত ব্যৱহাৰ কৰা নহয়।

প্ৰতিটো গ্ৰহ কিছুমান বিষয়ৰ কাৰক — সূৰ্য আত্মাৰ, চন্দ্ৰ মনৰ, মঙ্গল সাহসৰ, বুধ বুদ্ধিৰ, বৃহস্পতি জ্ঞানৰ, শুক্ৰ সুখৰ, শনি কৰ্মৰ, ৰাহু মায়াৰ আৰু কেতু মোক্ষৰ। কোষ্ঠী বিচাৰ কৰোঁতে কোনো গ্ৰহক অকলে চোৱা নহয়; তেওঁ কোন ৰাশিত আছে, কোন ভাৱৰ অধিপতি, তেওঁৰ ওপৰত কাৰ দৃষ্টি আছে আৰু তেওঁ অস্তগত বা বক্ৰী হয় নে নহয় — সকলোখিনি একেলগে বিচাৰ কৰিব লাগে।

গ্ৰহৰ বল নিৰ্ধাৰণৰ নিৰ্দিষ্ট মাপকাঠি আছে। উচ্চ ৰাশিত গ্ৰহ আটাইতকৈ বলৱান, নীচ ৰাশিত আটাইতকৈ দুৰ্বল আৰু নিজৰ ৰাশিত স্থিতিশীল বুলি গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰি দিগ্বল — অৰ্থাৎ নিৰ্দিষ্ট ভাৱত পোৱা দিক্‌বল — এক সুকীয়া বিচাৰ: সূৰ্য আৰু মঙ্গলে দশম ভাৱত, চন্দ্ৰ আৰু শুক্ৰই চতুৰ্থ ভাৱত, বুধ আৰু বৃহস্পতিয়ে লগ্নত আৰু শনিয়ে সপ্তম ভাৱত দিগ্বল পায়।

দৃষ্টিৰ নিয়মো গ্ৰহভেদে বেলেগ। সকলো গ্ৰহই সপ্তম স্থানত দৃষ্টি দিয়ে; ইয়াৰ উপৰি মঙ্গলৰ চতুৰ্থ আৰু অষ্টম, বৃহস্পতিৰ পঞ্চম আৰু নৱম আৰু শনিৰ তৃতীয় আৰু দশম বিশেষ দৃষ্টি আছে। ৰাহু-কেতুক বৃহস্পতিৰ দৰে পঞ্চম, সপ্তম আৰু নৱম দৃষ্টি দিয়াৰ ৰীতি প্ৰচলিত।

কালগণনাৰ বাবে বিংশোত্তৰী মহাদশা পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নটা গ্ৰহৰ দশাৰ যোগফল ১২০ বছৰ — কেতু ৭, শুক্ৰ ২০, সূৰ্য ৬, চন্দ্ৰ ১০, মঙ্গল ৭, ৰাহু ১৮, বৃহস্পতি ১৬, শনি ১৯ আৰু বুধ ১৭। জন্মৰ সময়ত চন্দ্ৰ কোন নক্ষত্ৰত আছিল তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি প্ৰথম দশা কোনটো সেয়া ঠিক হয়। জীৱনৰ ডাঙৰ পৰ্ববোৰ এই দশাক্ৰমৰ পৰাই কোৱা হয়।

প্ৰতিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত অসমৰ নিজা ৰূপ আছে — শনিৰ বাবে গুৱাহাটীৰ চিত্ৰাচল পাহাৰৰ নৱগ্ৰহ মন্দিৰ, চন্দ্ৰৰ বাবে উমানন্দ, বৃহস্পতিৰ বাবে বশিষ্ঠ আশ্ৰম, শুক্ৰৰ বাবে মদন কামদেৱ আৰু ৰাহুৰ বাবে মনসা পূজা। সূৰ্যৰ বাবে গোৱালপাৰাৰ শ্ৰীসূৰ্য পাহাৰ আছে, কিন্তু কেতুৰ ক্ষেত্ৰত অসমত ডাঙৰ মন্দিৰভিত্তিক ধাৰা নাই, উপাসনা ঘৰুৱা পূজাতে সীমাবদ্ধ — সেইটোও এই পৃষ্ঠাসমূহত স্পষ্টকৈ কোৱা আছে। অৱশ্যে এটা সতৰ্কবাণী সদায় দিয়া হয়: প্ৰতিকাৰৰ তালিকাত ৰত্ন সকলোৰে শেষত আহে। মন্ত্ৰজপ, দান আৰু আচৰণৰ পৰিৱৰ্তন — এই তিনিটা ধাপ পাৰ নকৰাকৈ আৰু সম্পূৰ্ণ কোষ্ঠী নোচোৱাকৈ কোনো ৰত্ন ধাৰণ কৰা উচিত নহয়।