🔴 নৱগ্ৰহ — মঙ্গল

মঙ্গল সাহস, শক্তি আৰু ভূমিৰ কাৰক। ভাই-ভনী — বিশেষকৈ সৰুবোৰ, স্থাৱৰ সম্পত্তি, তেজ, অস্ত্ৰ, অস্ত্ৰোপচাৰ আৰু অগ্নিতত্ত্ব সম্পৰ্কীয় সকলো বিষয় তেওঁৰ অধিকাৰত। বলৱান মঙ্গলে সংকটত হাৰ নমনা মন দিয়ে; দুৰ্বল মঙ্গলে সেই একেই তেজক খং আৰু খৰখেদাত পৰিণত কৰে।

মঙ্গলক লৈ আটাইতকৈ বেছি আলোচনা হয় মঙ্গল দোষৰ। লগ্নকোষ্ঠী বা চন্দ্ৰকোষ্ঠীত মঙ্গল প্ৰথম, দ্বিতীয়, চতুৰ্থ, সপ্তম, অষ্টম বা দ্বাদশ ভাৱত থাকিলে এই দোষ ধৰা হয়। কিন্তু দুয়োখন কোষ্ঠীতে সমান হ'লে পৰিহাৰ হয়, আৰু মঙ্গল স্বগৃহী বা উচ্চ হ'লে দোষৰ তীব্ৰতা আপোনা-আপুনি কমে — এই চৰ্তটো প্ৰায়ে উপেক্ষিত হৈ থাকে।

মঙ্গলেও দশম ভাৱত দিগ্বল পায়; তাত থকা মঙ্গলে প্ৰতিৰক্ষা, আৰক্ষী, ক্ৰীড়া আৰু অভিযান্ত্ৰিক ক্ষেত্ৰত উজ্জ্বল কৰি তোলে। তৃতীয় আৰু ষষ্ঠ ভাৱত তেওঁ আটাইতকৈ উপযোগী — তাত তেওঁ ভয় দূৰ কৰে আৰু প্ৰতিযোগিতাত তিষ্ঠি থকাত সহায় কৰে। তথাপি ‘কাৰকো ভাৱো নাশায়’ অনুসৰি মঙ্গল ভাই-ভনীৰ কাৰক হৈও তৃতীয় ভাৱত বহিলে সৰু ভাই-ভনীৰ সুখত ঘাটি হয় বুলি মানা হয়।

মঙ্গল মেষ আৰু বৃশ্চিক — দুটা ৰাশিৰ অধিপতি। মকৰ ৰাশিত আঠাইশ ডিগ্ৰীত তেওঁ উচ্চ হয় আৰু কৰ্কটত সেই একে ডিগ্ৰীতে নীচ। মেষ ৰাশিৰ শূন্যৰ পৰা বাৰ ডিগ্ৰী তেওঁৰ মূলত্ৰিকোণ।

মঙ্গলৰ দৃষ্টি আন গ্ৰহতকৈ বেলেগ আৰু বেছি — সপ্তমৰ লগতে তেওঁ চতুৰ্থ আৰু অষ্টম বিশেষ দৃষ্টি পায়। অষ্টম দৃষ্টিটো তেওঁৰ আটাইতকৈ তীক্ষ্ণ বুলি গণ্য। মৃগশিৰা, চিত্ৰা আৰু ধনিষ্ঠা তেওঁৰ নক্ষত্ৰ। মঙ্গলে প্ৰায় পঞ্চল্লিশ দিনত এটা ৰাশি পাৰ কৰে, কিন্তু প্ৰতি দুবছৰত প্ৰায় আঢ়ৈ মাহ বক্ৰী হয় আৰু তেতিয়া এটা ৰাশিত ছয়-সাত মাহো থাকিব পাৰে। মঙ্গল-শনি যুতিয়ে সংঘাত দেখুৱায়, আৰু মঙ্গল-ৰাহু যুতিক অঙ্গাৰক যোগ বোলা হয়।

মঙ্গলৰ মহাদশা সাত বছৰৰ আৰু ই চন্দ্ৰৰ দহ বছৰৰ পিছত আহে। চন্দ্ৰৰ দশাই মনক আৱৰি ৰাখে, মঙ্গলৰ দশাই সেই একেজন মানুহকে ময়দানত নমাই দিয়ে — এই পাৰ্থক্য বিশেষকৈ ত্ৰিশৰ দশকত এই দশা পোৱা মানুহৰ বাবে স্পষ্ট।

এই সাত বছৰত মাটি-বাৰী কিনা বা বেচা, নিৰ্মাণকাৰ্য, গাড়ী কিনা, ভাই-ভনী সম্পৰ্কীয় লেনদেন আৰু প্ৰতিযোগিতাত জয় — এই বিষয়বোৰ সন্মুখলৈ আহে। প্ৰতিৰক্ষা, আৰক্ষী, ক্ৰীড়া, অভিযান্ত্ৰিক আৰু শল্যচিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত এই দশা বিশেষ ফলদায়ক। আনহাতে মঙ্গল অশুভ হ'লে এই সময়তে দুৰ্ঘটনা, অস্ত্ৰোপচাৰ, তেজ সম্পৰ্কীয় অভিযোগ, গোচৰ-মোকৰ্দমা আৰু ভাই-ভনীৰ সৈতে দূৰত্ব দেখা যায়। মঙ্গল-ৰাহু অন্তৰ্দশা এই সাত বছৰৰ আটাইতকৈ সতৰ্ক হৈ থাকিবলগীয়া পৰ্ব।

অসমত মঙ্গলৰ উপাসনা দেৱীৰ মাধ্যমেৰে হয়, আৰু এই গ্ৰহৰ বাবে কোৱা হয় নীলাচল পাহাৰৰ কামাখ্যা মন্দিৰ — শক্তিপীঠসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম প্ৰধান পীঠ। মঙ্গল ভূমিপুত্ৰ, আৰু আহাৰ মাহৰ অম্বুবাচীত ধৰিত্ৰী ঋতুমতী হোৱাৰ পৰ্ব এই পীঠতে পালন কৰা হয়; ৰঙা বস্ত্ৰ, ৰঙা জবা আৰু সেন্দূৰ — দেৱীৰ এই ৰঙা ৰংটোৱেই মঙ্গলৰো ৰং।

মঙ্গলবাৰে ৰঙা জবা আৰু ৰঙা বস্ত্ৰ নিবেদন, মচুৰ দাইল, তামৰ পাত্ৰ আৰু ৰঙা কাপোৰ দান আৰু সম্ভৱ হ'লে ৰক্তদান — এইবোৰ মঙ্গলশান্তিৰ প্ৰচলিত প্ৰতিকাৰ। মঙ্গলবাৰে দেৱীৰ থানত চাকি জ্বলাই উপবাসে থকাৰ ঘৰুৱা আচাৰ অসমৰ বহু পৰিয়ালত প্ৰচলিত। বিবাহৰ আগতে কুজদোষ শান্তি কৰোৱাৰ ৰীতিও বহু পৰিয়ালত আছে। পোৱাল মঙ্গলৰ ৰত্ন — মেষ আৰু বৃশ্চিক লগ্নত ই বেছিভাগ ক্ষেত্ৰত সহ্য হয়।