⏳ শনিৰ সাঢ়েসাতি ২০২৫-২০২৮

শনি এটা ৰাশিত প্ৰায় আঢ়ৈ বছৰ থাকে। জন্মকালীন চন্দ্ৰৰ আগৰ ৰাশিত তেওঁ প্ৰৱেশ কৰিলে গণনা আৰম্ভ হয় আৰু চন্দ্ৰৰাশি আৰু তাৰ পিছৰ ৰাশি পাৰ নকৰালৈকে সেয়া চলি থাকে। তিনিটা ৰাশি × আঢ়ৈ বছৰ = সাঢ়ে সাত বছৰ। ইয়াকেই সাঢ়েসাতি বোলা হয় আৰু প্ৰায় প্ৰতি ত্ৰিশ বছৰত এবাৰ প্ৰতিটো ৰাশিত ইয়াৰ আৱৰ্তন ঘটে।

ঢৈয়া কাক বোলে?

সাঢ়েসাতি সাঢ়ে সাত বছৰৰ আৰু চন্দ্ৰৰাশিৰ পৰা দ্বাদশ, প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় ভাৱ জুৰি থাকে। ঢৈয়া মাত্ৰ আঢ়ৈ বছৰৰ — শনি চন্দ্ৰৰ পৰা চতুৰ্থ ভাৱত থাকিলে তাক চতুৰ্থ ভাৱৰ ঢৈয়া বা কণ্টক শনি বোলে, আৰু অষ্টম ভাৱত থাকিলে অষ্টম শনি। সাঢ়েসাতি নাথাকিলেও এই দুটা পৰ্বত হেঁচা অনুভৱ কৰা যায়, আৰু বহু সময়ত সেইটোকেই সাঢ়েসাতি বুলি ভুল কৰা হয়।

বৰ্তমানৰ অৱস্থা — ২০২৫ৰ পৰা ২০২৮

শনি ২৯ মাৰ্চ ২০২৫ তাৰিখে মীন ৰাশিত আহিছে। ৩ জুন ২০২৭ তাৰিখে তেওঁ প্ৰথমবাৰ মেষত প্ৰৱেশ কৰিব, ২০ অক্টোবৰ ২০২৭ তাৰিখে বক্ৰী হৈ পুনৰ মীনলৈ ঘূৰি আহিব আৰু ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২৮ৰ পৰা মেষত স্থায়ীভাৱে বহিব। সেয়ে এই সময়ত কুম্ভত তৃতীয় পৰ্ব, মীনত জন্ম শনি আৰু মেষত প্ৰথম পৰ্ব চলি আছে।

জনমানসত সাঢ়েসাতি মানেই ‘দুঃসময়’ — এই ধাৰণা শিপাই গৈছে। শাস্ত্ৰীয় বিচাৰত কিন্তু কথাটো অসম্পূৰ্ণ। শনি কৰ্মৰ কাৰক; তেওঁ ক্ষতি কৰিবলৈ নাহে, হিচাপ মিলাই দিবলৈহে আহে। বছৰৰ পিছত বছৰ নীৰৱে পৰিশ্ৰম কৰি যোৱা মানুহে এই পৰ্বতেই হঠাৎ স্বীকৃতি পাইছে — এনে দৃষ্টান্ত কম নহয়। পাৰ্থক্য কেৱল ইমানেই যে শনিয়ে বিনামূলীয়াকৈ একো নিদিয়ে; যি দিয়ে সেয়া টিকে, কিন্তু শ্ৰমৰ বিনিময়তহে দিয়ে।

সাঢ়েসাতিৰ তীব্ৰতা সকলোৰ ক্ষেত্ৰত সমান নহয়। জন্মকোষ্ঠীত শনি কোন ভাৱৰ অধিপতি, তেওঁ শুভ স্থানত আছে নে নাই, বৃহস্পতিৰ দৃষ্টি পৰিছে নে নাই — এই বিষয়বোৰেই প্ৰকৃত ফল নিৰ্ধাৰণ কৰে। মকৰ আৰু কুম্ভ লগ্নৰ জাতকৰ ক্ষেত্ৰত শনি লগ্নেশ বা যোগকাৰক হোৱা বাবে সাঢ়েসাতি প্ৰায়ে উন্নতিৰ কাল হৈ উঠে; বৃষ আৰু তুলা লগ্নতো শনি যোগকাৰক। আনহাতে মেষ বা সিংহ লগ্নত অতিৰিক্ত সতৰ্কতাৰ প্ৰয়োজন।

অসমত শনি-উপাসনাৰ নিজা ৰূপ আছে। গুৱাহাটীৰ চিত্ৰাচল পাহাৰৰ নৱগ্ৰহ মন্দিৰত ন-টা গ্ৰহৰ প্ৰতীক হিচাপে ন-টা শিৱলিংগ আছে, আৰু শনিবাৰে ৰাতিপুৱা ভক্তসকলে তাত শনিদেৱক নীলা অপৰাজিতা ফুল, সৰিয়হৰ তেল আৰু ক'লা তিল আগবঢ়ায় — কোনো আড়ম্বৰ নোহোৱাকৈ। শাওণ মাহত উমানন্দ, শুক্ৰেশ্বৰ আৰু শিৱসাগৰৰ শিৱদ'লত শিৱলিংগত জল ঢলাৰ ভিৰ শনি-শান্তিৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ পৰিছে। নীলাচলৰ কামাখ্যা ধাম আৰু উগ্ৰতাৰা মন্দিৰত এই সময়ত মানস কৰাৰ ৰীতিও বহুলভাৱে প্ৰচলিত। অসমীয়া পঞ্জিকাত শনিৰ ৰাশি পৰিৱৰ্তনৰ তাৰিখ ছপা থাকে, সেয়ে নতুন পৰ্ব আৰম্ভ হোৱাৰ আগতেই নিজৰ কোষ্ঠী এবাৰ মিলাই চোৱাটো বুদ্ধিমানৰ কাম।

ব্যৱহাৰিক স্তৰত তিনিটা পৰামৰ্শ কামত আহে। প্ৰথমতে, এই পৰ্বত ডাঙৰ ঋণ আৰু জামিন এৰাই চলাই ভাল, কাৰণ শনিয়ে শিথিল ব্যৱস্থাবোৰ সন্মুখলৈ উলিয়াই আনে। দ্বিতীয়তে, স্বাস্থ্যক অৱহেলা নকৰা — হাড়, গাঁঠি আৰু টোপনিৰ সমস্যা সময়মতে পৰীক্ষা কৰোৱা দৰকাৰ। তৃতীয়তে, গুৰুজন আৰু অধীনস্থ কৰ্মচাৰীৰ সৈতে ব্যৱহাৰ স্বচ্ছ ৰখা।

শেষত এটা ভাৰসাম্যৰ কথা — সাঢ়েসাতি ভয় কৰাৰ নহয়, প্ৰস্তুতি লোৱাৰ সময়। যিসকলে এই সাত বছৰত সংযম, সঞ্চয় আৰু সততা আয়ত্ত কৰে, সাঢ়েসাতি পাৰ হোৱাৰ পিছৰ দশকটো সাধাৰণতে তেওঁলোকৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ স্থিতিশীল অধ্যায় হৈ উঠে।