⏳ ♌ সিংহ ৰাশি — শনিৰ সাঢ়েসাতি

সিংহৰ অধিপতি সূৰ্য আৰু শাস্ত্ৰত সূৰ্য-শনি পিতা-পুত্ৰ হৈও শত্ৰু বুলি গণ্য। ব্যৱহাৰিক ভাষাত এই শত্ৰুতাৰ অৰ্থ — সিংহ ৰাশিৰ জাতকৰ সন্মুখত শনিৰ সময়ত আত্মসন্মানত আঘাত লগাৰ দৰে পৰিস্থিতি আহে: ঊৰ্ধ্বতনৰ সৈতে সংঘাত, পিতৃৰ স্বাস্থ্যৰ চিন্তা, প্ৰাপ্য কৃতিত্ব আনৰ নামত গুচি যোৱা।

বৰ্তমানৰ অষ্টম শনিৰ কাৰণে আকস্মিক পৰিৱৰ্তন, উত্তৰাধিকাৰ আৰু বীমাৰ লেনদেন, অস্ত্ৰোপচাৰ আৰু গোপন খৰচ সন্মুখলৈ আহে। এই সময়ত ঋণ লোৱা আৰু আনৰ ঋণত জামিন হোৱা — দুয়োটাই কঠোৰভাৱে এৰাই চলা উচিত।

সিংহৰ স্বভাৱ আগবাঢ়ি যোৱাৰ, সেয়ে অষ্টম শনিত পিছুৱাই থিয় দিয়াটো কষ্টকৰ লাগে; কিন্তু ৰৈ যোৱাটোৱেই ইয়াত প্ৰতিকাৰ। এই ৰাশিৰ মানুহে প্ৰায়ে কয় ‘অপমান সহ্য নহয়’ — আৰু শনিয়ে ঠিক এই ঠাইখিনিকেই পৰীক্ষা কৰে। লগ্নভেদে ফল সলনি হয়: সিংহ লগ্ন হ'লে শনি ষষ্ঠ-সপ্তমেশ হয় আৰু অষ্টম শনিয়ে স্বাস্থ্য আৰু অংশীদাৰিত্বত বেছি প্ৰভাৱ পেলায়; ধনু লগ্ন হ'লে শনি দ্বিতীয়-তৃতীয়েশ হোৱা বাবে সমস্যা আৰ্থিক স্তৰত সীমিত থাকে।

সূৰ্য অধিপতি হোৱা বাবে সিংহৰ প্ৰতিকাৰ সূৰ্য-উপাসনাৰ। ইয়াত এটা কথা মনত ৰখা ভাল — অসমত সূৰ্য আৰু গ্ৰহ-উপাসনাৰ পৰম্পৰা অতি প্ৰাচীন; প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ নামটোকেই জ্যোতিষ চৰ্চাৰ সৈতে জড়িত বুলি ধৰা হয়। গোৱালপাৰাৰ শ্ৰীসূৰ্য পাহাৰ — শিলত খোদিত অসংখ্য শিৱলিংগ আৰু প্ৰাচীন মূৰ্তিৰে ভৰা এই পাহাৰৰ নামটোৱেই সূৰ্য পূজাৰ স্মৃতি বহন কৰে — এই ৰাশিৰ বাবে কোৱা অসমৰ স্থান; গুৱাহাটীৰ চিত্ৰাচল পাহাৰৰ নৱগ্ৰহ মন্দিৰতো সূৰ্যক নৱগ্ৰহৰ কেন্দ্ৰত ৰাখি পূজা কৰা হয়।

দেওবাৰে তামৰ পাত্ৰৰ পৰা সূৰ্যক অৰ্ঘ্য, আদিত্যহৃদয় স্তোত্ৰ পাঠ, সূৰ্যনমস্কাৰ আৰু ঘেঁহু-গুৰ-তাম দান — এইবোৰে সূৰ্যৰ বল বঢ়ায়। অষ্টম শনিৰ বাবে শনিবাৰে আঁহত গছৰ তলত তেলৰ চাকি আৰু পিতৃৰ নামত অন্নদান কৰিবলৈ কোৱা হয়।

ৰাজহুৱা উৎসৱৰ ভিতৰত শ্ৰীসূৰ্য পাহাৰৰ মাঘী পূৰ্ণিমাৰ মেলা — প্ৰতি বছৰে মাঘী পূৰ্ণিমাত পাহাৰৰ নামনিত বহা এই মেলালৈ দূৰ-দূৰণিৰ পৰা ভক্ত আহে — এই ৰাশিৰ বাবে কোৱা হয়; মাঘ বিহুৰ পুৱা মেজিৰ জুইৰ ওচৰত অগ্নি আৰু সূৰ্যক প্ৰণাম জনোৱাৰ ৰীতিও পুৰণি। মাণিক ৰত্ন সূৰ্যৰ বাবে কোৱা হয়, কিন্তু সিংহ লগ্নত সূৰ্য লগ্নেশ হ'লেহে সেয়া কামত আহে। অষ্টম শনিৰ এই পৰ্ব ভয়ৰ নহয় — পুৰণি বোজা নমাই আগবাঢ়ি যোৱাৰ।