⏳ ♊ মিথুন ৰাশি — শনিৰ সাঢ়েসাতি

মিথুনৰ অধিপতি বুধ আৰু বুধ-শনি মিত্ৰ। সেয়ে এই ৰাশিৰ সাঢ়েসাতিয়ে বুদ্ধিক ক্লান্ত কৰে, জীৱনৰ ভেটি নলৰায়। বুধৰ কাৰকত্ব বাক্য, হিচাপ, চুক্তি আৰু ব্যৱসায়ৰ — সেয়ে শনিৰ সময়ত ঠিক এই ঠাইবোৰতেই অসুবিধা আহে: কোৱা কথা ওলোটা অৰ্থত লোৱা, চুক্তিৰ সূক্ষ্ম চৰ্ত চকুত নপৰা, ধাৰে দিয়া টকা আবদ্ধ হৈ থকা।

এতিয়া দশম শনিৰ কাৰণে চাকৰিত দায়িত্ব বাঢ়ে কিন্তু পদ নাবাঢ়ে — এই অভিযোগ এই ৰাশিৰ মানুহৰ মুখত নিয়মিত শুনা যায়। এই পৰ্বটো এৰি দিয়াৰ নহয়; দশম শনিয়ে ধৈৰ্য ধৰি থকা মানুহক দুই-আঢ়ৈ বছৰৰ ভিতৰত পদোন্নতি দিয়ে।

মিথুন ৰাশিৰ জাতকৰ এটা বৈশিষ্ট্য হ'ল তেওঁ একেলগে বহুতো কাম হাতত লয়। শনিৰ সময়ত ঠিক এই অভ্যাসটোৱেই বিপদত পেলায় — শনিয়ে সিঁচৰতি কাম ভাল নাপায়, তেওঁ সম্পূৰ্ণ হোৱা কাম ভাল পায়। লগ্নভেদে পাৰ্থক্যও ডাঙৰ: মকৰ বা কুম্ভ লগ্ন হ'লে শনি লগ্নেশ হয় আৰু সাঢ়েসাতিয়ে ওলোটাই স্থিতি দিয়ে; মেষ লগ্নত শনি দশম-একাদশেশ হ'লেও মাৰকৰ প্ৰভাৱ থকা বাবে শৰীৰৰ ফালে অতিৰিক্ত চকু দিবলগীয়া হয়।

বুধ অধিপতি হোৱা বাবে মিথুনৰ প্ৰতিকাৰ বিদ্যা আৰু বৈষ্ণৱ উপাসনাৰ ফালে যায়। বৰপেটা সত্ৰ — মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা আৰু বহু শতিকা ধৰি নাম-প্ৰসংগ, বৰগীত আৰু পুথি-চৰ্চাৰ প্ৰধান কেন্দ্ৰ হৈ থকা সত্ৰ — এই ৰাশিৰ বাবে কোৱা স্থান। বিদ্যা আৰু বাক্য বুধৰেই কাৰকত্ব, আৰু অসমত এই দুয়োটাৰ ঐতিহাসিক ঠিকনা বৰপেটা।

বুধবাৰে নামঘৰত বা বিষ্ণু মন্দিৰত সেৱা, তুলসীৰ তলত পানী, সেউজীয়া বস্ত্ৰ, মগু দাইল আৰু সেউজীয়া শাক-পাচলি দান আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক কিতাপ-বহী দিয়া — এইবোৰে বুধৰ বল বঢ়ায়। শনিৰ বাবে মিথুনে শনিবাৰে চাফাই কৰ্মী, গাড়ীচালক আৰু মিস্ত্ৰীসকলৰ সৈতে সন্মানজনক ব্যৱহাৰ কৰা উচিত।

ব্ৰত-উৎসৱৰ ফালৰ পৰা এই ৰাশিৰ বাবে ফাগুন পূৰ্ণিমাৰ বৰপেটাৰ দৌল উৎসৱ বছৰৰ প্ৰধান আচাৰ — কেইবাদিনো ধৰি চলা এই উৎসৱত হোলীগীত গাই হাজাৰ হাজাৰ ভকত সত্ৰৰ চোতালত একগোট হয়, আৰু তাত সৰু-বৰৰ ভেদ নাথাকে। অহংকাৰ গলি যোৱাটোৱেই শনিৰ প্ৰধান পাঠ। মিথুনৰ দোষ সৰহভাগ সময়ত কথাৰ পৰাই হয়, সেয়ে আৰু এটা প্ৰতিকাৰ — শনিবাৰে দিনটোৰ কিছু সময় মৌন হৈ থকা। পান্না ৰত্নৰ কথা কোৱা হয়, কিন্তু বুধ শুভ স্থানত থাকিলেহে।