পূৰ্বফাল্গুনী নক্ষত্ৰ ফল

চৰণ অনুসৰি ফল

পূৰ্বফাল্গুনী গোটেইখিনিয়েই সিংহত, ১৩°২০′ৰ পৰা ২৬°৪০′লৈ — সূৰ্যৰ ৰাশিত শুক্ৰৰ নক্ষত্ৰ, আৰু এই সূৰ্য-শুক্ৰৰ যুগলবন্দীয়েই ইয়াৰ জাকজমকতা আৰু ৰুচিৰ উৎস। চাৰি চৰণৰ নৱাংশ সিংহ, কন্যা, তুলা আৰু বৃশ্চিক।

প্ৰথম চৰণত নৱাংশও সিংহ, অৰ্থাৎ বৰ্গোত্তম — জন্মগত মঞ্চ দখল, নেতৃত্ব আৰু প্ৰশংসাৰ প্ৰতি টান ইয়াত আটাইতকৈ স্পষ্ট। দ্বিতীয় চৰণত কন্যা নৱাংশই শিল্পত কাৰিকৰী নিপুণতা যোগ কৰে; সাজ-সজ্জা, সম্পাদনা আৰু নক্সাৰ কাম এই চৰণত ভাল খাপ খায়। তৃতীয় চৰণত শুক্ৰ নিজৰ ৰাশি তুলাৰ নৱাংশত বহে, ফলত ৰূপবোধ আৰু সম্পৰ্ক-চেতনা আটাইতকৈ পৰিপক্ব। চতুৰ্থ চৰণত বৃশ্চিক নৱাংশত আৱেগ তীব্ৰ আৰু অধিকাৰপ্ৰৱণ হৈ উঠে — ঈৰ্ষাৰ প্ৰসংগ এই চৰণতেই আটাইতকৈ বেছি উঠে।

স্বভাৱ আৰু মানসিক গঠন

দেৱতা ভগ — সৌভাগ্য আৰু ভোগৰ দেৱতা; প্ৰতীক পালেঙৰ আগফালৰ খুৰা, অৰ্থাৎ জিৰণিৰ আসন। পূৰ্বফাল্গুনীৰ জাতকে পৰিশ্ৰম কৰে উপভোগৰ বাবে, উপভোগ অবিহনে পৰিশ্ৰম এওঁলোকৰ ওচৰত অৰ্থহীন। মনুষ্য গণ আৰু মূষিকযোনি মিলি মিলনসাৰ অথচ হিচাপী স্বভাৱ দিয়ে। পিত্ত নাড়ীয়ে তেজ, ব্ৰাহ্মণ বৰ্ণই শিক্ষা আৰু ৰুচিৰ অহংকাৰ। তিনিটা শুক্ৰ-নক্ষত্ৰৰ ভিতৰত ভৰণীৰ শুক্ৰই বহন কৰে, পূৰ্বাষাঢ়াৰ শুক্ৰই জয় কৰে, আৰু পূৰ্বফাল্গুনীৰ শুক্ৰই উপভোগ কৰে — এইখিনিয়েই তিনিওটাক পৃথক কৰি দিয়ে।

কৰ্মক্ষেত্ৰ

নাট্যমঞ্চ, সংগীত আৰু নৃত্য, চলচ্চিত্ৰ আৰু মনোৰঞ্জন, বিজ্ঞাপন, অনুষ্ঠান আয়োজন, আতিথেয়তা আৰু ৰেষ্টুৰেণ্ট, ৰূপচৰ্চা, বস্ত্ৰ আৰু অলংকাৰ, গৃহসজ্জা — য'ত সৌন্দৰ্য বিক্ৰী হয় তাতেই এওঁলোক স্বচ্ছন্দ। সিংহ ৰাশিৰ প্ৰভাৱত নেতৃত্বৰ কামো আহে, কিন্তু নেপথ্যত থাকি কাম কৰাটো এওঁলোকৰ ধাতুত নসহে; স্বীকৃতি নাপালে উৎসাহ কমি যায়।

বিবাহ আৰু দাম্পত্য

মূষিকযোনি, বিৰোধী মাৰ্জাৰ — পুনৰ্বসু আৰু অশ্লেষাৰ সৈতে যোনিমিলনত সাৱধানতা। মনুষ্য গণৰ সৈতে মনুষ্য আৰু দেৱ গণ সহজ। পূৰ্বফাল্গুনী মধ্যৰজ্জু। প্ৰেমত এওঁলোক উদাৰ আৰু মুকলি, অৱশ্যে প্ৰশংসাৰ ভোক বেছি বাবে সংগীৰ পৰা নিয়মিত স্বীকৃতি বিচাৰে — এই চাহিদাটো স্পষ্টকৈ কৈ দিয়াটোৱেই দাম্পত্যৰ বাবে ভাল।

দশা আৰু সময়

পূৰ্বফাল্গুনীত জন্ম মানে জীৱনৰ আৰম্ভণি শুক্ৰ মহাদশাৰে, দৈৰ্ঘ্য ২০ বছৰ। ভৰণী আৰু পূৰ্বাষাঢ়াৰ সৈতে এই মিল থাকিলেও ফল বেলেগ, কিয়নো ইয়াত শুক্ৰ সূৰ্যৰ ৰাশিত বহি আছে। শৈশৱ-কৈশোৰত শিল্প, নাচ-গান আৰু চেহেৰাৰ প্ৰতি মনোযোগ, আৰু প্ৰায়ে কম বয়সতে মঞ্চত উঠাৰ সুযোগ — এই দশাৰ চিনাকি ছাপ। শুক্ৰৰ পিছত ছয় বছৰৰ সূৰ্য মহাদশা আহে, আৰু তেতিয়াই আত্মপ্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰশ্নটো সন্মুখত থিয় হয়।

স্বাস্থ্য আৰু সুস্থতা

মধ্য বা পিত্ত নাড়ীৰ নক্ষত্ৰ, আৰু সিংহ ৰাশি হৃদয় আৰু পিঠিৰ অংগ। সাধাৰণ সুস্থতাৰ ফালৰ পৰা জিৰণিৰ প্ৰতি প্ৰৱণতা থকা বাবে নিয়মিত শৰীৰচৰ্চাখিনি জৰুৰী; মিঠা আৰু বাহিৰৰ আহাৰৰ পৰিমাণত চকু ৰখাও কামত আহে। এয়া কোনো ৰোগ নিৰ্ণয় বা চিকিৎসাৰ দাবী নহয়।

অসমত প্ৰচলিত প্ৰতিকাৰ

পূৰ্বফাল্গুনীৰ ভাৱ — ৰং, আনন্দ আৰু প্ৰেম — অসমত আটাইতকৈ মুকলিকৈ ধৰা পৰে দৌল উৎসৱত। ফাগুনৰ পূৰ্ণিমাৰ দৌল, বৰপেটা সত্ৰৰ দৌলযাত্ৰা আৰু তাত গোৱা হোলীগীত — শেষৰটো মাধৱদেৱৰ দিনৰে পৰা চলি অহা, অসমৰ নিজা বৈষ্ণৱ ঐতিহ্য। ‘ফাল্গুনী’ নামটোৰ সৈতে ফাগুন মাহৰ যোগ ইয়াত আক্ষৰিক। এই নক্ষত্ৰৰ জাতকৰ বাবে দৌলৰ সময়ত নতুন বস্ত্ৰ দান আৰু কোনো শিল্পী বা শিল্পৰ শিক্ষাৰ্থীৰ কাষত থিয় দিয়া — এই দুটাই বাস্তৱ আৰু পৰীক্ষা কৰিব পৰা প্ৰতিকাৰ। শুক্ৰৰ বাবে অসমত নৱগ্ৰহ মন্দিৰৰ বাহিৰে সুকীয়া মন্দিৰ নাই; শুক্ৰবাৰৰ ব্ৰত ইয়াত মূলতঃ ঘৰুৱা।

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন