অশ্লেষা নক্ষত্ৰ ফল

চৰণ অনুসৰি ফল

অশ্লেষা কৰ্কটৰ শেষৰ তেৰ ডিগ্ৰী, ১৬°৪০′ৰ পৰা ৩০°০০′লৈ — অৰ্থাৎ জলৰাশি শেষ হৈ অগ্নিৰাশি আৰম্ভ হোৱাৰ ঠিক আগৰ অংশ। শেষ চৰণটো গণ্ডান্ত, ৰাশিচক্ৰৰ তিনিটা সন্ধিবিন্দুৰ এটা, আৰু অসমৰ পুৰোহিতসকলে এই চৰণত জন্ম হ'লে সুকীয়া শান্তিৰ কথা কয়। চাৰি চৰণৰ নৱাংশ ধনু, মকৰ, কুম্ভ আৰু মীন।

প্ৰথম চৰণত ধনু নৱাংশত নীতিবোধে অশ্লেষাৰ বিষক চম্ভালি ৰাখে — এই চৰণৰ জাতক আটাইতকৈ সৰল। দ্বিতীয় চৰণত মকৰ নৱাংশই ঠাণ্ডা হিচাপ আৰু দীঘলীয়া পৰিকল্পনা দিয়ে। তৃতীয় চৰণত কুম্ভ নৱাংশত গূঢ়বিদ্যা, ৰসায়ন আৰু যন্ত্ৰৰ টান আটাইতকৈ স্পষ্ট। চতুৰ্থ চৰণত মীন নৱাংশ আৰু গণ্ডান্ত একেলগে — আটাইতকৈ সংবেদনশীল, আটাইতকৈ অন্তৰ্মুখী, আৰু আটাইতকৈ বেছি ভিতৰৰ টনা-আঁজোৰা।

স্বভাৱ আৰু মানসিক গঠন

দেৱতা নাগসকল, প্ৰতীক কুণ্ডলী পকোৱা সৰ্প — অশ্লেষাৰ ক্ষমতা মেৰিয়াই ধৰা আৰু গভীৰলৈ চোৱা। ৰাক্ষস গণ আৰু মাৰ্জাৰযোনি মিলি ধৈৰ্য ধৰি অপেক্ষা কৰাৰ আৰু ঠিক মুহূৰ্তত জঁপিওৱাৰ স্বভাৱ দিয়ে। তিনিটা বুধ-নক্ষত্ৰৰ ভিতৰত অশ্লেষাৰ বুধে ছদ্মবেশ জানে, জ্যেষ্ঠাৰ বুধে কৰ্তৃত্ব কৰে, ৰেবতীৰ বুধে বাট দেখুৱায়। কফ নাড়ীয়ে ধৈৰ্য দিয়ে, ম্লেচ্ছ বৰ্ণই প্ৰচলিত ছাঁচৰ বাহিৰলৈ যোৱাৰ প্ৰৱণতা দিয়ে। দোষৰ দিশ — সন্দেহ আৰু কথা সজাই-পৰাই ঘূৰাই কোৱাৰ প্ৰৱণতা।

কৰ্মক্ষেত্ৰ

য'ত ভিতৰৰ কথা বুজিব লাগে বা গোপনীয়তা ৰাখিব লাগে: মনোবিজ্ঞান আৰু পৰামৰ্শ দান, তদন্ত আৰু চোৰাংচোৱা বৃত্তি, ঔষধ আৰু বিষবিজ্ঞান, বিষ নিৰাময় চিকিৎসা আৰু সৰ্পবিদ্যা, কূটনীতি, আলোচনা আৰু দৰদাম, তথ্য সুৰক্ষা, লিখা-মেলা আৰু কৌতুক নাট। অশ্লেষাৰ জাতক দলবদ্ধ তোষামোদত স্বচ্ছন্দ নহয়, কিন্তু অকলে দায়িত্ব দিলে অসামান্য কাম কৰে।

বিবাহ আৰু দাম্পত্য

মাৰ্জাৰযোনি, বিৰোধী মূষিক — মঘা আৰু পূৰ্বফাল্গুনীৰ সৈতে যোনিমিলনত সাৱধানতা। ৰাক্ষস গণৰ সৈতে দেৱ গণৰ মিল কম। অশ্লেষা পাদৰজ্জু। এওঁলোকে সহজে মন নোখোলে, সেয়ে সংগীৰ ধৈৰ্য আৰু গোপনীয়তা ৰক্ষাৰ ক্ষমতা ইয়াত আটাইতকৈ দৰকাৰী। চতুৰ্থ চৰণত জন্ম হ'লে বিবাহৰ আগতে গোটেই কোষ্ঠী দেখুওৱাটোৱেই প্ৰচলিত পৰামৰ্শ।

দশা আৰু সময়

অশ্লেষাত জন্ম হ'লে জীৱন আৰম্ভ হয় বুধ মহাদশাৰে, দৈৰ্ঘ্য ১৭ বছৰ। শৈশৱ-কৈশোৰত পঢ়া-শুনা, ভাষা আৰু হাতৰ কামত দক্ষতা সোনকালে ধৰা পৰে; একেলগে চঞ্চলতা আৰু মনোযোগৰ সমস্যাও এই দশাৰেই ছাপ। বুধৰ পিছত সাত বছৰৰ কেতু মহাদশা — এই চুটি, খুন্দা দিয়া দশাটো প্ৰায়ে যৌৱনৰ আৰম্ভণিতে পৰে আৰু জীৱনৰ দিশ সলনি কৰি দিয়ে।

স্বাস্থ্য আৰু সুস্থতা

অন্ত্য বা কফ নাড়ীৰ নক্ষত্ৰ। কৰ্কট ৰাশি পাকস্থলীৰ অংগ বাবে সাধাৰণ সুস্থতাৰ প্ৰশ্নত হজম আৰু খোৱাৰ সময়ৰ নিয়মেই প্ৰধান। অশ্লেষাৰ জাতকে দুশ্চিন্তা ভিতৰতে ৰাখে, সেয়ে মন পাতল কৰি ৰখাৰ অভ্যাস — খোজকঢ়া, গান, বিশ্বাসী কাৰোবাৰ সৈতে কথা — কামত আহে। এয়া ৰোগ নিৰ্ণয় নহয়; শাৰীৰিক সমস্যাত চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শই একমাত্ৰ পথ।

অসমত প্ৰচলিত প্ৰতিকাৰ

নাগদেৱতাৰ অসমীয়া ৰূপ এটাই আৰু সেয়া অতি জীৱন্ত — মনসা, যাক মাৰৈ বুলিও কোৱা হয়। শাওণ-ভাদৰ সংক্ৰান্তিত মনসা পূজা, নামনি অসমৰ মাৰৈ পূজাত সুকনান্নী ওজাপালিয়ে গোৱা পদ্মাপুৰাণৰ গীত আৰু দেওধনী নৃত্য, আৰু কামাখ্যাত সেই সময়তে হোৱা দেওধ্বনি উৎসৱ — এইবোৰ আজিও কামৰূপ, দৰং আৰু গোৱালপাৰাৰ গাঁৱে গাঁৱে হয়। উত্তৰ ভাৰতৰ নাগপঞ্চমী অসমত প্ৰায় নচলে, সেয়ে তাৰ কথা ইয়াত কোৱা হোৱা নাই। অশ্লেষাৰ জাতকৰ বাবে মনসা পূজাৰ দিনা ঘৰৰ ৰন্ধা আহাৰ ভগাই খুওৱা আৰু সাপ নমৰাকৈ আঁতৰাই দিয়াৰ অভ্যাসখিনিয়েই যথেষ্ট অৰ্থপূৰ্ণ প্ৰতিকাৰ।

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন