মূলা নক্ষত্ৰ ফল

চৰণ অনুসৰি ফল

মূলা ধনু ৰাশিৰ প্ৰথম তেৰ ডিগ্ৰী, ০°০০′ৰ পৰা ১৩°২০′লৈ — আৰম্ভ হয় ঠিক জ্যেষ্ঠাৰ গণ্ডান্তৰ পিছত, সেয়ে প্ৰথম চৰণটোৱে সন্ধিবিন্দুৰ ভাৰ বহন কৰে। চাৰি চৰণৰ নৱাংশ মেষ, বৃষ, মিথুন আৰু কৰ্কট।

প্ৰথম চৰণত মেষ নৱাংশ আৰু গণ্ডান্তৰ পৰশ — শিপা ছিঙি নতুনকৈ আৰম্ভ কৰাৰ প্ৰৱণতা ইয়াত আটাইতকৈ তীব্ৰ, আৰু জীৱনৰ আৰম্ভণিতেই ডাঙৰ সলনি আহে। দ্বিতীয় চৰণত বৃষ নৱাংশত ধন, খাদ্য আৰু নিৰাপত্তাক লৈ টনা-আঁজোৰা প্ৰধান হয়। তৃতীয় চৰণত মিথুন নৱাংশই তথ্য খুঁচৰি মূলত উপনীত হোৱাৰ ক্ষমতা দিয়ে — গৱেষণা আৰু তদন্তৰ আটাইতকৈ ভাল চৰণ। চতুৰ্থ চৰণত কৰ্কট নৱাংশত মূলা আটাইতকৈ কোমল, আৱেগিক আৰু পৰিয়ালমুখী হৈ উঠে।

স্বভাৱ আৰু মানসিক গঠন

দেৱতা নিৰ্ঋতি — বিনাশ আৰু বিসৰ্জনৰ দেৱী; প্ৰতীক বন্ধা শিপাৰ থোপা। মূলাৰ কাম মূল খান্দি উলিওৱা, আৰু সেই খন্দাত পুৰণি গাঁথনি ভাঙি পৰে। অশ্বিনীৰ কেতুৱে দৌৰে, মঘাৰ কেতুৱে উত্তৰাধিকাৰ বহন কৰে, আৰু মূলাৰ কেতুৱে ছিঙি পেলায় — তিনিটা কেতু-নক্ষত্ৰৰ এইটোৱেই আচল পাৰ্থক্য। ৰাক্ষস গণ আৰু শ্বানযোনি মিলি অসাধাৰণ আনুগত্য আৰু সমানেই তীব্ৰ বিৰাগ দিয়ে। বাত নাড়ীয়ে অস্থিৰতা, ব্যাধ বৰ্ণই প্ৰচলিত ব্যৱস্থাৰ প্ৰতি অবিশ্বাস। এওঁলোকে প্ৰশ্ন কৰা বন্ধ নকৰে।

কৰ্মক্ষেত্ৰ

মৌলিক গৱেষণা, ঔষধ আৰু ভেষজবিদ্যা, শল্য চিকিৎসা, তদন্ত আৰু সাংবাদিকতা, দৰ্শন আৰু ধৰ্মতত্ত্ব, পুৰাতত্ত্ব, খনি আৰু ভূতত্ত্ব, মনোবিশ্লেষণ, জ্যোতিষ আৰু তন্ত্ৰচৰ্চা, দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা। মূলাৰ জাতক ভঙা-গঢ়াৰ কামত ভাল — যি প্ৰতিষ্ঠান ঠিকে-ঠাকে চলি আছে তাত এওঁলোক অস্থিৰ হৈ উঠে।

বিবাহ আৰু দাম্পত্য

শ্বানযোনি, বিৰোধী মৃগ — অনুৰাধা আৰু জ্যেষ্ঠাৰ সৈতে যোনিমিলনত সাৱধানতা। ৰাক্ষস গণৰ সৈতে দেৱ গণত ঘৰ্ষণ। মূলা পাদৰজ্জু। অসমত মূলা নক্ষত্ৰত জন্ম হ'লে জাতকৰ্মৰ সময়ত মূল শান্তি কৰোৱাৰ ৰীতি আজিও বহু পৰিয়ালত প্ৰচলিত — বিশেষকৈ প্ৰথম চৰণত জন্ম হ'লে। দাম্পত্যত মূলাৰ নিষ্ঠা প্ৰবল, কিন্তু বিশ্বাসভংগ হ'লে ঘূৰি নাচায়।

দশা আৰু সময়

মূলাত জন্ম মানে জীৱনৰ আৰম্ভণি কেতু মহাদশাৰে, দৈৰ্ঘ্য ৭ বছৰ, তাৰ পিছত কুৰি বছৰৰ শুক্ৰ মহাদশা। অশ্বিনী আৰু মঘাৰ সৈতে ক্ৰম একে, কিন্তু ফল বেলেগ: মূলাৰ কেতু নিজৰ আটাইতকৈ তীব্ৰ ঠাইত বহে, ধনুৰ আৰম্ভণিতে, সেয়ে শৈশৱৰ সেই সাত বছৰত ঠিকনা সলনি, পৰিয়ালৰ লণ্ডভণ্ড বা স্বাস্থ্যৰ টনা-আঁজোৰা তুলনামূলকভাৱে বেছি দেখা যায়। ইয়াৰ পিছত দীঘলীয়া শুক্ৰ দশাত জীৱনে থিতাপি লয় — মূলাৰ বেছিভাগ জাতকৰ ভাল সময় কৈশোৰৰ পিছত আৰম্ভ হয়।

স্বাস্থ্য আৰু সুস্থতা

আদি বা বাত নাড়ীৰ নক্ষত্ৰ, আৰু ধনু ৰাশি উৰু আৰু নিতম্বৰ অংগ। সাধাৰণ সুস্থতাৰ ফালৰ পৰা নিয়মিত খোজকঢ়া, ভৰিৰ ব্যায়াম আৰু পৰ্যাপ্ত টোপনি কামত আহে। মূলাৰ জাতকে ৰাতি উজাগৰে থাকি পঢ়া-শুনা বা গৱেষণা কৰে, সেয়ে টোপনিৰ সময় নিৰ্দিষ্ট ৰখাটোৱেই আটাইতকৈ দৰকাৰী অভ্যাস। ইয়াত কোনো ৰোগ নিৰ্ণয় বা চিকিৎসাৰ দাবী নাই।

অসমত প্ৰচলিত প্ৰতিকাৰ

নিৰ্ঋতিৰ ভাৱ — শ্মশান, বিসৰ্জন আৰু মূলৰ সাধনা — অসমত আটাইতকৈ জীৱন্ত কামাখ্যাত। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ নীলাচল পাহাৰৰ এই শক্তিপীঠত মূল মন্দিৰৰ লগতে দশমহাবিদ্যাৰ সুকীয়া সুকীয়া মন্দিৰ আছে, তাৰ ভিতৰত তাৰা আৰু ধূমাৱতীৰো; ই অসমৰ নিজা তান্ত্ৰিক ধাৰাৰ কেন্দ্ৰ, আন ৰাজ্যৰ কোনো পীঠ ইয়ালৈ টানি অনাৰ দৰকাৰ নাই। মূলা নক্ষত্ৰৰ জাতকৰ বাবে ইয়াতকৈ সংগতিপূৰ্ণ ক্ষেত্ৰ অসমত আৰু নাই। অৱশ্যে আটাইতকৈ বাস্তৱ প্ৰতিকাৰ সহজ — জন্মৰ সময়ত মূল শান্তি হোৱা নাই যদি পিছত কোনো পুৰোহিতৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰা, আৰু নিয়মিত অন্নদান। কেতুৰ বাবে অসমত নৱগ্ৰহ মন্দিৰৰ বাহিৰে সুকীয়া মন্দিৰ নাই।

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন