ধনিষ্ঠা নক্ষত্ৰ ফল

চৰণ অনুসৰি ফল

ধনিষ্ঠা মকৰ ২৩°২০′ৰ পৰা কুম্ভ ৬°৪০′লৈ — সমান ২:২ ভাগ, আৰু দুয়ো আধাৰ ৰাশিপতি একেটা গ্ৰহ শনি, যি আন কোনো ৰাশি-বিভাজিত নক্ষত্ৰত নঘটে। ফলত ধনিষ্ঠাৰ দুই আধা বেলেগ, কিন্তু কৃত্তিকা বা বিশাখাৰ দৰে সমূলি বেলেগ নহয়। চাৰি চৰণৰ নৱাংশ সিংহ, কন্যা, তুলা আৰু বৃশ্চিক।

প্ৰথম চৰণত সিংহ নৱাংশই তালজ্ঞান আৰু মঞ্চ দখলৰ ক্ষমতা দিয়ে — নৃত্য, বাদ্য আৰু উপস্থাপনৰ আটাইতকৈ ভাল চৰণ। দ্বিতীয় চৰণত কন্যা নৱাংশত হিচাপী স্বভাৱ আৰু সম্পদ সামৰাৰ ক্ষমতা। তৃতীয় চৰণত ৰাশি সলনি হৈ কুম্ভ, নৱাংশ তুলা — দলীয় সুৰ, বুজাবুজি আৰু সামাজিক কাম। চতুৰ্থ চৰণত বৃশ্চিক নৱাংশ; এই শেষ চৰণটোক লৈয়েই বিবাহ-বিচাৰত আলোচনা বেছি হয়, কিয়নো কুম্ভৰ সেই অংশত চন্দ্ৰ থাকিলে কুজদোষৰ প্ৰশ্ন উঠে আৰু তীব্ৰতাও আটাইতকৈ বেছি।

স্বভাৱ আৰু মানসিক গঠন

দেৱতা অষ্ট বসু — আঠজন সম্পদদাতা; প্ৰতীক মৃদংগ। ধনিষ্ঠাৰ দুটা ক্ষমতা একেটা শিপাৰ পৰাই আহে: তাল ৰখা আৰু সম্পদ জমোৱা, কিয়নো দুয়োটাই সময়ৰ হিচাপ। ৰাক্ষস গণ আৰু সিংহযোনি মিলি আত্মবিশ্বাসী, প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাপ্ৰিয় আৰু অলপ দাম্ভিক স্বভাৱ দিয়ে। পিত্ত নাড়ীয়ে তেজ, সেৱক বৰ্ণই হাতৰ কামৰ প্ৰতি সন্মান। তিনিটা মঙ্গল-নক্ষত্ৰৰ ভিতৰত মৃগশিৰাৰ মঙ্গলে বিচাৰে, চিত্ৰাৰ মঙ্গলে নিৰ্মাণ কৰে, আৰু ধনিষ্ঠাৰ মঙ্গলে তাল ৰাখে আৰু ধন জমায়।

কৰ্মক্ষেত্ৰ

সংগীত — বিশেষকৈ তালবাদ্য, নৃত্য, অনুষ্ঠান পৰিচালনা, শব্দ প্ৰযুক্তি, সম্পদ ব্যৱস্থাপনা আৰু বিনিয়োগ, ৰিয়েল এষ্টেট, ঠিকাদাৰী, অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যা, প্ৰতিৰক্ষা, ক্ৰীড়া। ধনিষ্ঠাৰ জাতক একেলগে শিল্পী আৰু ব্যৱসায়ী হ'ব পাৰে — এই দ্বৈততাই এই নক্ষত্ৰৰ চিনাকি ছাপ, আৰু দুয়োটাকে সমান গুৰুত্ব দিলে আটাইতকৈ ভাল ফল।

বিবাহ আৰু দাম্পত্য

সিংহযোনি, বিৰোধী গজ — ভৰণী আৰু ৰেবতীৰ সৈতে যোনিমিলনত সাৱধানতা। ৰাক্ষস গণৰ সৈতে দেৱ গণত ঘৰ্ষণ। ধনিষ্ঠা পাদৰজ্জু। চতুৰ্থ চৰণত জন্ম হ'লে কুজদোষৰ বিচাৰ সুকীয়াকৈ চোৱাটো প্ৰচলিত ৰীতি, অৱশ্যে দোষ-বিচাৰ অকলে নহয় — সপ্তম ভাৱ, তাৰ অধিপতি আৰু দুয়োখন কোষ্ঠীৰ দশা মিলাই চোৱা দৰকাৰ। আত্মসন্মান বেছি বাবে সংগীৰ ৰাজহুৱা সমালোচনা এওঁলোকে সহ্য নকৰে।

দশা আৰু সময়

ধনিষ্ঠাত জন্ম মানে জীৱনৰ আৰম্ভণি মঙ্গল মহাদশাৰে, দৈৰ্ঘ্য ৭ বছৰ, তাৰ পিছত ওঠৰ বছৰৰ ৰাহু মহাদশা। মৃগশিৰা আৰু চিত্ৰাৰ সৈতে ক্ৰম একে, কিন্তু ইয়াত মঙ্গল শনিৰ ৰাশিত বহে — মকৰত মঙ্গল উচ্চস্থ। ফলত শৈশৱৰ সেই চুটি দশাটো ধনিষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰত তুলনামূলকভাৱে অনুকূল, বিশেষকৈ প্ৰথম দুটা চৰণত জন্ম হ'লে। ৰাহু দশাতেই এওঁলোকৰ বৃত্তিগত পৰিচয় আৰু উপাৰ্জনৰ পথ গঢ়ি উঠে।

স্বাস্থ্য আৰু সুস্থতা

মধ্য বা পিত্ত নাড়ীৰ নক্ষত্ৰ। মকৰ-কুম্ভ সন্ধিত পৰা বাবে আঁঠু আৰু ভৰিৰ গাঁঠি — দুয়োফালেই সাধাৰণ যত্ন প্ৰাসংগিক, বিশেষকৈ যিসকল নাচ বা খেলৰ সৈতে জড়িত। দীঘলীয়া সময় ডাঙৰ শব্দত বাদ্যৰ কাম কৰিলে কাণৰ জিৰণি দৰকাৰ। ইয়াত কোনো ৰোগ নিৰ্ণয় বা চিকিৎসাৰ দাবী কৰা হোৱা নাই।

অসমত প্ৰচলিত প্ৰতিকাৰ

মৃদংগৰ নক্ষত্ৰৰ অসমীয়া ক্ষেত্ৰ ব'হাগ বিহুৰ হুঁচৰি। ব'হাগৰ প্ৰথম সপ্তাহত গাঁৱৰ ডেকাসকলে ঘৰে ঘৰে গৈ চোতালত গোৱা সেই হুঁচৰি — ঢোল, পেঁপা, গগনা আৰু তালৰ ছেৱত নিশালৈকে গান আৰু নাচ — গৃহস্থক আশীৰ্বাদ দিয়াৰ পৰম্পৰাক আগুৰি গঢ়ি উঠিছে, আৰু ই সম্পূৰ্ণ অসমৰ নিজা। ধনিষ্ঠাৰ সংগীত আৰু তালৰ ভাৱৰ সৈতে ইয়াতকৈ ভাল মিল অসমত আৰু নাই। জাতকৰ বাবে বাস্তৱ প্ৰতিকাৰ — কোনো লোকশিল্পীক ন্যায্য পাৰিশ্ৰমিক দি মতা, বা বাদ্যযন্ত্ৰ শিকাৰ খৰচ কোনো ছাত্ৰৰ হৈ বহন কৰা। মঙ্গলৰ বাবে অসমত নৱগ্ৰহ মন্দিৰৰ বাহিৰে সুকীয়া মন্দিৰ নাই; মঙ্গলবাৰে ৰক্তদান বা অন্নদানেই প্ৰামাণ্য।

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন