পুষ্যা নক্ষত্ৰ ফল

চৰণ অনুসৰি ফল

পুষ্যা গোটেইখিনিয়েই কৰ্কটত, ৩°২০′ৰ পৰা ১৬°৪০′লৈ — অৰ্থাৎ চন্দ্ৰৰ নিজৰ ৰাশিত শনিৰ নক্ষত্ৰ, আৰু দেৱতা বৃহস্পতি। তিনিটা পৰস্পৰ বিৰোধী গ্ৰহ একেটা বিন্দুত, আৰু এই তিনিওটাৰ সমন্বয়েই পুষ্যাক শাস্ত্ৰত ‘নক্ষত্ৰশ্ৰেষ্ঠ’ আখ্যা দিছে। চাৰি চৰণৰ নৱাংশ সিংহ, কন্যা, তুলা আৰু বৃশ্চিক।

প্ৰথম চৰণত সিংহ নৱাংশই দায়িত্ব কান্ধত লৈ আগত থিয় দিয়াৰ ভাৱ দিয়ে। দ্বিতীয় চৰণত কন্যা নৱাংশত সেৱা, হিচাপ আৰু পথ্যৰ যত্ন — নাৰ্ছিং, পুষ্টিবিদ্যা আৰু হিচাপ ৰক্ষাৰ প্ৰৱণতা ইয়াতেই আটাইতকৈ বেছি। তৃতীয় চৰণত তুলা নৱাংশত শনি উচ্চস্থ হয়, ফলত এই চৰণত ন্যায়বোধ, আপোচ আৰু প্ৰশাসনিক ভাৰসাম্য আটাইতকৈ পৰিপক্ব। চতুৰ্থ চৰণত বৃশ্চিক নৱাংশত খামুচি ধৰাৰ প্ৰৱণতা প্ৰবল — পুষ্যাৰ পালন-ভাৱ ইয়াত অধিকাৰবোধলৈ সলনি হ'ব পাৰে।

স্বভাৱ আৰু মানসিক গঠন

প্ৰতীক গাইৰ ওহাৰ আৰু পদুম — দুয়োটাই পুষ্টিৰ চিন; নামৰ অৰ্থও পোষণ। দেৱ গণ আৰু মেষযোনি মিলি সৰল, নিৰ্ভৰযোগ্য আৰু অলপ জেদী স্বভাৱ। শনিৰ শাসনত ধীৰতা আৰু কৰ্তব্যবোধ, বৃহস্পতিৰ দেৱত্বত নৈতিকতা — এই দুয়োটাৰ ফলতেই পুষ্যা জাতকে সহজে দায়িত্ব লয় আৰু সহজে নেৰে। তিনিটা শনি-নক্ষত্ৰৰ ভিতৰত পুষ্যাৰ শনিয়ে পালন কৰে, অনুৰাধাৰ শনিয়ে সংগঠন কৰে, উত্তৰভাদ্ৰপদৰ শনিয়ে সহ্য কৰে। পিত্ত নাড়ী আৰু ক্ষত্ৰিয় বৰ্ণই ৰক্ষাৰ ভাৱ যোগ কৰে।

কৰ্মক্ষেত্ৰ

যি কামত আনক খুৱাব, শিকাব বা ৰক্ষা কৰিব লাগে: শিক্ষকতা, স্বাস্থ্যসেৱা, পুষ্টি আৰু খাদ্য প্ৰক্ৰিয়াকৰণ, গাখীৰ উদ্যোগ, সমাজ কল্যাণ, বেংক আৰু বীমা, ধৰ্মীয় আৰু দাতব্য প্ৰতিষ্ঠান পৰিচালনা, মানৱ সম্পদ বিভাগ। শনিৰ প্ৰভাৱত চৰকাৰী চাকৰি আৰু দীৰ্ঘম্যাদী প্ৰতিষ্ঠানতেই এওঁলোক আটাইতকৈ স্বচ্ছন্দ; খৰতকীয়া ফল দিয়া বিপদৰ ব্যৱসায় এওঁলোকৰ ধাতুত নসহে।

বিবাহ আৰু দাম্পত্য

মেষযোনি, বিৰোধী বানৰ — শ্ৰবণা আৰু পূৰ্বাষাঢ়াৰ সৈতে যোনিমিলনত সাৱধানতা। দেৱ গণৰ সৈতে দেব আৰু মনুষ্য গণ সহজ, ৰাক্ষস গণত টনা-আঁজোৰা। পুষ্যা মধ্যৰজ্জু। দাম্পত্যত পুষ্যা জাতক দায়িত্বশীল আৰু ঘৰমুৱা, অৱশ্যে অতিৰিক্ত যত্নই কেতিয়াবা সংগীৰ স্বাধীনতাত হাত দিয়ে — এই ভাৰসাম্যখিনি সচেতনভাৱে ৰাখিব লাগে।

দশা আৰু সময়

পুষ্যাত জন্ম মানে জীৱনৰ আৰম্ভণি শনি মহাদশাৰে, দৈৰ্ঘ্য ১৯ বছৰ — বিংশোত্তৰীৰ তৃতীয় দীৰ্ঘতম। শৈশৱ আৰু কৈশোৰত দায়িত্ব সোনকালে আহি পৰে, ডাঙৰ ককাই-বাইৰ ভূমিকা বা সংসাৰৰ ভাৰ কম বয়সতে কান্ধত উঠে। শনিৰ পিছত সোতৰ বছৰৰ বুধ মহাদশা আহে, আৰু তেতিয়াই পঢ়া-শুনা, ব্যৱসায় আৰু যোগাযোগৰ দিশটো হঠাৎ মুকলি হৈ যায়।

স্বাস্থ্য আৰু সুস্থতা

মধ্য বা পিত্ত নাড়ীৰ নক্ষত্ৰ, আৰু কৰ্কট ৰাশি বুকু আৰু পাকস্থলীৰ অংগ। সাধাৰণ সুস্থতাৰ ফালৰ পৰা সময়মতে খোৱা, অতিৰিক্ত মিঠা এৰাই চলা আৰু নিয়মিত খোজকঢ়াই যথেষ্ট। পুষ্যাৰ জাতকে আনৰ যত্ন লওঁতে নিজৰ খোৱা বাদ দিয়ে — এই অভ্যাসটোৱেই আটাইতকৈ ডাঙৰ বিপদ। ইয়াত কোনো ৰোগ নিৰ্ণয় বা নিৰাময়ৰ দাবী নাই।

অসমত প্ৰচলিত প্ৰতিকাৰ

পুষ্যাৰ পৰাই পুহ মাহৰ নাম, আৰু অসমত পুহ-মাঘৰ সংক্ৰান্তিতকৈ ডাঙৰ পালনৰ উৎসৱ কমেই আছে — উৰুকাৰ নিশা ভেলাঘৰত ভোজ, পুৱা মেজিৰ জুইত সেৱা, নতুন চাউলৰ পিঠা, লাৰু আৰু জলপান, আৰু গাঁৱে গাঁৱে ম'হযুঁজ, কণীযুঁজ আদি খেল। ‘ভোগালী’ নামটোৱেই কয় যে এই বিহু খোৱা আৰু খুওৱাৰ উৎসৱ। পুষ্যাৰ জাতকৰ বাবে এই দিনটোত অন্নদান আৰু নবীন-প্ৰবীণ দুয়োটা প্ৰজন্মক একেলগে খুওৱাটো আটাইতকৈ সংগতিপূৰ্ণ কাম। শনিৰ বাবে অসমত নৱগ্ৰহ মন্দিৰৰ বাহিৰে ডাঙৰ ক্ষেত্ৰ নাই — চুবুৰিৰ শনি মন্দিৰ আৰু শনিবাৰৰ ব্ৰত মূলতঃ শেহতীয়া প্ৰথা, আৰু সেই কথা স্বীকাৰ কৰি লোৱাটোৱেই সৎ।

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন