ৰোহিণী নক্ষত্ৰ ফল

চৰণ অনুসৰি ফল

ৰোহিণী গোটেইখিনিয়েই বৃষত, ১০°০০′ৰ পৰা ২৩°২০′লৈ — অৰ্থাৎ যি ৰাশিত চন্দ্ৰ উচ্চস্থ, সেই ৰাশিৰ ঠিক মাজতে চন্দ্ৰৰ নিজৰ নক্ষত্ৰ। বিংশোত্তৰীৰ ২৭টা নক্ষত্ৰৰ ভিতৰত এই এটা ঠাইতেই নক্ষত্ৰপতি আৰু উচ্চৰাশি একেলগে মিলে, আৰু সেয়াই ৰোহিণীৰ প্ৰসিদ্ধ আকৰ্ষণী শক্তিৰ ভিত্তি।

প্ৰথম চৰণৰ নৱাংশ মেষ — ৰোহিণীৰ একমাত্ৰ খৰখেদাপ্ৰৱণ চৰণ, য'ত ধৈৰ্যৰ সলনি তাৎক্ষণিক ইচ্ছাই কাম কৰে। দ্বিতীয় চৰণৰ নৱাংশ বৃষ, অৰ্থাৎ বৰ্গোত্তম: ৰাশি আৰু নৱাংশ একে, সেয়ে এই চৰণতেই ৰোহিণীৰ সাৰাংশ আটাইতকৈ বিশুদ্ধ ৰূপত ফুটি উঠে — স্থিৰতা, ৰুচি আৰু সম্পদ। তৃতীয় চৰণত মিথুন নৱাংশই বাণিজ্য, দালালি আৰু কথাৰ জোৰ যোগ কৰে। চতুৰ্থ চৰণত কৰ্কট নৱাংশত চন্দ্ৰ নিজৰ ৰাশিত বহে, ফলত মাতৃভাৱ আৰু ঘৰৰ টান আটাইতকৈ প্ৰবল।

স্বভাৱ আৰু মানসিক গঠন

দেৱতা ব্ৰহ্মা — সৃষ্টিকৰ্তা; প্ৰতীক শকট — য'ত শস্য কঢ়িওৱা হয়। ৰোহিণীয়ে সেয়ে সৃষ্টি কৰে আৰু ভৰাই ৰাখে। মনুষ্য গণ আৰু সৰ্পযোনিৰ যোগত বাহিৰত শান্ত ভদ্ৰতা, ভিতৰত চোকা হিচাপ — অপমান এওঁলোকে নাপাহৰে। কফ নাড়ীয়ে স্থিৰতা দিয়ে, শূদ্ৰ বৰ্ণই হাতে-কামে কৰা কামৰ প্ৰতি সন্মান দিয়ে। তিনিটা চন্দ্ৰ-নক্ষত্ৰৰ ভিতৰত ৰোহিণীৰ চন্দ্ৰই সঞ্চয় কৰে, হস্তাৰ চন্দ্ৰই কাম কৰে আৰু শ্ৰবণাৰ চন্দ্ৰই শুনে। দোষৰ দিশ — অধিকাৰবোধ আৰু একাগুঁৰেমি।

কৰ্মক্ষেত্ৰ

শকট আৰু বৃষ ৰাশিৰ যোগত যি সকলো মাটি, খাদ্য আৰু ভঁৰালৰ সৈতে জড়িত: কৃষি আৰু কৃষিজাত সামগ্ৰী, গাখীৰ আৰু মিঠাই, ৰেষ্টুৰেণ্ট, বস্ত্ৰ আৰু মেখেলা-চাদৰ, অলংকাৰ, গৃহসজ্জা, ৰিয়েল এষ্টেট। চন্দ্ৰৰ প্ৰভাৱত সংগীত, অভিনয় আৰু সংবাদ মাধ্যমতো ৰোহিণী উজ্জ্বল, কিয়নো জনতাক টনাৰ ক্ষমতা এই নক্ষত্ৰৰ সহজাত। খৰতকীয়া বিপদৰ ব্যৱসায়ত এওঁলোক স্বচ্ছন্দ নহয়।

বিবাহ আৰু দাম্পত্য

সৰ্পযোনিৰ বিৰোধী নকুল — উত্তৰাষাঢ়াৰ সৈতে যোনিমিলনত সাৱধানতাৰ প্ৰয়োজন। ৰোহিণী মধ্যৰজ্জু; একে ৰজ্জুৰ মিলন সাধাৰণতে এৰাই চলা হয়। দাম্পত্যত ৰোহিণী সাধাৰণতে সুখী, কিয়নো ঘৰ সজোৱা আৰু সম্পৰ্ক টিকাই ৰখাত এওঁলোকৰ আগ্ৰহ প্ৰকৃত। অৱশ্যে অধিকাৰবোধ বেছি বাবে সংগীৰ স্বাধীনতাক লৈ টনা-আঁজোৰা হ'ব পাৰে; দহ মিলনৰ হিচাপ যোটক বিচাৰৰ পৃষ্ঠাত চাই লোৱা ভাল।

দশা আৰু সময়

ৰোহিণীত জন্ম মানে জীৱনৰ আৰম্ভণি চন্দ্ৰ মহাদশাৰে, দৈৰ্ঘ্য ১০ বছৰ। শৈশৱ-বাল্য গোটেইখিনি মাকৰ আৰু ঘৰৰ প্ৰভাৱত পাৰ হয়, আৰু চন্দ্ৰ ইয়াত উচ্চস্থ ৰাশিত থকা বাবে সেই দশাৰ ফল সাধাৰণতে অনুকূল। চন্দ্ৰৰ পিছত আহে সাত বছৰৰ মঙ্গল মহাদশা, বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে কৈশোৰত — পঢ়া-শুনা আৰু প্ৰতিযোগিতাৰ চাপৰ সময়খিনি ঠিক তেতিয়াই পৰে।

স্বাস্থ্য আৰু সুস্থতা

অন্ত্য বা কফ নাড়ীৰ নক্ষত্ৰ, আৰু বৃষ ৰাশি কণ্ঠ আৰু মুখমণ্ডলৰ অংগ। সাধাৰণ সুস্থতাৰ ফালৰ পৰা মিঠা আৰু গধুৰ আহাৰৰ পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰণত ৰখা আৰু নিয়মিত খোজকঢ়া — এইখিনিয়েই যথেষ্ট। গান-বাজনাৰ চৰ্চা থাকিলে ডিঙিৰ জিৰণিও দৰকাৰ। এয়া কোনো ৰোগ নিৰ্ণয় নহয়; শাৰীৰিক সমস্যাত চিকিৎসকেই ভৰসা।

অসমত প্ৰচলিত প্ৰতিকাৰ

ৰোহিণী শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মনক্ষত্ৰ, আৰু অসমত বৈষ্ণৱ ধাৰাৰ কেন্দ্ৰ মাজুলীৰ সত্ৰসমূহ। মাজুলীৰ ৰাস মহোৎসৱ — কাতি পূৰ্ণিমাত সত্ৰই সত্ৰই আৰু গাঁৱে গাঁৱে কৃষ্ণলীলাৰ ভাওনা — আৰু জন্মাষ্টমীৰ মাজনিশাৰ নাম-প্ৰসংগ ৰোহিণী জাতকৰ বাবে অৰ্থপূৰ্ণ। চন্দ্ৰৰ বাবে অসমত সুকীয়া মন্দিৰ নাই; সোমবাৰে শিৱ পূজা আৰু পূৰ্ণিমাৰ উপবাস ঘৰুৱা পৰ্যায়তেই টিকি আছে। বাস্তৱ প্ৰতিকাৰ — পূৰ্ণিমাত গাখীৰ, চাউল বা মিঠাই দান, আৰু মাজুলী বা বৰপেটা সত্ৰলৈ গ'লে তাৰ অন্নসেৱাত হাত উজান দিয়া। ৰোহিণীৰ শকট-প্ৰতীকৰ সৈতে খাদ্যদানেই আটাইতকৈ সংগতিপূৰ্ণ কাম।

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন