জ্যেষ্ঠা নক্ষত্ৰ ফল

চৰণ অনুসৰি ফল

জ্যেষ্ঠা বৃশ্চিকৰ শেষৰ তেৰ ডিগ্ৰী, ১৬°৪০′ৰ পৰা ৩০°০০′লৈ — জলৰাশি শেষ হৈ অগ্নিৰাশি ধনু আৰম্ভ হোৱাৰ ঠিক আগৰ অংশ, সেয়ে শেষ চৰণটো গণ্ডান্ত। চাৰি চৰণৰ নৱাংশ ধনু, মকৰ, কুম্ভ আৰু মীন।

প্ৰথম চৰণত ধনু নৱাংশই আদৰ্শ খামুচি ধৰাৰ ভাৱ দিয়ে — নীতিৰ প্ৰশ্নত এই চৰণৰ জাতকে আপোচ নকৰে। দ্বিতীয় চৰণত মকৰ নৱাংশত প্ৰশাসনিক কঠোৰতা আৰু দায়িত্ববোধ প্ৰবল। তৃতীয় চৰণত কুম্ভ নৱাংশই ভিৰৰ বাহিৰত অকলে থিয় দিয়াৰ ক্ষমতা দিয়ে। চতুৰ্থ চৰণত মীন নৱাংশ আৰু গণ্ডান্ত একেলগে পৰা বাবে ত্যাগ, ভাগৰ আৰু ভিতৰৰ নিঃসংগতা আটাইতকৈ বেছি; অসমত এই চৰণত জন্ম হ'লে পুৰোহিতসকলে সুকীয়া শান্তিৰ কথা কয়।

স্বভাৱ আৰু মানসিক গঠন

নামৰ অৰ্থই ‘জ্যেষ্ঠ’; দেৱতা ইন্দ্ৰ, দেৱৰাজ; প্ৰতীক কুণ্ডল আৰু ছত্ৰ — দুয়োটাই পদমৰ্যাদাৰ চিন। জ্যেষ্ঠাৰ জাতক বয়সত সৰু হ'লেও দায়িত্বত ডাঙৰ হৈ উঠে, আৰু সেই ভাৰ নিঃশব্দে বহন কৰি কৰি ভাগৰিও পৰে। ৰাক্ষস গণ আৰু মৃগযোনি মিলি বাহিৰত কঠিন, ভিতৰত সতৰ্ক স্বভাৱ দিয়ে। বাত নাড়ীয়ে অস্থিৰতা, সেৱক বৰ্ণই পৰিশ্ৰমৰ প্ৰতি সন্মান। তিনিটা বুধ-নক্ষত্ৰৰ ভিতৰত অশ্লেষাৰ বুধে ছদ্মবেশ জানে, ৰেবতীৰ বুধে বাট দেখুৱায়, আৰু জ্যেষ্ঠাৰ বুধে কৰ্তৃত্ব কৰে আৰু ৰক্ষা কৰে।

কৰ্মক্ষেত্ৰ

প্ৰশাসন আৰু আৰক্ষী, সেনা আৰু নিৰাপত্তা, প্ৰকল্প ব্যৱস্থাপনা, সংকট নিয়ন্ত্ৰণ, অডিট আৰু তদন্ত, চিকিৎসা — বিশেষকৈ জৰুৰীকালীন বিভাগ, অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যা, আৰু যিকোনো কাম য'ত কৰ্তৃত্ব ল'ব লাগে। জ্যেষ্ঠাৰ জাতকে অধীনস্থ হৈ কাম কৰিবলৈ অস্বস্তি অনুভৱ কৰে, কিন্তু দায়িত্ব দিলে শেষলৈকে টানি লৈ যায়।

বিবাহ আৰু দাম্পত্য

মৃগযোনি, বিৰোধী শ্বান — আৰ্দ্ৰা আৰু মূলাৰ সৈতে যোনিমিলনত সাৱধানতা। ৰাক্ষস গণৰ সৈতে দেৱ গণত ঘৰ্ষণ। জ্যেষ্ঠা শিৰোৰজ্জু। দায়িত্বৰ ভাৰ আৰু গৌৰৱ দুয়োটাই বেছি বাবে সহজে সহায় নিবিচাৰে; সংগীয়ে যদি নুসুধাকৈ কাষত থিয় দিয়ে, তেতিয়াহে সম্পৰ্ক টিকে। চতুৰ্থ চৰণত জন্ম হ'লে বিবাহৰ আগতে গোটেই কোষ্ঠী দেখুওৱাটোৱেই প্ৰচলিত পৰামৰ্শ।

দশা আৰু সময়

জ্যেষ্ঠাত জন্ম মানে জীৱনৰ আৰম্ভণি বুধ মহাদশাৰে, দৈৰ্ঘ্য ১৭ বছৰ, তাৰ পিছত সাত বছৰৰ কেতু মহাদশা। অশ্লেষাৰ সৈতে ক্ৰম একে হ'লেও ফল বেলেগ — অশ্লেষাৰ বুধ কৰ্কটত পানীত ডুব যোৱা, জ্যেষ্ঠাৰ বুধ বৃশ্চিকত জুইৰ তলত। ফলত জ্যেষ্ঠাৰ বুধ দশাটোৱে বুদ্ধিৰ লগতে দায়িত্বও জাপি দিয়ে, আৰু কেতু দশাটোৱে প্ৰায়ে যৌৱনৰ আৰম্ভণিতে ডাঙৰ ত্যাগ বা দিশ সলনি মাতি আনে।

স্বাস্থ্য আৰু সুস্থতা

আদি বা বাত নাড়ীৰ নক্ষত্ৰ। বৃশ্চিক ৰাশি তলপেট আৰু ৰেচনতন্ত্ৰৰ অংগ। সাধাৰণ সুস্থতাৰ ফালৰ পৰা পৰ্যাপ্ত পানী, নিয়মিত টোপনি আৰু কান্ধ-ডিঙিৰ ব্যায়াম — দায়িত্বৰ ভাৰ এওঁলোকৰ শৰীৰত ঠিক সেই ঠাইতেই জমা হয়। নিজৰ ভাগৰ স্বীকাৰ কৰাটোৱেই জ্যেষ্ঠাৰ আটাইতকৈ দৰকাৰী অভ্যাস। এয়া ৰোগ নিৰ্ণয় নহয়।

অসমত প্ৰচলিত প্ৰতিকাৰ

জ্যেষ্ঠা নক্ষত্ৰৰ পৰাই জেঠ মাহৰ নাম, আৰু জেঠৰ খৰাঙত বৰষুণ নাহিলে অসমৰ গাঁৱত আজিও পতা হয় ভেকুলী বিয়া — ভেকুলী দুটাৰ বিয়া পাতি, বিয়ানাম গাই বৰষুণৰ দেৱতা ইন্দ্ৰক সন্তুষ্ট কৰাৰ লোকাচাৰ। ইয়াৰ লগতে জেঠৰ শুক্লা দশমীত গংগা দশহৰাত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ঘাটত স্নানো কৰা হয়। জ্যেষ্ঠাৰ জাতকৰ বাবে জেঠ মাহৰ সেই দিনকেইটাত নদী বা জলাশয় পৰিষ্কাৰ কৰি ৰখাৰ কামত যোগ দিয়াটো অৰ্থপূৰ্ণ, কিয়নো ইন্দ্ৰ পানী আৰু বৰষুণৰো দেৱতা। বুধৰ বাবে অসমত নৱগ্ৰহ মন্দিৰৰ বাহিৰে সুকীয়া মন্দিৰ নাই। বাস্তৱ প্ৰতিকাৰ — নিজৰ দায়িত্বৰ কিছু অংশ কাৰোবাক শিকাই ভগাই লোৱা, যিয়ে জ্যেষ্ঠাৰ অকলে বহন কৰাৰ অভ্যাসটোকে পোনপটীয়াকৈ ভাঙে।

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন