পুনৰ্বসু নক্ষত্ৰ ফল

চৰণ অনুসৰি ফল

পুনৰ্বসু মিথুন ২০°০০′ৰ পৰা কৰ্কট ৩°২০′লৈ — ভাগটো ৩:১, অৰ্থাৎ তিনিটা চৰণ মিথুনত আৰু মাত্ৰ এটা কৰ্কটত। এই শেষ চৰণটো গোটেই ৰাশিচক্ৰৰ অন্যতম শক্তিশালী চৰণ: কৰ্কট বৃহস্পতিৰ উচ্চৰাশি, নৱাংশও কৰ্কট, সেয়ে নক্ষত্ৰপতি বৃহস্পতি উচ্চস্থ আৰু বৰ্গোত্তম — একেলগে। পুনৰ্বসুৰ খ্যাতি বহুখিনি এই এটা চৰণৰ বাবেই।

প্ৰথম চৰণত মেষ নৱাংশই নতুনকৈ আৰম্ভ কৰাৰ সাহস দিয়ে। দ্বিতীয় চৰণত বৃষ নৱাংশই সঞ্চয় আৰু ধৈৰ্যলৈ ঘূৰাই আনে। তৃতীয় চৰণত মিথুন নৱাংশ বৰ্গোত্তম — শিক্ষক, লেখক আৰু অনুবাদকৰ চৰণ, য'ত বুধে দুয়োফালৰ পৰাই কাম কৰে। চতুৰ্থ চৰণত কৰ্কটত সোমাই পুনৰ্বসু ঘৰ, মাতৃ আৰু আশ্ৰয়ৰ ফালে ঘূৰি যায়; সেই চৰণৰ নৱাংশও কৰ্কট, অৰ্থাৎ সেইটোও বৰ্গোত্তম। তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ — পিছে পিছে দুটা বৰ্গোত্তম চৰণ, যি কেৱল পুনৰ্বসু, চিত্ৰা আৰু উত্তৰাষাঢ়াতহে ঘটে।

স্বভাৱ আৰু মানসিক গঠন

নামৰ অৰ্থই ‘পুনৰ বসতি’ — পুনৰ্বসু ঘূৰি অহাৰ নক্ষত্ৰ। দেৱতা অদিতি, দেৱমাতা, অসীম আশ্ৰয়ৰ প্ৰতীক; চিন তূণীৰ, য'ৰ পৰা এটাৰ পিছত এটাকৈ কাঁড় ওলায়। এওঁলোকে হেৰুৱায়, আকৌ গঢ়ে, আৰু সেই পুনৰ্গঠনত তিক্ততা নাৰাখে। দেৱ গণ আৰু মাৰ্জাৰযোনি মিলি ভদ্ৰ, সহজে মিলিব পৰা স্বভাৱ। বাত নাড়ীয়ে ঘূৰা-ফুৰাৰ প্ৰৱণতা দিয়ে, বৈশ্য বৰ্ণই আদান-প্ৰদানৰ। তিনিটা বৃহস্পতি-নক্ষত্ৰৰ ভিতৰত পুনৰ্বসুৰ বৃহস্পতিয়ে ক্ষমা কৰে, বিশাখাৰ বৃহস্পতিয়ে লক্ষ্য খেদি ফুৰে, পূৰ্বভাদ্ৰপদৰ বৃহস্পতিয়ে ত্যাগ কৰে।

কৰ্মক্ষেত্ৰ

শিক্ষকতা আৰু প্ৰশিক্ষণ, প্ৰকাশন আৰু অনুবাদ, পৰামৰ্শ দান, আইন, ধৰ্ম আৰু দৰ্শন চৰ্চা, পৰ্যটন আৰু আতিথেয়তা, পুনৰ্বাসন আৰু সাহায্যৰ কাম, আৰু যিকোনো বৃত্তি য'ত বাৰে বাৰে নতুনকৈ আৰম্ভ কৰিব লাগে। চতুৰ্থ চৰণৰ জাতকসকলৰ ক্ষেত্ৰত ঘৰভিত্তিক কাম, খাদ্য আৰু সেৱামূলক বৃত্তিৰ ফালে প্ৰৱণতা লক্ষণীয়ভাৱে বেছি।

বিবাহ আৰু দাম্পত্য

মাৰ্জাৰযোনি, বিৰোধী মূষিক — মঘা আৰু পূৰ্বফাল্গুনীৰ সৈতে যোনিমিলনত সাৱধানতা। দেৱ গণৰ সৈতে দেব আৰু মনুষ্য গণ সহজ। পুনৰ্বসু মধ্যৰজ্জু, অৱশ্যে চতুৰ্থ চৰণত ৰাশি সলনি হোৱা বাবে ৰাশি আৰু ৰাশ্যাধিপতি মিলনৰ ফলো সলনি হৈ যায়। ক্ষমা কৰাৰ ক্ষমতা বেছি বাবে দাম্পত্যত এওঁলোক সাধাৰণতে সহনশীল; দোষ ধৰাতকৈ মিটমাট কৰি লোৱাৰ ফালেই প্ৰৱণতা।

দশা আৰু সময়

পুনৰ্বসুত জন্ম হ'লে জীৱন আৰম্ভ হয় বৃহস্পতি মহাদশাৰে, দৈৰ্ঘ্য ১৬ বছৰ। শৈশৱ-কৈশোৰ জুৰি গুৰু, শিক্ষা আৰু পাৰিবাৰিক মূল্যবোধৰ প্ৰভাৱ প্ৰধান হৈ থাকে, আৰু চতুৰ্থ চৰণৰ জাতকৰ ক্ষেত্ৰত বৃহস্পতি উচ্চস্থ হোৱা বাবে সেই দশাৰ ফল আৰু অনুকূল। ইয়াৰ পিছত আহে ঊনৈশ বছৰৰ শনি মহাদশা — বৃহস্পতিৰ পৰা শনিলৈ এই পাল সলনি পুনৰ্বসুৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ মোৰ, সাধাৰণতে যৌৱনৰ আৰম্ভণিতে।

স্বাস্থ্য আৰু সুস্থতা

আদি বা বাত নাড়ীৰ নক্ষত্ৰ। মিথুন-কৰ্কট সন্ধিত পৰা বাবে উশাহ আৰু পাকস্থলী — দুয়োফালেই সাধাৰণ যত্ন প্ৰাসংগিক। ঘূৰি ফুৰাৰ প্ৰৱণতা বেছি বাবে বাহিৰৰ খোৱা আৰু অনিয়মিত সময়েই মূল সমস্যা হয়; নিৰ্দিষ্ট সময়ত খোৱা আৰু পৰ্যাপ্ত পানীয়েই যথেষ্ট পৰামৰ্শ। ইয়াত কোনো ৰোগ নিৰ্ণয় বা চিকিৎসাৰ দাবী কৰা হোৱা নাই।

অসমত প্ৰচলিত প্ৰতিকাৰ

পুনৰ্বসুৰ ভাৱ — শস্য ঘূৰি অহা, ভঁৰাল আকৌ ভৰা — অসমত আটাইতকৈ পোনপটীয়াকৈ ধৰা পৰে ন-খোৱাত। আঘোণৰ নতুন ধান ঘৰত তুলি প্ৰথম চাউলেৰে ৰন্ধা ভাত পূৰ্বপুৰুষক আগবঢ়োৱা, তাৰ পিছত আত্মীয়-কুটুম্বক মাতি সকলোৱে মিলি খোৱা — এই ঘৰুৱা অসমীয়া উৎসৱটো অদিতিৰ পালন-ভাৱৰ সৈতে হুবহু মিলে। বৃহস্পতিৰ বাবে অসমত নৱগ্ৰহ মন্দিৰৰ বাহিৰে সুকীয়া মন্দিৰ নাই, আৰু উত্তৰ ভাৰতৰ বৃহস্পতিবাৰৰ ব্ৰত ইয়াত সিমান প্ৰচলিত নহয়; অসমত ধন-ধানৰ কামনা কৰা হয় লখিমী আদৰা আৰু কোজাগৰী পূৰ্ণিমাৰ লক্ষ্মী পূজাত। পুনৰ্বসু জাতকৰ বাবে ন-খোৱাৰ সময়ত অন্নদান আৰু কোনো ছাত্ৰৰ পঢ়া-শুনাৰ ভাৰ লোৱা — এই দুটাই বাস্তৱ আৰু পৰীক্ষা কৰিব পৰা প্ৰতিকাৰ।

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন