শতভিষা নক্ষত্ৰ ফল

চৰণ অনুসৰি ফল

শতভিষা গোটেইখিনিয়েই কুম্ভত, ৬°৪০′ৰ পৰা ২০°০০′লৈ — শনিৰ ৰাশিত ৰাহুৰ নক্ষত্ৰ, দেৱতা বৰুণ। চাৰি চৰণৰ নৱাংশ ধনু, মকৰ, কুম্ভ আৰু মীন। নামৰ অৰ্থ ‘এশ বেজ’ বা ‘এশ ঔষধ’, আৰু প্ৰতীক শূন্য বৃত্ত — যি আগুৰি ৰাখে, নভৰায়।

প্ৰথম চৰণত ধনু নৱাংশই দৰ্শন আৰু ঔষধি বিদ্যাৰ ফালে টানে; আয়ুৰ্বেদ আৰু ভেষজ চৰ্চাৰ আটাইতকৈ ভাল চৰণ। দ্বিতীয় চৰণত মকৰ নৱাংশত অকলশৰীয়া, নিয়মনিষ্ঠ গৱেষকৰ ছাঁচ। তৃতীয় চৰণত নৱাংশও কুম্ভ, অৰ্থাৎ বৰ্গোত্তম — শতভিষাৰ মৌলিকতা, বিচ্ছিন্নতা আৰু উদ্ভাৱনী ক্ষমতা এই চৰণতেই আটাইতকৈ ঘন। চতুৰ্থ চৰণত মীন নৱাংশত ৰহস্য আৰু নিৰাময়ৰ দিশটো মুকলি হয়, আৰু আধ্যাত্মিক প্ৰৱণতাও ইয়াতেই আটাইতকৈ বেছি।

স্বভাৱ আৰু মানসিক গঠন

বৰুণ পানীৰ আৰু শপতৰ দেৱতা, আৰু শতভিষাৰ জাতক ঠিক তেনেকুৱাই — গোপন ৰাখে, নিজৰ ভিতৰৰ কথা সহজে নকয়। ৰাক্ষস গণ আৰু অশ্বযোনি মিলি স্বাধীনচিতীয়া, দ্ৰুতগতি আৰু একাগুঁৰে স্বভাৱ। বাত নাড়ীয়ে অস্থিৰতা, ব্যাধ বৰ্ণই প্ৰচলিত ব্যৱস্থাৰ প্ৰতি অবিশ্বাস। তিনিটা ৰাহু-নক্ষত্ৰৰ ভিতৰত আৰ্দ্ৰাৰ ৰাহুৱে প্ৰশ্ন কৰে আৰু ভাঙে, স্বাতীৰ ৰাহুৱে দৰদাম কৰে, আৰু শতভিষাৰ ৰাহুৱে নিৰাময় বিচাৰে। এওঁলোকৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সমস্যা নিঃসংগতা নহয়, নিঃসংগতাক অভ্যাসত পৰিণত কৰি পেলোৱা।

কৰ্মক্ষেত্ৰ

চিকিৎসা — বিশেষকৈ সংক্ৰামক ৰোগ আৰু জনস্বাস্থ্য, আয়ুৰ্বেদ আৰু ভেষজবিদ্যা, ঔষধ গৱেষণা, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু মহাকাশ, ইলেক্ট্ৰনিক্স আৰু অনাতাঁৰ প্ৰযুক্তি, জলসম্পদ, পৰিসংখ্যা, তথ্য সুৰক্ষা, জ্যোতিষ আৰু গূঢ়বিদ্যা। শতভিষাৰ জাতকে অকলে কাম কৰি ভাল পায়; দলীয় সিদ্ধান্তত এওঁলোক অধৈৰ্য হয়, কিন্তু নিজৰ ক্ষেত্ৰত অসাধাৰণ গভীৰতা দেখুৱায়।

বিবাহ আৰু দাম্পত্য

অশ্বযোনি, বিৰোধী মহিষ — হস্তা আৰু স্বাতীৰ সৈতে যোনিমিলনত সাৱধানতা। ৰাক্ষস গণৰ সৈতে দেৱ গণত ঘৰ্ষণ। শতভিষা মধ্যৰজ্জু। নিজৰ পৰিসৰক লৈ এওঁলোক কঠোৰ, সেয়ে সংগীৰ পৰা ঠাই বিচৰাৰ কথাটো আৰম্ভণিতেই স্পষ্টকৈ কৈ দিয়া ভাল। দাম্পত্যত অবিশ্বাস নহয়, নীৰৱতাই এওঁলোকৰ আচল বিপদ।

দশা আৰু সময়

শতভিষাত জন্ম মানে জীৱনৰ আৰম্ভণি ৰাহু মহাদশাৰে, দৈৰ্ঘ্য ১৮ বছৰ, তাৰ পিছত ষোল্ল বছৰৰ বৃহস্পতি মহাদশা। আৰ্দ্ৰা আৰু স্বাতীৰ সৈতে ক্ৰম একে, কিন্তু ইয়াত ৰাহু শনিৰ ৰাশিত বহে, য'ত তেওঁক স্বচ্ছন্দ বুলি ধৰা হয়। ফলত শৈশৱৰ দীঘলীয়া ৰাহু দশাটোৱে বিশৃংখলতাতকৈ একাগ্ৰতা আৰু কৌতূহলৰ ফালে বেছিকৈ ঠেলি দিয়ে; বহু শতভিষা জাতক কম বয়সতে এটা বিষয়ত গভীৰভাৱে ডুব যায়।

স্বাস্থ্য আৰু সুস্থতা

আদি বা বাত নাড়ীৰ নক্ষত্ৰ, কুম্ভ ৰাশি ভৰিৰ গাঁঠি আৰু তেজ চলাচলৰ অংগ। সাধাৰণ সুস্থতাৰ ফালৰ পৰা নিয়মিত খোজকঢ়া, পৰ্যাপ্ত পানী আৰু টোপনিৰ নিৰ্দিষ্ট সময় — এইখিনিয়েই যথেষ্ট। শতভিষাৰ জাতকে নিজৰ অসুবিধাৰ কথা হেঁচি ৰাখে, সেয়ে নিয়মিত পৰীক্ষা কৰোৱাৰ অভ্যাসটো বিশেষভাৱে দৰকাৰী। এয়া ৰোগ নিৰ্ণয় নহয়; শাৰীৰিক সমস্যাত চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শই একমাত্ৰ পথ।

অসমত প্ৰচলিত প্ৰতিকাৰ

‘এশ বেজ’ নামৰ নক্ষত্ৰৰ অসমীয়া ৰূপ গৰু বিহুৰ এশ এবিধ শাক। ব'হাগ বিহুৰ প্ৰথম দিনা অসমীয়া ঘৰত পথাৰ আৰু বাৰীৰ পৰা গোটোৱা নানা বিধ শাক — মানিমুনি, মাটিকাঁদুৰি, ভেদাইলতা, দোৰোণ, ঢেঁকীয়া আৰু বহুতো — একেলগে ৰান্ধি খোৱা হয়, এই বিশ্বাসত যে বছৰৰ আৰম্ভণিতে খোৱা এই শাকে গোটেই বছৰ শৰীৰ নিৰোগী কৰি ৰাখে। অসমত বনৌষধিৰ মাধ্যমেৰে আৰোগ্যৰ ইয়াতকৈ জীৱন্ত আৰু ইয়াতকৈ বেছি ঘৰুৱা পৰম্পৰা আৰু নাই, আৰু ই ধাৰ কৰা নহয়। শতভিষাৰ জাতকৰ বাবে বাস্তৱ প্ৰতিকাৰ আৰু সহজ — কোনো স্বাস্থ্য শিবিৰ বা ৰক্তদান কাৰ্যসূচীত নিয়মিত জড়িত হৈ থকা, আৰু পানীৰ অপচয় বন্ধ কৰা। ৰাহুৰ বাবে অসমত নৱগ্ৰহ মন্দিৰৰ বাহিৰে সুকীয়া মন্দিৰ নাই।

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন