ਸ਼ਤਭਿਖਾ ਨਛੱਤਰ ਫਲ

ਚਰਣ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ

ਸ਼ਤਭਿਖਾ ਪੂਰਾ ਕੁੰਭ ਵਿੱਚ ਹੈ — ੬°੪੦′ ਤੋਂ ੨੦°੦੦′ — ਤੇ ਨਵਾਂਸ਼ ਧਨੁ, ਮਕਰ, ਕੁੰਭ ਤੇ ਮੀਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਤੀਜਾ ਚਰਣ ਵਰਗੋਤਮ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਰਾਸ਼ੀ ਤੇ ਨਵਾਂਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਕੁੰਭ।

ਪਹਿਲੇ ਚਰਣ ਦਾ ਧਨੁ ਨਵਾਂਸ਼ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਤੇ ਜੜ੍ਹੀ-ਬੂਟੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ — ਪੁਰਾਣੇ ਵੈਦ ਏਸੇ ਚਰਣ ਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਦਾ ਮਕਰ ਨਵਾਂਸ਼ ਇੱਕ ਇਕੱਲਾ, ਨੇਮ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਖੋਜੀ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਵਰਗੋਤਮ ਚਰਣ ਸ਼ਤਭਿਖਾ ਦਾ ਨਿਚੋੜ ਹੈ: ਸਭ ਤੋਂ ਮੌਲਿਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਲੀਹੋਂ ਹਟਵਾਂ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਇਕੱਲਾ। ਚੌਥੇ ਦਾ ਮੀਨ ਨਵਾਂਸ਼ ਭੇਤ ਤੇ ਇਲਾਜ ਦਾ ਪੱਖ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਖੋਜ ਦੇ ਨਾਲ ਤਰਸ ਵੀ ਰਲਦਾ ਹੈ।

ਸੁਭਾਅ ਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਬਣਤਰ

ਦੇਵਤਾ ਵਰੁਣ ਹੈ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਖ਼ਾਲੀ ਗੋਲਾ — ਯਾਨੀ ਇੱਕ ਘੇਰਾ ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੀ ਹੈ, ਬਾਹਰੋਂ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ। ਨਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਹੀ ‘ਸੌ ਵੈਦ’ ਜਾਂ ‘ਸੌ ਦਵਾਈਆਂ’ ਹੈ। ਰਾਹੂ ਦੇ ਤਿੰਨਾਂ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਰਦਰਾ ਵਾਲਾ ਰਾਹੂ ਢਾਂਚਾ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਵਾਤੀ ਵਾਲਾ ਸੌਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਤਭਿਖਾ ਵਾਲਾ ਭੇਤ ਸਾਂਭਦਾ ਤੇ ਇਲਾਜ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਰਾਖਸ਼ ਗਣ ਦੀ ਕਰੜਾਈ ਤੇ ਵਾਤ ਨਾੜੀ ਦੀ ਬੇਚੈਨੀ ਰਲ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੀੜ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ — ਆਪਣੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੇ।

ਕਿੱਤਾ ਤੇ ਰੋਜ਼ੀ

ਇਲਾਜ ਤੇ ਲੁਕਵੀਂ ਬਣਤਰ ਵਾਲਾ ਹਰ ਕੰਮ: ਡਾਕਟਰੀ ਤੇ ਦਵਾਸਾਜ਼ੀ, ਐਕਸਰੇ ਤੇ ਲੈਬ, ਖੋਜ, ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਬਿਜਲਈ ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ, ਹਵਾਬਾਜ਼ੀ, ਡੇਟਾ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਨਸ਼ਾ ਛੁਡਾਊ ਕੇਂਦਰ, ਤੇ ਖ਼ੁਦ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਰਗੀਆਂ ਵਿੱਦਿਆਵਾਂ।

ਵਿਆਹ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿਸਥੀ

ਘੋੜਾ ਯੋਨੀ ਦਾ ਵੈਰੀ ਮੱਝ ਹੈ, ਸੋ ਹਸਤ ਤੇ ਸਵਾਤੀ ਨਾਲ ਯੋਨੀ ਕੂਟ ਦੇ ਅੰਕ ਘਟਦੇ ਹਨ। ਵੱਸਯ ਕੂਟ ਵਿੱਚ ਕੁੰਭ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਮਸਲਾ ਅੰਕਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਹੈ: ਇਹ ਲੋਕ ਇਕੱਲ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬੇਰੁਖ਼ੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਾਫ਼ ਗੱਲ ਕਰ ਲੈਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।

ਦਸ਼ਾ ਤੇ ਸਮਾਂ

ਸ਼ਤਭਿਖਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰਾਹੂ ਦੀ ਮਹਾਦਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਪੂਰੇ ੧੮ ਸਾਲ। ਏਨੀ ਲੰਮੀ ਦਸ਼ਾ ਮੁੱਢ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਕਰਕੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇਕੱਲ ਤੇ ਵੱਖਰਾਪਣ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਹੂ ਮਗਰੋਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਮਹਾਦਸ਼ਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤਿਆਂ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਜਾਂ ਉਸਤਾਦ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਸਿਹਤ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ

ਆਦਿ ਯਾਨੀ ਵਾਤ ਨਾੜੀ ਦਾ ਤਾਰਾ। ਕੁੰਭ ਦਾ ਅੰਗ ਪਿੰਜਣੀਆਂ ਤੇ ਗਿੱਟੇ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਾਤ ਦਾ ਅਸਰ ਨੀਂਦ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਾਰੇ ਵਾਲੇ ਆਪਣੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਲੁਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੋ ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਆਮ ਜਾਂਚ ਕਰਵਾ ਲੈਣੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਮ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕੋਈ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਸ਼ਤਭਿਖਾ ਦਾ ਨਾਂ ਹੀ ‘ਸੌ ਵੈਦ’ ਹੈ, ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਮਿਸਾਲ ਗੁਰੂ ਹਰਿਰਾਇ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਕੀਰਤਪੁਰ ਵਾਲਾ ਦਵਾਖ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੋਂ ਹਰ ਲੋੜਵੰਦ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛ-ਗਿੱਛ ਦਵਾਈ ਮਿਲਦੀ ਸੀ। ਅੱਜ ਵੀ ਕਈ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਮੁਫ਼ਤ ਦਵਾਖ਼ਾਨੇ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਾਰੇ ਵਾਲੇ ਆਪਣੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੱਸਦੇ ਨਹੀਂ; ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਉਣੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਆਮ ਸਵਾਲ