ਅਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਨਛੱਤਰ ਫਲ

ਚਰਣ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ

ਅਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਕਰਕ ੧੬°੪੦′ ਤੋਂ ੩੦°੦੦′ ਤੱਕ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਇੱਕੋ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਸਿਰਾ ਰਾਸ਼ੀ ਚੱਕਰ ਦੀ ਇੱਕ ਗੰਢ ਉੱਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਨਵਾਂਸ਼ ਧਨੁ, ਮਕਰ, ਕੁੰਭ ਤੇ ਮੀਨ ਬਣਦੇ ਹਨ।

ਪਹਿਲੇ ਚਰਣ ਦਾ ਧਨੁ ਨਵਾਂਸ਼ ਅਸੂਲਾਂ ਦੀ ਲਗਾਮ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਇਸ ਚਰਣ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦਾ ਮਕਰ ਨਵਾਂਸ਼ ਠੰਢਾ ਹਿਸਾਬ ਤੇ ਲੰਮੀ ਵਿਉਂਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — ਸਿਆਸਤ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਏਥੇ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਤੀਜੇ ਦਾ ਕੁੰਭ ਨਵਾਂਸ਼ ਗੁਪਤ ਵਿੱਦਿਆ ਤੇ ਮਸ਼ੀਨ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ। ਚੌਥਾ ਚਰਣ ਗੰਡਾਂਤ ਦਾ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਕਰਕ ਤੇ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜੋੜ, ਤੇ ਏਸੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ; ਮੀਨ ਨਵਾਂਸ਼ ਭਾਵੁਕਤਾ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਸੁਭਾਅ ਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਬਣਤਰ

ਚਿੰਨ੍ਹ ਕੁੰਡਲੀ ਮਾਰੀ ਬੈਠਾ ਨਾਗ ਹੈ — ਨਾ ਹਿੱਲਦਾ, ਨਾ ਅੱਖ ਝਪਕਦਾ, ਪਰ ਸਭ ਵੇਖਦਾ। ਰਾਖਸ਼ ਗਣ ਤੇ ਕਫ਼ ਨਾੜੀ ਰਲ ਕੇ ਸਬਰ ਨਾਲ ਉਡੀਕਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਬੁੱਧ ਦੇ ਤਿੰਨਾਂ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਬੁੱਧ ਲੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੇਸ਼ਠਾ ਵਾਲਾ ਹੁਕਮ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੇਵਤੀ ਵਾਲਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਲੈਣ ਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖ਼ਤਰਾ ਓਸੇ ਸੂਝ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾ ਲੈਣਾ।

ਕਿੱਤਾ ਤੇ ਰੋਜ਼ੀ

ਜਿੱਥੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਦੀ ਨਬਜ਼ ਪਛਾਣਨੀ ਪਵੇ: ਵਕਾਲਤ, ਤਫ਼ਤੀਸ਼, ਸਿਆਸਤ, ਬੀਮੇ ਦੇ ਦਾਅਵੇ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰੀ, ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਖੋਜ, ਰਸਾਇਣ। ਗੱਲਬਾਤ ਰਾਹੀਂ ਸੌਦਾ ਸਿਰੇ ਚਾੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਨੀ ਨਹੀਂ।

ਵਿਆਹ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿਸਥੀ

ਬਿੱਲੀ ਯੋਨੀ ਦਾ ਵੈਰੀ ਚੂਹਾ ਹੈ, ਸੋ ਮਘਾ ਤੇ ਪੂਰਵਾ ਫਾਲਗੁਨੀ ਨਾਲ ਯੋਨੀ ਕੂਟ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਖਸ਼ ਗਣ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਦੇਵ ਗਣ ਵਾਲੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਗਣ ਕੂਟ ਦੇ ਅੰਕ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ। ਚੌਥੇ ਚਰਣ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਗੰਡਾਂਤ ਕਰਕੇ ਪੂਰੀ ਕੁੰਡਲੀ ਵੇਖਣੀ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਅੰਦਰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਆਦਤ ਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੂਰੀ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਦਸ਼ਾ ਤੇ ਸਮਾਂ

ਅਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬੁੱਧ ਦੀ ਮਹਾਦਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਲੰਬਾਈ ੧੭ ਸਾਲ। ਬੁੱਧ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਮੁੱਢ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਕਰਕੇ ਬੋਲਣ, ਪੜ੍ਹਨ ਤੇ ਹਿਸਾਬ ਦੀ ਸਮਝ ਛੇਤੀ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਵਰ੍ਹੇ ਏਸੇ ਹੇਠ ਲੰਘਦੇ ਹਨ। ਬੁੱਧ ਮਗਰੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕੇਤੂ ਮਹਾਦਸ਼ਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਪਹਿਲੀ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਵੇਲੇ ਪੈ ਕੇ ਰਾਹ ਬਦਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸਿਹਤ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ

ਅੰਤ ਯਾਨੀ ਕਫ਼ ਨਾੜੀ ਦਾ ਨਛੱਤਰ। ਕਰਕ ਦਾ ਅੰਗ ਮਿਹਦਾ ਤੇ ਛਾਤੀ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੱਲ ਅੰਦਰ ਰੱਖਣ ਦਾ ਅਸਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਚਣ ਤੇ ਨੀਂਦ ਉੱਤੇ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰ ਲੈਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ ਵਸੀਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਰੋਗ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ; ਲੋੜ ਪੈਣ ਉੱਤੇ ਮਾਹਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਹੀ ਸਹੀ ਰਾਹ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਅਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਗੱਲ ਅੰਦਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਪਾਲਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਰਵਾਇਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਅਰਦਾਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਹੀ ‘ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ, ਤੇਰੇ ਭਾਣੇ ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ’ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਮੰਗਣਾ। ਨਾਗ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਕਾਲ ਸਰਪ ਦੇ ਟੋਟਕੇ ਗੁਰੂ ਘਰ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਉਲਟ ਹਨ, ਸੋ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ।

ਆਮ ਸਵਾਲ