कृत्तिका नक्षत्र भविश्य

कृत्तिका नक्षत्र — नक्षत्रविस्तार आनी मूळ स्वरूप

कृत्तिका हें दोन राशींनी वांटिल्लें पयलें नक्षत्र. हाचो एक चरण मेष राशींत 26°40' ते 30°00' असो आसा आनी उरिल्ले तीन चरण वृषभ राशींत 0°00' ते 10°00'. एक चरण एका राशींत आनी तीन दुसऱ्यांत — हो 1:3 असो वांटो म्हत्वाचो, कारण ताका लागून एकाच नक्षत्राचेर जल्मिल्ल्या दोन मनशांची जल्मरास, राशीस्वामी आनी साडेसातीचो काळ पुरायपणान वेगळो पडटा. स्वामी सूर्य, देवता अग्नी, प्रतीक धारदार सुरी आनी ज्वाळ. अग्नीचें काम जळोवप न्हय तर वेगळें करप — भांगरांतलो मळ काडप. कृत्तिका जातकाची टिका दुखयता, पूण ती नाश करपाखातीर नासता; ती शुद्ध करपाखातीर आसता. कार्तिकेयाक दूद पियोवपी स कृत्तिका माता हीच पोसप-आनी-घडोवप ही जोडी दाखयतात.

पयलो चरण ते चवथो चरण — नेमको फरक

पयलो चरण मेषेंत, नवमांश धनु; मंगळाची रास आनी गुरूचो नवमांश हांकां लागून हांगा तत्वनिश्ठ, स्पश्ट उलोवपी आनी शिकोवपाची आवड आशिल्लो जातक घडटा. उरिल्ले तीन चरण वृषभेंत आनी थंय सूर्य वेगळोच वागता. दुसऱ्या चरणाचो नवमांश मकर; शनीक लागून कश्टाळू, मंद पूण अखंड मेहनत. तिसऱ्या चरणाचो नवमांश कुंभ; शनीचीच दुसरी रास आशिल्ल्यान समाजीक भान, संघटन आनी सुदारणावादी वृत्ती. चवथ्या चरणाचो नवमांश मीन; गुरूक लागून तीच धार करुणेंत विरगळटा आनी जातक अध्यात्माकडेन वळटा. सगळ्यांत व्हड वेव्हारीक फरक हो की पयल्या चरणाच्या जातकाची जल्मरास मेष आनी उरिल्ल्या तिगांची वृषभ — म्हळ्यार साडेसाती, चंद्राष्टम आनी गोचरफळ तिगांचें वेगळें.

गण, योनी, नाडी आनी वर्ण — प्रत्यक्ष उपेग

गण राक्षस, योनी मेष म्हळ्यार मेंढरूं (बायल), नाडी अंत्य. वर्ण चरणाप्रमाण बदलता — पयल्या चरणांत मेष राशीक लागून क्षत्रिय आनी फुडल्या तीन चरणांनी वृषभेक लागून वैश्य; एकाच नक्षत्रांत वर्णकूट बदलपी हें मोजक्या नक्षत्रां पयकीं एक. मेष योनीचो दुस्मान वानर योनी, म्हळ्यार पूर्वाषाढा आनी श्रवण हांचेकडेन योनिमेळ दुबळो. अंत्य नाडीक लागून रोहिणी, आश्लेषा, मघा, स्वाती, विशाखा, उत्तराषाढा, श्रवण, रेवती हांचेकडेन नाडीदोश येता. राक्षसगण 'वायट' न्हय — तो स्वतंत्र, नेम मोडपी आनी प्रसंगीं एकसुरो आसता; देवगणाच्या सोयऱ्याकडेन जुळयतना हो फरक लक्षांत घेवचो.

विंशोत्तरी दशेची सुरवात

कृत्तिकेचेर जल्म जालो जाल्यार सूर्य महादशेन जिवीत सुरू जाता आनी सुर्याची पुराय महादशा फकत स वर्सांची — विंशोत्तरींतली सगळ्यांत ल्हान. ती बेगीन सोंपून धा वर्सांची चंद्र महादशा येता, म्हळ्यार कृत्तिका जातकाचीं ल्हानपणाचीं वर्सां सूर्य-चंद्र ह्या दोन उजवाडी ग्रहांच्या दशांनी वतात. उत्तरा फाल्गुनी आनी उत्तराषाढा हींय सुर्याचींच नक्षत्रां, पूण दशारंभाचो हो स वर्सांचो टप्पो तिगांक समान आसलो तरी फुडलो दशाक्रम राशीभेदाक लागून वेगळो फळटा.

वेवसायाची दिका

सुरीचें प्रतीक आनी अग्नीचें स्वामित्व हातूंतल्यान शस्त्रक्रिया, धातूकाम, वेल्डिंग, रांदपाचें शास्त्र, भट्टी-उद्देग आनी संरक्षण दळ हीं मळां निकळटात. टिकात्मक नदरेक लागून संपादन, परिक्षण, गुणवत्ता नियंत्रण आनी लेखापरिक्षण हातूंतूय हे चकचकतात. वृषभ चरणांतले जातक अन्नप्रक्रिया, दुदाचो वेवसाय आनी भांगराच्या कामाकडेन चड वळटात.

लग्न आनी जोडीदार

स्पश्ट उलोवप हो कृत्तिकेचो गूण आनी संसारांतलो सगळ्यांत व्हड धोकोय तोच. उतरांची धार उणी केली जाल्यार नातें टिकता. मेष-वैर, अंत्य नाडी आनी राक्षसगण हे तीन मुद्दे गुण मेळांत पळोवचे; पयल्या चरणाच्या जातकाचें भकूट उरिल्ल्या तिगांपरस वेगळें पडटा हेंय विसरूं नाका.

भलायकी आनी दिसपट्टो

पयल्या चरणांत माथें आनी दोळे आनी फुडल्या चरणांनी गळो, मान आनी वाणी हांचेकडेन सादें लक्ष आसचें. अग्नितत्व प्रबळ आशिल्ल्यान चड तिखट जेवण आनी जागरण टाळचें. थंड उदक, ताक, वेळार जेवण आनी रागाचेर ताबो इतली शिस्तूय पुरो. तक्रार आसल्यार तज्ञाचो सल्लो घेयात.

गोंय-कोंकणांतली उपासना

अग्नीच्या स्वामित्वाक गोंयांत जुळपी परंपरा म्हळ्यार त्रिपुरारी पुनवेचो दीपोत्सव — साखळेंच्या वाळवंटी न्हंयेर दिव्यांनी सजयल्ल्यो होड्यो व्हांवडावपाचो उत्सव आनी गोंयच्या देवळांतले दीपस्तंभ पेटोवपाची प्रथा आयजूय जिवी आसा. कार्तिक म्हयन्यांत मंगळुरांत कुद्रोळी गोकर्णनाथेश्वराच्या देवळांतलो दीपोत्सवय ह्याच भावाचो. जल्मनक्षत्राच्या दिसा दीपदान, तिळाच्या तेलाचो दिवो आनी सुर्याक अर्घ्य हो सादो आनी सुसंगत उपाय थारता.