ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହ

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆତ୍ମାର କାରକ। ଭାବ ହିସାବରେ ସେ ପ୍ରଥମ ଓ ନବମ ଭାବର ନୈସର୍ଗିକ କାରକ — ଅର୍ଥାତ୍ ଶରୀରର ତେଜ ଓ ପିତାର ସ୍ଥିତି ଦୁହେଁ ତାଙ୍କଠାରୁ ଦେଖାଯାଏ। ଏକ ସାଧାରଣ ଭୁଲ ହେଉଛି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ କେବଳ ‘ଚାକିରି’ର ଗ୍ରହ ଭାବିବା; ଚାକିରି ଦଶମ ଭାବର, ଆଉ ଦଶମର କାରକ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବୁଧ, ବୃହସ୍ପତି ଓ ଶନି — ଚାରି ଜଣ ମିଶି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯାହା ଦିଅନ୍ତି ତାହା ପଦ ନୁହେଁ, ପଦ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ।

ନିଜ ରାଶି କେବଳ ସିଂହ — ନବଗ୍ରହ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ହିଁ ଏକ-ଏକ ରାଶିର ଅଧିପତି। ମୂଳତ୍ରିକୋଣ ସିଂହର ୦°ରୁ ୨୦° ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ; ତା’ପରର ଦଶ ଅଂଶ କେବଳ ସ୍ୱକ୍ଷେତ୍ର। ଉଚ୍ଚ ମେଷ ୧୦° ଓ ନୀଚ ତୁଳା ୧୦° — ଠିକ୍ ୧୮୦° ବିପରୀତ।

ଏହି ଅଂଶଗୁଡ଼ିକ ଅଣଦେଖା କରିବା ପାଠର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଭୁଲ। ମେଷ ୨୮ ଅଂଶର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ରାଶିରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପରମୋଚ୍ଚ ବିନ୍ଦୁଠାରୁ ବହୁ ଦୂରରେ, ଆଉ ତାଙ୍କ ବଳ ମେଷ ୧୦ ଅଂଶର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ତୁଳନାରେ ବହୁତ କମ୍।

ନବଗ୍ରହଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରାଜା। ସେ ଗୋଟିଏ ରାଶିରେ ପ୍ରାୟ ଏକ ମାସ ରହନ୍ତି ଓ ପୂରା ଚକ୍ର ଏକ ବର୍ଷରେ ସାରନ୍ତି। ଓଡ଼ିଶାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରାଜ୍ୟଠାରୁ ଅଲଗା — କୋଣାର୍କର ପୂରା ମନ୍ଦିରଟି ହିଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଥ, ବାର ଯୋଡ଼ି ଚକ ଓ ସାତ ଅଶ୍ୱ ସହିତ।

କୋଷ୍ଠୀରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବଳବାନ ଥିଲେ ମେରୁଦଣ୍ଡ ସିଧା ରହେ — ଅର୍ଥାତ୍ ନିଜ ମତରେ ଠିଆ ହେବାର ସାହସ ମିଳେ। ଦୁର୍ବଳ ହେଲେ ପିତା ବା ଉପରିସ୍ଥଙ୍କ ସହିତ ମତାନ୍ତର, ଆଉ ଯୋଗ୍ୟତା ଥାଇ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱୀକୃତି ନମିଳିବାର ଅନୁଭୂତି ହୁଏ। ଅସ୍ତଙ୍ଗତ ଗ୍ରହର ଧାରଣା ମଧ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଆସେ — ପାଖକୁ ଆସିଲେ ଆଉ ସବୁ ଗ୍ରହ ଆଲୋକରେ ଲୁଚିଯାଆନ୍ତି।

ବିଂଶୋତ୍ତରୀରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦଶା ମାତ୍ର ଛଅ ବର୍ଷର — ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ମହାଦଶାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ। କୃତ୍ତିକା, ଉତ୍ତରଫାଲ୍ଗୁନୀ ବା ଉତ୍ତରାଷାଢ଼ାରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ଜୀବନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦଶାରୁ ହିଁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।

ଏହି ଛଅ ବର୍ଷର ଚରିତ୍ର ହେଉଛି ‘ସ୍ପଷ୍ଟତା’ — କମ୍ ସମୟରେ ବଡ଼ ନିଷ୍ପତ୍ତି। ଅନେକ ଜାତକ ଏହି ଦଶାରେ ଚାକିରି ବଦଳାନ୍ତି କିମ୍ବା ପିତାଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କର ଏକ ମୋଡ଼ ଦେଖନ୍ତି। ଭିତରେ ଶନିଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ଦଶା ସବୁଠାରୁ ଚାପର, କାରଣ ପିତା-ପୁତ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ୟୋତିଷରେ ଏହି ଦୁଇ ଜଣ ଶତ୍ରୁ।

ରବିବାର ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପରେ ତମ୍ବା ପାତ୍ରରୁ ଜଳ ଅର୍ଘ୍ୟ, ଗହମ ଓ ଗୁଡ଼ ଦାନ, ଏବଂ ପିତା କିମ୍ବା ପିତୃତୁଲ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସହିତ ଅଧୁରା କଥା ସଫା କରିବା।

ଓଡ଼ିଶାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସ୍ଥାନ ପଞ୍ଜିକାର ମୂଳରେ ହିଁ ଅଛି: ମହା ବିଷୁବ ବା ପଣା ସଂକ୍ରାନ୍ତି — ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ମେଷ ପ୍ରବେଶର ଦିନ — ହିଁ ଓଡ଼ିଆ ନୂଆ ବର୍ଷ। ଅର୍ଥାତ୍ ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଷ ଚନ୍ଦ୍ରରୁ ନୁହେଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସଂକ୍ରାନ୍ତିରୁ ଗଣାଯାଏ।

ନବଗ୍ରହ — ପଞ୍ଚଧା ମୈତ୍ରୀ ଓ କୋଣାର୍କ ପଟ୍ଟ