ଶନି ଗ୍ରହ

ଶନି ଷଷ୍ଠ, ଅଷ୍ଟମ, ଦଶମ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ଭାବର କାରକ — ରୋଗ, ଆୟୁ, କର୍ମ ଓ ବ୍ୟୟ। ଆୟୁଷ୍କାରକ ହେବା ତାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାରକତ୍ୱ ଏବଂ ସେହି କାରଣରୁ ହିଁ ତାଙ୍କୁ ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବେ ଡରାଯାଏ।

ପ୍ରକୃତରେ ଶନି କର୍ମଫଳଦାତା — ସେ ଦିଅନ୍ତି ଯାହା ଅର୍ଜିତ, ଡେରିରେ ଓ ପୂରା ମାପିକରି। ସେ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖ ନୁହେଁ, ‘ବିଳମ୍ବ’ର କାରକ; ଆଉ ବିଳମ୍ବ ଓ ଅସ୍ୱୀକାର ଏକା ଜିନିଷ ନୁହେଁ।

ଶନି ମକର ଓ କୁମ୍ଭର ଅଧିପତି। ମୂଳତ୍ରିକୋଣ କୁମ୍ଭର ୦°ରୁ ୨୦°। ଉଚ୍ଚ ତୁଳା ୨୦°, ନୀଚ ମେଷ ୨୦°।

ତୁଳାରେ ଉଚ୍ଚ ହେବାର କାରଣ ପାଠରେ ସ୍ପଷ୍ଟ: ତୁଳା ସନ୍ତୁଳନ ଓ ନ୍ୟାୟର ରାଶି, ଆଉ ଶନିଙ୍କ ପୂରା କାମ ହିଁ ହିସାବ ମିଳାଇବା। ମେଷରେ ନୀଚ, କାରଣ ମେଷ ତୁରନ୍ତ ଫଳ ମାଗେ। ଏହି ଏକା କାରଣରୁ ବୃଷ ଓ ତୁଳା ଲଗ୍ନରେ ଶନି ଯୋଗକାରକ ହୁଅନ୍ତି — ସେହି ଜାତକଙ୍କ ପାଇଁ ଶନି ଦଶା ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ଫଳପ୍ରଦ ସମୟ।

ଶନି ସବୁଠାରୁ ମନ୍ଥର — ଗୋଟିଏ ରାଶିରେ ପ୍ରାୟ ଅଢ଼େଇ ବର୍ଷ, ପୂରା ଚକ୍ର ପ୍ରାୟ ୨୯ ବର୍ଷ ୬ ମାସ। ଏହି ଅଢ଼େଇ ବର୍ଷର ଏକକ ହିଁ ସାଢ଼େସାତି ଓ ଢୈୟାର ଆଧାର। ସେ ତୃତୀୟ, ସପ୍ତମ ଓ ଦଶମ ଦୃଷ୍ଟି ରଖନ୍ତି।

ଶନିଙ୍କୁ ଅଶୁଭ କହିବା ଏକ ଅର୍ଦ୍ଧସତ୍ୟ। ସେ କର୍ମଫଳଦାତା — ଯାହା କରାଯାଇଛି ତାହା ହିଁ ଦିଅନ୍ତି, ଡେରିରେ ଓ ପୂରା ମାପିକରି। ବୃଷ ଓ ତୁଳା ଲଗ୍ନରେ ସେ ଯୋଗକାରକ ହୁଅନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି ଜାତକଙ୍କ ପାଇଁ ଶନି ଦଶା ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ଫଳପ୍ରଦ ସମୟ। ଓଡ଼ିଆ ପରମ୍ପରାରେ ଶନିଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହା କରାଯାଏ ତାହା ପ୍ରାୟ ସବୁ ଶ୍ରମ ଓ ଦାନ ସହିତ ଜଡ଼ିତ।

ଶନି ମହାଦଶା ଉନେଇଶ ବର୍ଷର। ପୁଷ୍ୟା, ଅନୁରାଧା ବା ଉତ୍ତରଭାଦ୍ରପଦରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ଏହା ପ୍ରଥମ ଦଶା।

ଚରିତ୍ର — ‘ସ୍ଥାପନ’। ଏହି ଉନେଇଶ ବର୍ଷରେ ଯାହା ଗଢ଼ାଯାଏ ତାହା ପ୍ରାୟ ରହିଯାଏ, ମାତ୍ର ଆରମ୍ଭର ତିନି-ଚାରି ବର୍ଷ ପ୍ରାୟ ସର୍ବଦା ଭାରି। ଏକ କଥା ମନେ ରଖିବା ଉଚିତ: ଶନି ଦଶା ଓ ସାଢ଼େସାତି ଅଲଗା ଜିନିଷ। ଦଶା ଜନ୍ମ ନକ୍ଷତ୍ରରୁ ଆସେ, ସାଢ଼େସାତି ଗୋଚରରୁ; ଦୁହେଁ ଏକା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଚାଲିପାରନ୍ତି।

ଶନିବାର ତିଳ ତେଲ, କଳା ବିରି ଓ କମ୍ବଳ ଦାନ; ଶ୍ରମିକଙ୍କ ମଜୁରି ଠିକ୍ ଦିନରେ ଦେବା; ଏବଂ କାମରେ ଡେରି ନ କରିବା।

ଅନେକ ଓଡ଼ିଆ ପରିବାରରେ ଶନିବାର ଏକ ବେଳା ଅନ୍ନ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ପିପ୍ପଳ ମୂଳେ ଦୀପ ଦେବାର ରୀତି ଅଛି। ଏହା ଆଡ଼ମ୍ବରର ପୂଜା ନୁହେଁ — ଶନିଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହା କରାଯାଏ ତାହା ପ୍ରାୟ ସବୁ ସଂଯମ ଓ ଦାନର ରୂପରେ, ଖର୍ଚ୍ଚର ରୂପରେ ନୁହେଁ।

ନବଗ୍ରହ — ପଞ୍ଚଧା ମୈତ୍ରୀ ଓ କୋଣାର୍କ ପଟ୍ଟ