ନବଗ୍ରହ — ନଅ ଗ୍ରହଙ୍କ ପରିଚୟ

ଗ୍ରହଙ୍କ ଫଳ କେବଳ ରାଶି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ନାହିଁ — ସେ କାହା ସହିତ ବସିଛନ୍ତି ତାହା ଉପରେ ମଧ୍ୟ। ପରାଶର ପଦ୍ଧତିରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରହଙ୍କ ନୈସର୍ଗିକ ମିତ୍ର, ଶତ୍ରୁ ଓ ସମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଏହା ସହିତ ‘ଦିଗ୍‌ବଳ’ — ଅର୍ଥାତ୍ କେଉଁ ଭାବରେ ଗ୍ରହ ସର୍ବାଧିକ ବଳ ପାଆନ୍ତି — ଏକ ପୃଥକ ମାପ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରହର ନିଜ ପୃଷ୍ଠାରେ ତାହାର ପୂରା ତାଲିକା ଦିଆଯାଇଛି।

ଆଉ ଏକ ନିୟମ ଅନେକ ସମୟରେ ଏଡ଼ାଯାଏ: ନୈସର୍ଗିକ ମୈତ୍ରୀ ସ୍ଥିର, ମାତ୍ର ତାତ୍କାଳିକ ମୈତ୍ରୀ ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଷ୍ଠୀରେ ଅଲଗା — ଯେଉଁ ଗ୍ରହ ଆରଙ୍କଠାରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ, ତୃତୀୟ, ଚତୁର୍ଥ, ଦଶମ, ଏକାଦଶ ବା ଦ୍ୱାଦଶ ଭାବରେ ଅଛନ୍ତି ସେ ତାତ୍କାଳିକ ମିତ୍ର। ଦୁଇଟିକୁ ମିଶାଇଲେ ପଞ୍ଚଧା ମୈତ୍ରୀ ମିଳେ, ଆଉ ପ୍ରକୃତ ପାଠ ସେହିଠାରୁ ହିଁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।

ଓଡ଼ିଶାର ନବଗ୍ରହ ପରମ୍ପରାର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପ୍ରମାଣ କୋଣାର୍କରେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ଦିରର ଜଗମୋହନ ଦ୍ୱାରର ଉପରେ ଏକ ବିଶାଳ ଏକଖଣ୍ଡ ପଥରର ଚୌକାଠ ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ନଅ ଗ୍ରହଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ପାଖାପାଖି ବସିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଖୋଦିତ। ଏହି ଏକା ପଥର ଖଣ୍ଡଟି ଏତେ ଓଜନିଆ ଯେ ଏହାକୁ ହଟାଇବା ପାଇଁ ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ବିଶେଷ ଆୟୋଜନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା। ଏହା ଏବେ ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ପାଖରେ ଏକ ଅଲଗା ନବଗ୍ରହ ମନ୍ଦିରରେ ପୂଜା ପାଉଛି।

ପଟ୍ଟରେ ଗ୍ରହଙ୍କ କ୍ରମ — ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ମଙ୍ଗଳ, ବୁଧ, ବୃହସ୍ପତି, ଶୁକ୍ର, ଶନି, ରାହୁ, କେତୁ। ଏହା କୌଣସି ମନଇଚ୍ଛା କ୍ରମ ନୁହେଁ: ପ୍ରଥମ ସାତଙ୍କ ନାମରୁ ହିଁ ସପ୍ତାହର ସାତ ବାର ଆସିଛି, ଆଉ ରାହୁ-କେତୁ ଛାୟାଗ୍ରହ ହୋଇଥିବାରୁ ଶେଷରେ। ଏକ ପଥର ଉପରେ ଏହି କ୍ରମ ଦେଖିଲେ ବୁଝାପଡ଼େ ଯେ ନବଗ୍ରହ ଓଡ଼ିଶାରେ କେବଳ ଏକ ଜ୍ୟୋତିଷୀୟ ତାଲିକା ନୁହେଁ — ଏହା ସ୍ଥାପତ୍ୟ ଓ ଲୋକଜୀବନର ଅଂଶ।