ରାହୁ ଗ୍ରହ

ରାହୁ କୌଣସି ଭାବର ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ କାରକ ନୁହନ୍ତି, ଆଉ ଏହା ହିଁ ତାଙ୍କ ପାଠର ପ୍ରଥମ ନିୟମ। ସେ ଛାୟାଗ୍ରହ — ଯେଉଁ ଭାବରେ ବସନ୍ତି ଓ ଯେଉଁ ଗ୍ରହଙ୍କ ସହିତ ବସନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଫଳ ହିଁ ବଢ଼ାଇ ଦିଅନ୍ତି।

ପାରମ୍ପରିକ ପାଠରେ ରାହୁ ଅତିରିକ୍ତ ଇଚ୍ଛା, ବିଦେଶ, ପ୍ରଯୁକ୍ତି, ପ୍ରଚାର ଓ ଅପାରମ୍ପରିକ ପଥର ପ୍ରତିନିଧି। ଯେଉଁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେ ଅଛନ୍ତି, ଜାତକ ସେହିଠାରେ ସର୍ବାଧିକ ଆସକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ସେହିଠାରୁ ହିଁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପାଠ ପାଆନ୍ତି।

ରାହୁଙ୍କ ନିଜର କୌଣସି ରାଶି ନାହିଁ; ଅନେକ ପାଠରେ ତାଙ୍କୁ କୁମ୍ଭର ସହ-ଅଧିପତି ମାନାଯାଏ, କାରଣ କୁମ୍ଭର ମୂଳ ଅଧିପତି ଶନି ତାଙ୍କ ମିତ୍ର।

ଉଚ୍ଚ-ନୀଚ ନେଇ ପାରମ୍ପରିକ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ମତଭେଦ ଅଛି ଓ ଏହା ଲୁଚାଇବା ଅନୁଚିତ: କେହି ବୃଷକୁ ଉଚ୍ଚ ଓ ବୃଶ୍ଚିକକୁ ନୀଚ କୁହନ୍ତି, କେହି ମିଥୁନକୁ ଉଚ୍ଚ ଓ ଧନୁକୁ ନୀଚ। ଏହି କାରଣରୁ ଅଭିଜ୍ଞ ଜ୍ୟୋତିଷୀ ରାହୁଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ-ନୀଚ ଅନୁସାରେ ନ ପଢ଼ି ଭାବ, ଅଧିପତି ଓ ସଙ୍ଗ ଅନୁସାରେ ପଢ଼ନ୍ତି।

ରାହୁ ପ୍ରକୃତ ଗ୍ରହ ନୁହନ୍ତି। ସେ ଚନ୍ଦ୍ରର କକ୍ଷପଥ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟପଥର ଉତ୍ତର ଛେଦ ବିନ୍ଦୁ — ଏକ ଗାଣିତିକ ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠି ଗ୍ରହଣ ଘଟେ। ଏହି କାରଣରୁ ସେ ସର୍ବଦା ବକ୍ରୀ ଚାଲନ୍ତି ଓ ପ୍ରାୟ ୧୮ ମାସରେ ଏକ ରାଶି ପାର କରନ୍ତି।

ପାରମ୍ପରିକ ପାଠରେ ରାହୁ ‘ଅତିରିକ୍ତ ଇଚ୍ଛା’ର କାରକ — ଯେଉଁ ଭାବରେ ସେ ଅଛନ୍ତି, ସେହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଜାତକ ଅତି ଆସକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ସେହିଠାରୁ ହିଁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପାଠ ପାଆନ୍ତି। ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ ରାହୁଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ର ବଢ଼ିଛି — ବିଦେଶ, ପ୍ରଯୁକ୍ତି, ପ୍ରଚାର ମାଧ୍ୟମ, ଏବଂ ଯାହା ପାରମ୍ପରିକ ନୁହେଁ ସେ ସବୁ।

ରାହୁ ମହାଦଶା ଅଠର ବର୍ଷର। ଆର୍ଦ୍ରା, ସ୍ୱାତୀ ବା ଶତଭିଷାରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ଏହା ପ୍ରଥମ ଦଶା।

ଚରିତ୍ର — ‘ଅଚାନକ ଗତି’। ଏହି ଅଠର ବର୍ଷରେ ଅଧିକାଂଶ ଜାତକ ବିଦେଶ ଯାତ୍ରା, ପେସା ପରିବର୍ତ୍ତନ କିମ୍ବା ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୂଆ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ ଦେଖନ୍ତି। ଉନ୍ନତି ଦ୍ରୁତ, ମାତ୍ର ପାହାଚ ଛାଡ଼ି। ରାହୁ ମହାଦଶାରେ ରାହୁ-ଶନି ଓ ରାହୁ-ମଙ୍ଗଳ ଅନ୍ତର୍ଦଶା ସବୁଠାରୁ ଅସ୍ଥିର; ସେ ସମୟରେ ବଡ଼ ଚୁକ୍ତି ଓ ଉଧାର ଏଡ଼ାଇବା ଭଲ।

ରାହୁଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବାର ନାହିଁ। ପ୍ରତିକାର ମୁଖ୍ୟତଃ ଅଭ୍ୟାସର — ଅସମାପ୍ତ କାମ ଶେଷ କରିବା, ମାଦକ ଦ୍ରବ୍ୟଠାରୁ ଦୂରତା, ଏବଂ ଯାହା ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ ତାହା ନ କିଣିବା।

ଓଡ଼ିଶାରେ ରାହୁଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ପରିଚୟ ଗ୍ରହଣ ସହିତ। ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ପୁରୀ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର କବାଟ ବନ୍ଦ ରହେ ଓ ଗ୍ରହଣ ସରିଲେ ମହାସ୍ନାନ ପରେ ହିଁ ପୂଜା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ରାହୁ ଏକ ଗାଣିତିକ ବିନ୍ଦୁ, ମାତ୍ର ଏହି ରୀତି ଦେଖାଏ ଯେ ସେହି ବିନ୍ଦୁକୁ ଏଠାରେ କେତେ ଗମ୍ଭୀରତାର ସହିତ ନିଆଯାଏ।

ନବଗ୍ରହ — ପଞ୍ଚଧା ମୈତ୍ରୀ ଓ କୋଣାର୍କ ପଟ୍ଟ