🟡 नवग्रह — गुरू

देवगुरू बृहस्पती हो गिन्यान, धर्म, संतती आनी संपत्तीचो कारक. गुरू, सल्लागार, न्यायबुद्द, यकृत आनी कुडींतली चरब हे विशयूय ताचेकडेन. बायलेच्या कुंडलेंत तो घोवाचो कारक मानतात आनी दादल्याच्या कुंडलेंत पुत्रकारक.

नवग्रहां मदलो सगळ्यांत व्हड शुभग्रह आशिल्ल्यान गुरूविशीं एक वचन सतत सांगतात — गुरुदृश्टी सगळे दोश सौम्य करता. कुंडलेंत कितल्योय अडचणी आसल्यो तरी गुरू केंद्रांत वा त्रिकोणांत बळिश्ट आसत जाल्यार तो राखणेचो थर तयार करता. मंगळ दोश, कालसर्प योग वा साडेसाती हांची तीव्रताय तपासतना अणभवी ज्योतिशी सगळ्यांत पयलीं गुरूचें स्थान पळयता, तें ह्याच कारणाखातीर.

गुरूकूय लग्नांत दिग्बल मेळटा; थंयचो गुरू विवेक, वजन आनी समाजांतली विस्वासपात्रताय दिता. पूण गुरूच्या बाबतींत दोन आडवाद लक्षांत दवरचे पडटात. पयलो — ‘कारको भावो नाशाय’: गुरू संततीचो कारक आसूनय पांचव्या भावांत आसल्यार भुरगीं जावपाक कळाव जाता अशें शास्त्र सांगता. दुसरो — मिथुन आनी कन्या लग्नाक गुरू केंद्राचो स्वामी जाता आनी थंय ताका केंद्राधिपती दोश लागता, म्हळ्यार शुभग्रह आसूनय ताचें फळ मंदावता. हे दोन आडवाद खबर नासल्यार ‘गुरू म्हळ्यार सदांच शुभ’ असो चुकीचो निश्कर्श निघता.

गुरू धनु आनी मीन ह्या राशींचो स्वामी. कर्क राशींत पांच अंशांचेर तो उच्च जाता आनी मकरेंत त्याच अंशाचेर नीच. धनु राशीचे शून्य ते धा अंश हें मूलत्रिकोण.

गुरूक सातवे वांगडा पांचवी आनी णववी विशेश दृश्टी आसा — म्हळ्यार तो त्रिकोणस्थानांकडेन पळयता, आनी त्रिकोण हींच शुभत्वाचीं स्थानां. सूर्य, चंद्र आनी मंगळ इश्ट; बुध आनी शुक्र दुस्मान; शनी सम. पुनर्वसु, विशाखा आनी पूर्वा भाद्रपदा हीं ताचीं नक्षत्रां. गुरू एका राशींत सादारण एक वर्स रावता आनी बारा वर्सांनी पुराय राशिचक्र भोंवून येता — देखून ताच्या राशीबदलाक ‘गुरू गोचर’ म्हूण स्वतंत्र म्हत्व मेळटा आनी सिंहस्थ कुंभमेळ्याचें गणीतूय ह्याच भ्रमणाचेर आदारिल्लें आसा. चंद्रासावन केंद्रांत गुरू आसल्यार गजकेसरी योग तयार जाता.

गुरूची महादशा सोळा वर्सांची आनी ती राहूच्या अठरा वर्सां उपरांत येता. हो क्रम खूब कितें सांगून वता — राहूची दशा घुस्पागोंदळ, धांवपळ आनी अनिश्चितताय दिवन सोंपता आनी गुरूची दशा त्याच जिविताक दिका दिता. जायत्या कुंडल्यांनी जिवितांतलीं सगळ्यांत थीर आनी समाधानाचीं वर्सां हींच थारतात.

ह्या सोळा वर्सांनी उंचेलें शिक्षण, लग्न, संतती, घर, धर्मीक कार्यां आनी समाजांतली प्रतिश्ठा हे विशय मुखार येतात. शिक्षक, वकील, दोतोर, सल्लागार आनी पुरोहीत ह्या वेवसायांतल्या लोकांखातीर ही दशा खाशेली फळादीक. गुरू नीच वा पापपीडीत आसत जाल्यार मात ह्याच काळांत लग्न आनी संततींत कळाव, चुकीच्या सल्लागारांक लागून लुकसाण, वजन वाडप आनी यकृताच्यो कागाळी दिसतात. गुरू-शुक्र अंतर्दशा ह्या दशेंतलो सगळ्यांत सुखद पांवडो मानतात.

गोंय-कोंकणांत गुरुतत्त्वाची उपासना दत्तसंप्रदायाच्या रुपान रुजल्या. ह्या ग्रहाखातीर सांगतात तें थळ म्हळ्यार डिचोली म्हालांतल्या सांखळी हांगाचें श्री दत्त देवूळ — गोंयांतलें नामनेचें दत्तस्थान, जंय त्रिमुखी दत्तमूर्तीचें दर्शन घेवंक गोंयभरांतल्यान भाविक येतात. मार्गशीर्ष पुनवेक दत्तजयंतीचो उत्सव हांगा व्हडा उमेदीन मनयतात.

बिरेस्तारा हळदुव्या वस्त्राचो वापर, चण्याची दाळ, हळद, केळीं आनी हळदुव्या धान्याचें दान, गुरुचरित्राचें सप्ताहवाचन आनी दत्त देवळांत दर्शन हे गुरुबळ वाडोवपी उपाय. हांचेपरस प्रभावी उपाय म्हूण परंपरा एक गजाल मुद्दाम सांगता — शिक्षकांचो आनी पिरायेन व्हड मनशांचो प्रत्यक्ष आदर. पुष्कराज हें गुरूचें रत्न; धनु आनी मीन लग्नाक तें चड करून मानवता, पूण गुरू नीच आसल्यार पयलीं मंत्रजप सुचयतात.