🐍 କାଳସର୍ପ ଦୋଷ

ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ଆମେ ଯାହା ଲେଖିଛୁ ତାହା ପଢ଼ିବା ପୂର୍ବରୁ ଗୋଟିଏ କଥା ଜାଣି ରଖନ୍ତୁ: ‘କାଳସର୍ପ ଦୋଷ’ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଶବ୍ଦ ନୁହେଁ। ପରାଶରଙ୍କ ବୃହତ୍ ପରାଶର ହୋରା ଶାସ୍ତ୍ର, ବରାହମିହିରଙ୍କ ବୃହଜ୍ଜାତକ କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କ ଫଳଦୀପିକା — କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଏହି ନାମ ନାହିଁ। ଏହା ଏକ ଆଧୁନିକ ସଂଯୋଜନ, ଏବଂ ଏହାର ପ୍ରସାର ମୁଖ୍ୟତଃ ପ୍ରତିକାର-ପୂଜାର ବ୍ୟବସାୟ ସହିତ ବଢ଼ିଛି।

ଓଡ଼ିଶାରେ ଏହାର ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରମାଣ ଅଛି। ପାରମ୍ପରିକ ଓଡ଼ିଆ ପଞ୍ଜିକା ଓ ପୁରୋହିତଙ୍କ ପୋଥିରେ କାଳସର୍ପ ଶାନ୍ତିର କୌଣସି ପୃଥକ ବିଧି ନାହିଁ; ଏହା ପାଇଁ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଅଧିକାଂଶ ଓଡ଼ିଆ ପରିବାର ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ବା ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଅର୍ଥାତ୍ ଏହା ଏଠାରୁ ଆସିନାହିଁ, ବାହାରୁ ଆସିଛି। ଏହା ଜାଣିଥିଲେ ଭୟ ମାପିହୋଇ ରହେ।

ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ — ପ୍ରତ୍ୟେକ ଧାଡ଼ିରେ ଦୁଇଟି ଭାବ ଅଛି, ଗୋଟିଏ ନୁହେଁ। କାଳସର୍ପ ପଢ଼ିବାର ଠିକ୍ ପଦ୍ଧତି ହେଉଛି ସେହି ଦୁଇ ଭାବର ‘ଟଣାଓଟରା’ ଭାବେ ପଢ଼ିବା, ଯେପରି ଅନନ୍ତରେ ନିଜ ପରିଚୟ (୧ମ) ବନାମ ସହଭାଗୀ (୭ମ)। ଯିଏ କେବଳ ନାମ କହି ଫଳ କହନ୍ତି, ସେ ଅର୍ଦ୍ଧେକ କଥା କହୁଛନ୍ତି।

ଏକ ଅଭିଜ୍ଞ ଜ୍ୟୋତିଷୀ କାଳସର୍ପ ଦେଖିଲେ ପ୍ରଥମେ ତିନୋଟି କଥା ପଚାରନ୍ତି — ରାହୁ ଓ କେତୁ କେଉଁ ରାଶିରେ, ସେମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ବଳବାନ କି ନୁହନ୍ତି, ଆଉ ଏବେ କାହାର ଦଶା ଚାଲିଛି। ଏହି ତିନୋଟିର ଉତ୍ତର ଫଳକୁ ପୁରା ବଦଳାଇ ଦିଏ। ଏକା କାଳସର୍ପ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ଜୀବନରେ ପୁରା ଅଲଗା ଚାଲିପାରେ।

ଓଡ଼ିଶାରେ ନାଗ-ଉପାସନାର ନିଜସ୍ୱ ଧାରା ଅଛି, ଯଦିଓ ତାହା କାଳସର୍ପ ନାମରେ ନୁହେଁ। ନାଗ ଚତୁର୍ଥୀ ଓ ନାଗ ପଞ୍ଚମୀରେ ଘର ଦ୍ୱାରରେ ନାଗ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କି କ୍ଷୀର ଓ ଲାଜ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ। ଭୁବନେଶ୍ୱରର ଅନନ୍ତ ବାସୁଦେବ ମନ୍ଦିର — ଯାହାର ନାମ ହିଁ ଅନନ୍ତ, ଅର୍ଥାତ୍ ଶେଷନାଗ — ରାହୁ-କେତୁ ସମ୍ପର୍କିତ ଅର୍ଚ୍ଚନା ପାଇଁ ଅନେକ ପରିବାରର ପସନ୍ଦ। ଏଗୁଡ଼ିକ ପାରମ୍ପରିକ ଓ ସୁଲଭ।