শিশুৰ নাম | Assamese Baby Names

উত্তৰফাল্গুনীৰ প্ৰথম পাদ সিংহ ৰাশিৰ শেষ ৩°২০′-ত, বাকী তিনিটা পাদ কন্যা ৰাশিৰ প্ৰথম ১০°-ত। অৰ্থাৎ এইটোও দুটা ৰাশিত ভাগ হোৱা নক্ষত্ৰ, আৰু ভাগটো অসম — এটা পাদ এফালে, তিনিটা পাদ আনফালে।

১০৮ পাদৰ শাৰীত পঞ্চল্লিশৰ পৰা আঠচল্লিশতম পাদ ইয়াৰ — টে, টো, পা, পি। পূৰ্বফাল্গুনীৰ পৰা বাগৰি অহা 'ট'-পৰ্ব দুটা পাদত শেষ হয়, তাৰ পিছত 'প' আৰম্ভ। মন কৰিবলগীয়া, অক্ষৰৰ গাঁঠি আৰু ৰাশিৰ সন্ধি ইয়াত একে ঠাইত পৰা নাই — ৰাশি সলনি হয় প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় পাদৰ মাজত, অক্ষৰ সলনি হয় দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় পাদৰ মাজত। এই অমিলটোৱেই উত্তৰফাল্গুনীক শাৰীৰ অন্যতম জটিল গাঁঠি কৰি তুলিছে।

চাৰি পাদৰ নৱাংশ ধনু, মকৰ, কুম্ভ আৰু মীন।

উত্তৰফাল্গুনীৰ অধিপতি সূৰ্য, দেৱতা অৰ্যমা, গণ মনুষ্যগণ, যোনি গো, প্ৰতীক পালেঙৰ পিছফালৰ দুটা খুৰা।

অৰ্যমা চুক্তি, বন্ধুত্ব আৰু বিবাহৰ দেৱতা — কথা ৰখাটো এই নক্ষত্ৰৰ শিশুৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য। যি কৈছে সেয়া কৰিব, নোৱাৰিলে আগতীয়াকৈ জনাই দিব। দলৰ মাজত এওঁলোকে সাঁকো গঢ়ে, কাজিয়া মিটায়, আৰু অকলে থাকিবলৈ ভাল নাপায়।

সূৰ্যৰ প্ৰভাৱত আত্মমৰ্যাদা প্ৰবল, কিন্তু মঘাৰ দৰে আধিপত্যৰ ভংগী নাই। পঢ়া-শুনাত ধাৰাবাহিক আৰু পৰিপাটি। ডাঙৰ হৈ সমাজবিজ্ঞান, পৰামৰ্শদান, মানৱ সম্পদ ব্যৱস্থাপনা, চিকিৎসা সেৱা, বিবাহ আৰু পাৰিবাৰিক আইন, সমবায় আৰু স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনত এওঁলোক খাপ খায়। আনক সুখী ৰাখিবলৈ গৈ নিজৰ প্ৰয়োজন হেঁচি ৰখাৰ অভ্যাসটোৰ প্ৰতি চকু ৰখা দৰকাৰ।

ফাল্গুনী পূৰ্ণিমাতেই বৰপেটা সত্ৰৰ বিখ্যাত দৌল উৎসৱ, আৰু সেই দৌল পূৰ্ণিমা বা ফাকুৱা অসমৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ বসন্ত উৎসৱ। উত্তৰফাল্গুনীৰ শিশুৰ অন্নপ্ৰাশন বৰপেটা সত্ৰত বা মাজুলীৰ কোনো সত্ৰত কৰোৱাৰ ইচ্ছা বৈষ্ণৱ পৰিয়ালত অতি সাধাৰণ।

অক্ষৰৰ ফালৰ পৰা এই নক্ষত্ৰ দুভাগত বিভক্ত। তৃতীয়-চতুৰ্থ পাদত পৰিলে 'পা' আৰু 'পি' — পাৰ্থ, পিয়ালী, পাপৰি, পিনাকী — কোনো সমস্যাই নাই। কিন্তু প্ৰথম-দ্বিতীয় পাদত 'টে' বা 'টো' পৰিলে মাক-দেউতাকসকল প্ৰায় সকলোৱে আহি কয়, "এই অক্ষৰত ভদ্ৰ নাম এটা পোৱা নাই।" সঁচাকৈয়ে অসমীয়াত ট-আদ্য শুভনাম বিৰল। প্ৰচলিত সমাধান — নক্ষত্ৰৰ চাৰিটা অক্ষৰৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰযোগ্যটোলৈ আঁতৰি যোৱা, কাৰণ শাস্ত্ৰই নক্ষত্ৰৰ যিকোনো অক্ষৰকেই বৈধ বুলি ধৰে।

মৰমৰ নামটো তেতিয়ালৈকে পৰিয়ালত প্ৰচলিত হৈ যায়; অন্নপ্ৰাশনত কেৱল ভাল নামটো ঘোষণা হ'লেই কাম চলে।