শিশুৰ নাম | Assamese Baby Names

ৰেবতী মীন ৰাশিৰ ১৬°৪০′ ৰ পৰা ৩০° লৈকে — ২৭ নক্ষত্ৰৰ শেষৰটো, আৰু ৰাশিচক্ৰৰ একেবাৰে শেষ বিন্দুলৈকে গৈ পায়। ইয়াৰ চতুৰ্থ পাদৰ শেষ ভাগেই মীন-মেষ গণ্ডান্ত, অৰ্থাৎ গোটেই চক্ৰৰ সন্ধিস্থল; সেই সময়ত জন্ম হ'লে পুৰোহিতসকলে গণ্ডান্ত শান্তিৰ পৰামৰ্শ দিয়ে আৰু নামকৰণ তাৰ পিছতহে হয়।

১০৮ পাদৰ শাৰীত এশ পাঁচৰ পৰা এশ আঠতম পাদ ৰেবতীৰ — দে, দো, চা, চি। পূৰ্বভাদ্ৰপদত আৰম্ভ হোৱা 'দ'-পৰ্ব দুটা পাদত শেষ হয়, তাৰ পিছত 'চ' আহে — আৰু সেই 'চ'ৰেই দেখোন অশ্বিনীৰ প্ৰথম পাদ আৰম্ভ হৈছিল। অক্ষৰমালাই ইয়াত বৃত্ত সম্পূৰ্ণ কৰি আকৌ আৰম্ভণিলৈ ঘূৰি যায়।

শেষ পাদটোৰ নৱাংশও মীন, ৰাশিও মীন — অৰ্থাৎ ১০৮তম পাদটো বৰ্গোত্তম। চাৰি পাদৰ নৱাংশ ধনু, মকৰ, কুম্ভ আৰু মীন।

ৰেবতীৰ অধিপতি বুধ, দেৱতা পূষা, গণ দেৱগণ, যোনি গজ, প্ৰতীক মাছ আৰু মৃদংগ।

পূষা পথপ্ৰদৰ্শক আৰু পশুপালকৰ দেৱতা, সেয়ে এই শিশুৰ মাজত বাট চিনাই দিয়াৰ স্বভাৱ থাকে — নতুন ল'ৰা-ছোৱালীক দলত টানি লোৱা, হেৰোৱা বস্তু বিচাৰি দিয়া, সৰুবোৰক বাট দেখুওৱা। মন অত্যন্ত কোমল, কাৰো কষ্ট সহ্য কৰিব নোৱাৰে, আৰু কল্পনাশক্তি অসাধাৰণ।

বুধৰ প্ৰভাৱত ভাষা, ছবি আৰু সুৰত দক্ষতা সোনকালে ফুটি উঠে। ডাঙৰ হৈ সাহিত্য আৰু শিল্পকলা, শিক্ষকতা, ভ্ৰমণ আৰু আতিথ্য, সাগৰ আৰু মীন সম্পৰ্কীয় বৃত্তি, চিকিৎসা সেৱা, সমাজকল্যাণ আৰু পশু চিকিৎসাত এওঁলোক উপযুক্ত। অতিৰিক্ত ভাৱপ্ৰৱণতাই যাতে বাস্তৱবুদ্ধিক ঢাকি নেপেলায় — সেইখিনি লাহে লাহে গঢ়ি তুলিব লাগে।

ৰেবতীৰ প্ৰতীক মাছ, আৰু অসমীয়াৰ যিকোনো শুভ অনুষ্ঠানত মাছ অপৰিহাৰ্য — অন্নপ্ৰাশনৰ কাঁহীত পায়সৰ কাষত এটুকুৰা মাছ ৰখাৰ ৰীতি বহু ঘৰত আজিও চলে। এই নক্ষত্ৰৰ শিশুৰ ক্ষেত্ৰত সেই ৰীতিটোৱে পৰিয়ালৰ বাবে অতিৰিক্ত অৰ্থ বহন কৰে।

অক্ষৰত কোনো অসুবিধা নাই: দেৱাংশী, দোলা, চাৰুলতা, চিন্ময়, দেৱজিৎ, চিত্ৰলেখা। বৰং এটা সুন্দৰ কথা — ৰেবতীৰ শেষ অক্ষৰ 'চি' আৰু অশ্বিনীৰ প্ৰথম অক্ষৰ 'চু' একেটা ব্যঞ্জনৰে, সেয়ে চক্ৰৰ শেষ শিশু আৰু প্ৰথম শিশু একেটা ধ্বনি লৈ জন্ম লয়।

যিটো প্ৰশ্ন এই নক্ষত্ৰত আটাইতকৈ বেছি আহে সেয়া গণ্ডান্তক লৈ — "ৰেবতীৰ শেষত জন্ম, কিবা কৰিব লাগিবনে?" যদি জন্ম শেষ পাদৰ একেবাৰে অন্তিম অংশত হয়, তেন্তে শান্তিপূজা কৰাই লোৱাই অসমৰ প্ৰচলিত পথ; নহ'লে একোৱেই দৰকাৰ নাই। ভাল নামটো অন্নপ্ৰাশনৰ দিনাই ঘোষিত হওক, আৰু মৰমৰ নাম চলক পৰিয়ালৰ নিজৰ ছন্দত।