শিশুৰ নাম | Assamese Baby Names

পুষ্যা কৰ্কট ৰাশিৰ ৩°২০′ ৰ পৰা ১৬°৪০′ লৈকে — সম্পূৰ্ণৰূপে এটা ৰাশিৰ ভিতৰত, দুয়োটা মূৰেই সন্ধিৰ পৰা দূৰত। ২৭টাৰ ভিতৰত পুষ্যাকেই আটাইতকৈ শুভ নক্ষত্ৰ বুলি ধৰা হয়; 'পুষ্যযোগ' শব্দটো অসমীয়া পঞ্জিকাত সুকীয়াকৈ ছপা হয়।

অক্ষৰৰ শাৰীত ঊনত্ৰিশৰ পৰা বত্ৰিশতম পাদ ইয়াৰ ভাগত — হু, হে, হো, ডা। পুনৰ্বসুত আৰম্ভ হোৱা 'হ'-ৰ ধাৰা ইয়াত তিনিটা পাদত শেষ হয়, আৰু চতুৰ্থ পাদত আহি 'ড' আৰম্ভ হৈ যায়; সেই 'ড' পিছৰ নক্ষত্ৰ অশ্লেষাৰ চাৰিটা অক্ষৰলৈ বাগৰি যায়। অৰ্থাৎ পুষ্যাৰ শেষ পাদ আৰু অশ্লেষাৰ গোটেইখিনি একেটা ব্যঞ্জন-পৰ্বৰ অংশ।

চাৰি পাদৰ নৱাংশ সিংহ, কন্যা, তুলা আৰু বৃশ্চিক।

পুষ্যাৰ অধিপতি শনি, দেৱতা বৃহস্পতি, গণ দেৱগণ, যোনি মেষ, প্ৰতীক গাইৰ ওহাৰ আৰু প্ৰস্ফুটিত পদুম।

পুষ্টি আৰু পালন — নামৰ অৰ্থতেই স্বভাৱ ধৰা পৰিছে। এই শিশুসকল ধীৰ-স্থিৰ, নিয়ম মানে, খোৱা-শোৱাৰ ৰুটিন সহজে আয়ত্ত কৰে, আৰু ডাঙৰসকলৰ কথা মন দি শুনে। হঠাতে খং উঠাটো এওঁলোকৰ স্বভাৱ নহয়, কিন্তু এবাৰ আঘাত পালে মনত ৰাখি থয়।

শনি আৰু বৃহস্পতিৰ যুগল প্ৰভাৱত ধৈৰ্য আৰু নীতিবোধ দুয়োটাই প্ৰবল। পঢ়া-শুনাত ধাৰাবাহিক, চমক কম কিন্তু ফল স্থায়ী। ডাঙৰ হৈ শিক্ষকতা, প্ৰশাসন, হিচাপৰক্ষণ, কৃষি আৰু খাদ্য, নাৰ্ছিং আৰু জ্যেষ্ঠজনৰ সেৱা, ধৰ্মীয় প্ৰতিষ্ঠান পৰিচালনাত এওঁলোক খাপ খায়। নিজৰ কথা নকৈ সহ্য কৰি যোৱাৰ প্ৰৱণতাকণৰ প্ৰতি চকু ৰাখিব লাগে।

পুহ মাহৰ নামেই আহিছে পুষ্যাৰ পৰা। আৰু ইয়াতেই অসমীয়া পৰিয়ালৰ আটাইতকৈ বাস্তৱ টনা-আঁজোৰা — নক্ষত্ৰটো অতি শুভ, অথচ পুহ মাহত শুভ কাম কৰাৰ ৰীতি অসমত নাই। পুহত জন্ম হোৱা পুষ্যা নক্ষত্ৰৰ শিশুৰ অন্নপ্ৰাশন সেয়ে প্ৰায়ে মাঘলৈ পিছুৱাই নিয়া হয়, আৰু নামটো তেতিয়ালৈকে কেৱল ঘৰুৱাভাৱে মতা হয়।

পুহ সংক্ৰান্তিৰ উৰুকা, মেজি-ভেলাঘৰ আৰু ভোগালী বিহুৰ পিঠা-পনা — এই মাহৰ লগত জড়িত স্মৃতিয়েই বহু পৰিয়ালক মৰমৰ নাম বাছি ল'বলৈ সহায় কৰে।

অক্ষৰৰ দিশটো মজলীয়া। 'হু'ৰে অসমীয়া নাম কাৰ্যতঃ নাই, 'হে' আৰু 'হো' চলে — হেমন্ত, হৈমন্তী, হেমা। চতুৰ্থ পাদৰ 'ডা' পৰিলে মাক-দেউতাক প্ৰায়ে আবদ্ধ হৈ পৰে, কাৰণ ড-আদ্য অসমীয়া শুভনাম কম আৰু যিবোৰ আছে সেইবোৰ মৰমৰ নামৰ দৰে শুনায়। পুৰোহিতৰ প্ৰচলিত পৰামৰ্শ — সংস্কৃতমূলীয় 'ড'-নাম বাছি লওক, নহ'লে নক্ষত্ৰৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰযোগ্য অক্ষৰটোলৈ উভতি যাওক।