শিশুৰ নাম | Assamese Baby Names

পূৰ্বফাল্গুনী সিংহ ৰাশিৰ ১৩°২০′ ৰ পৰা ২৬°৪০′ লৈকে — চাৰিওটা পাদেই সিংহত, ৰাশি সলনিৰ প্ৰশ্ন নাই। মঘাৰ ঠিক পিছতেই বহা এই নক্ষত্ৰক অসমীয়া পঞ্জিকাত সাধাৰণতে 'পূৰ্বফাল্গুনী' বা চমুকৈ 'পূৰ্বা' বুলি লিখা হয়।

অক্ষৰৰ শাৰীত একচল্লিশৰ পৰা চৌচল্লিশতম পাদ ইয়াৰ ভাগত — মো, টা, টি, টু। মঘাৰ পৰা চলি অহা 'ম'-পৰ্ব প্ৰথম পাদতেই শেষ হৈ যায়, তাৰ পিছত 'ট' আৰম্ভ হৈ বাকী তিনিটা পাদ দখল কৰে আৰু উত্তৰফাল্গুনীৰ প্ৰথম দুটা পাদত গৈ শেষ হয়। অৰ্থাৎ এটা নক্ষত্ৰৰ ভিতৰতেই দুটা বৰ্ণপৰ্বৰ গাঁঠি পৰিছে, আৰু সেইটোৱেই এই নক্ষত্ৰৰ নামকৰণত আচল সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰে।

চাৰি পাদৰ নৱাংশ সিংহ, কন্যা, তুলা আৰু বৃশ্চিক।

পূৰ্বফাল্গুনীৰ অধিপতি শুক্ৰ, দেৱতা ভগ, গণ মনুষ্যগণ, যোনি মূষিক, প্ৰতীক পালেঙৰ সন্মুখৰ দুটা খুৰা বা ওলমি থকা দোলনা।

ভগ মানে ভোগ, ঐশ্বৰ্য আৰু আনন্দ। এই শিশুসকলে সহজে হাঁহে, মানুহক আকৰ্ষণ কৰে, আৰু ঘৰলৈ আলহী আহিলে সকলোতকৈ আগতে দৌৰি যায়। জিৰণি আৰু আৰাম এওঁলোকৰ বাবে বিলাসিতা নহয়, প্ৰয়োজন — টোপনি কম হ'লে মেজাজ লগে লগে বেয়া হয়।

শুক্ৰৰ নক্ষত্ৰ হোৱা বাবে সাজ-পাৰ, সুৰ, ৰং আৰু অভিনয়ত দক্ষতা সোনকালে প্ৰকাশ পায়; আবৃত্তি বা নৃত্যৰ শ্ৰেণীত এওঁলোকৰ নাম আগতে উঠে। ডাঙৰ হৈ সংগীত আৰু নাট্যচৰ্চা, ফেশ্বন আৰু আভ্যন্তৰীণ সজ্জা, বিজ্ঞাপন, পৰ্যটন, ৰূপচৰ্চা আৰু বিবাহ-আয়োজনৰ ব্যৱসায়ত এওঁলোকে ভাল কৰে। পৰিশ্ৰমৰ প্ৰতি অনীহাই যাতে প্ৰতিভাক হেঁচি নধৰে, সেইখিনি চাব লাগে।

এই নক্ষত্ৰতেই অসমৰ ভাল নাম বনাম মৰমৰ নামৰ বিভাজনটো আটাইতকৈ স্পষ্টভাৱে ধৰা পৰে। টা, টি, টু-ৰে অসমীয়াত যিবোৰ নাম আছে — টুনু, টিংকু, টুটুমণি, টুনটুনি — সেইবোৰ প্ৰায় সকলোৱেই মৰমৰ নাম, প্ৰমাণপত্ৰত বহুৱাব পৰা শুভনাম নহয়। ফলত তিনিটা পাদৰ অক্ষৰেই কাৰ্যতঃ মৰমৰ নামৰ ভঁৰালৰ পৰা আহে।

পুৰোহিতসকলে যি কৰে: শুভনামৰ বাবে প্ৰথম পাদৰ 'মো' ধৰি লয় — মৌচুমী, মৌলি, মোহিত, মোহন — আৰু 'ট'-অক্ষৰটো মৰমৰ নামৰ বাবে এৰি দিয়ে। ফলত নক্ষত্ৰৰ অক্ষৰ দুয়োটা নামতে জীয়াই থাকে, অথচ কাগজত বহে এটা মৰ্যাদাপূৰ্ণ নাম। অসমত এই দ্বিস্তৰীয় ব্যৱস্থাটো নথকা হ'লে পূৰ্বফাল্গুনীৰ মাক-দেউতাকসকল সঁচাকৈয়ে বিপাঙত পৰিলহেঁতেন।

ফাগুনৰ বসন্তত জন্ম হোৱা শিশুৰ অন্নপ্ৰাশন বহু পৰিয়ালে চ'তৰ আগতে সম্পন্ন কৰি পেলায়, কাৰণ চ'ত মাহত অসমত শুভ কাম এৰাই চলা হয়।