শিশুৰ নাম | Assamese Baby Names

মূলা ধনু ৰাশিৰ শূন্যৰ পৰা ১৩°২০′ লৈকে — ৰাশিৰ একেবাৰে আৰম্ভণিত। ইয়াৰ ঠিক আগতেই জ্যেষ্ঠাৰ শেষত বৃশ্চিক-ধনু গণ্ডান্ত, ফলত মূলাৰ প্ৰথম পাদৰ সূচনাটোও সেই সন্ধিৰ ছাঁত পৰে। নামৰ অৰ্থ 'মূল' বা শিপা — য'ৰ পৰা সকলো আৰম্ভ।

১০৮ পাদৰ শাৰীত তেসত্তৰৰ পৰা ছয়সত্তৰতম পাদ মূলাৰ — য়ে, য়ো, ভা, ভি। জ্যেষ্ঠাৰ পৰা বাগৰি অহা 'য়'-পৰ্ব দুটা পাদত শেষ হয়, তাৰ পিছত 'ভ' আৰম্ভ হৈ পূৰ্বাষাঢ়াৰ প্ৰথম পাদলৈকে চলে। প্ৰথম দুটা পাদৰ অক্ষৰ অসমীয়াত শব্দৰ আৰম্ভণিত নবহে বাবে বাস্তৱত সেইবোৰক 'যে, যো' বুলি ধৰা হয় — যোগেশ, যোগিতা।

চাৰি পাদৰ নৱাংশ মেষ, বৃষ, মিথুন আৰু কৰ্কট।

মূলাৰ অধিপতি কেতু, দেৱতা নিৰ্ঋতি, গণ ৰাক্ষসগণ, যোনি শ্বান, প্ৰতীক বন্ধা শিপাৰ মুঠি।

শিপাৰ প্ৰতীক হোৱা বাবে এই শিশুৰ স্বভাৱ গুৰিলৈকে যোৱাৰ — কোনো কথা আধৰুৱাকৈ শুনি এৰি নিদিয়ে, 'কিয়' বুলি সুধিয়েই থাকে, আৰু উত্তৰ অসম্পূৰ্ণ হ'লে ধৰি পেলায়। ভঙা-গঢ়াৰ প্ৰতি টান আছে; পুৰণি অভ্যাস হঠাতে এৰি নতুনকৈ আৰম্ভ কৰাটো এওঁলোকৰ বাবে সহজ।

কেতুৰ প্ৰভাৱত অন্তৰ্মুখিতা আৰু আধ্যাত্মিক কৌতূহল থাকে। ডাঙৰ হৈ গৱেষণা, ঔষধ আৰু ভেষজবিদ্যা, দৰ্শন আৰু ধৰ্মচৰ্চা, অনুসন্ধানমূলক সাংবাদিকতা, তথ্য-প্ৰযুক্তি আৰু সমাজবিজ্ঞানত এওঁলোক আগবাঢ়ে। জীৱনত উত্থান-পতন তুলনামূলকভাৱে বেছি, কিন্তু ঘূৰি থিয় হোৱাৰ ক্ষমতাও সিমানেই বেছি।

মূলাক লৈ অসমৰ পৰিয়ালত যিটো প্ৰশ্ন আহে সেয়া অক্ষৰক লৈ নহয়, নক্ষত্ৰটোক লৈয়েই — "মূল নক্ষত্ৰত জন্ম, দোষ আছে নেকি?" প্ৰথাগত বিধান হ'ল, মূলাৰ প্ৰথম পাদত জন্ম হ'লে জন্মৰ সাতাইশ দিন পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত মূলশান্তি কৰাইহে পিতৃয়ে সন্তানৰ মুখ চায়, আৰু নামকৰণো সেই পূজাৰ পিছতহে হয়। গুৱাহাটীৰ চিত্ৰাচল পাহাৰৰ নৱগ্ৰহ মন্দিৰত বা পৰিয়ালৰ কুলদেৱতাৰ থানত এই শান্তি কৰোৱাৰ প্ৰচলন আজিও আছে।

বাস্তৱত বহু পৰিয়ালে আৰু সাতাইশ দিনৰ নিয়ম নামানে, কিন্তু অন্নপ্ৰাশনৰ আগতে এটা শান্তিপূজা পাতি লয় — তাতে বয়োজ্যেষ্ঠসকলৰ মন শান্ত থাকে, আৰু শিশুৰ ভাল নামটো নিৰ্বিঘ্নে ঘোষণা কৰিব পাৰি।

অক্ষৰৰ ফালৰ পৰা শেষৰ দুটা পাদ সহজ — ভাস্কৰ, ভাৱনা, ভৱানী, ভিয়ান। প্ৰথম দুটা পাদত 'য়' পৰিলে পুৰোহিতে সাধাৰণতে 'য' ধৰি যোগেশ, যোগমায়া, যোজিতা জাতীয় নাম দিয়ে। মৰমৰ নামক লৈ ইয়াত কোনো বিধি-নিষেধ নাই, সেয়ে পৰিয়ালৰ আদৰৰ নামটো নিঃসংকোচে ৰাখিব পাৰি।