শিশুৰ নাম | Assamese Baby Names

মঘা সিংহ ৰাশিৰ শূন্যৰ পৰা ১৩°২০′ লৈকে — ৰাশিৰ একেবাৰে আৰম্ভণিৰ পৰা আৰম্ভ। ইয়াৰ ঠিক আগতেই অশ্লেষাৰ শেষত কৰ্কট-সিংহ গণ্ডান্ত, সেয়ে মঘাৰ প্ৰথম পাদৰ প্ৰথম কেইঘণ্টামানক পুৰোহিতসকলে সুকীয়াকৈ চায়; নামকৰণ তেতিয়া শান্তিৰ পিছতহে হয়।

১০৮ পাদৰ শাৰীত সাতত্ৰিশৰ পৰা চল্লিশতম পাদ মঘাৰ — মা, মি, মু, মে। অশ্লেষাত 'ড'-পৰ্ব শেষ হোৱাৰ পিছত ইয়াত একেৰাহে 'ম' আৰম্ভ হয়, আৰু সেই 'ম' মঘাৰ চাৰিটা পাদ পাৰ হৈ পূৰ্বফাল্গুনীৰ প্ৰথম পাদ 'মো'-ত গৈ থমকে। ভৰণী আৰু অশ্লেষাৰ দৰে মঘাও সেয়ে কাৰ্যতঃ এক-ব্যঞ্জনৰ নক্ষত্ৰ, আৰু এই 'ম' অসমীয়া নামত আটাইতকৈ উৰ্বৰ অক্ষৰবোৰৰ এটা।

চাৰি পাদৰ নৱাংশ মেষ, বৃষ, মিথুন আৰু কৰ্কট।

মঘাৰ অধিপতি কেতু, দেৱতা পিতৃগণ, গণ ৰাক্ষসগণ, যোনি মূষিক, প্ৰতীক ৰাজসিংহাসন।

সিংহাসনৰ প্ৰতীক অথলে নহয় — এই শিশুসকলৰ মাজত সৰুৰে পৰাই এটা মৰ্যাদাবোধ আৰু নেতৃত্বৰ ভংগী থাকে। খেলৰ দলত এওঁলোকে নিজেই নিয়ম বনায়, অন্যায় অপমান একেবাৰে সহ্য কৰিব নোৱাৰে, আৰু প্ৰশংসা পালে দুগুণ পৰিশ্ৰম কৰে।

দেৱতা পিতৃগণ হোৱা বাবে বংশ, ইতিহাস আৰু পৰম্পৰাৰ প্ৰতি টান স্বাভাৱিক; ককা-আইতাৰ সাধুকথা এওঁলোকে মন দি শুনে। ডাঙৰ হৈ প্ৰশাসন, ৰাজনীতি, ন্যায়পালিকা, প্ৰত্নতত্ত্ব আৰু ইতিহাস চৰ্চা, পাৰিবাৰিক ব্যৱসায়ৰ পৰিচালনা আৰু সংগঠনৰ কামত এওঁলোক খাপ খায়। অহংকাৰৰ সীমাৰেখাডাল শৈশৱতে চিনাই দিয়া দৰকাৰ।

মাঘ মাহৰ নাম আহিছে এই নক্ষত্ৰৰ পৰা, আৰু মাঘতেই শ্ৰীপঞ্চমীত সৰস্বতী পূজা — অসমৰ শিশুৰ বিদ্যাৰম্ভ বা হাতেখড়ি। শ্লেটত বা কলপাতত শিশুৱে জীৱনত প্ৰথমবাৰ যি নামটো লিখে, সেয়া তাৰ ভাল নাম। মঘাৰ শিশুৰ ক্ষেত্ৰত বিদ্যাৰম্ভৰ দিনটোকেই বহু পৰিয়ালে নামৰ আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি হিচাপে ধৰে।

দেৱতা পিতৃগণ হোৱা বাবে এই একমাত্ৰ নক্ষত্ৰত পূৰ্বপুৰুষৰ নামেৰে নাম ৰখাৰ পাৰিবাৰিক ইচ্ছাটো শাস্ত্ৰৰ লগত পোনপটীয়াকৈ মিলি যায়। ককাকৰ নাম মাধৱ হ'লে মঘাৰ 'মা' তাতেই পূৰণ হ'ল — অসমত এনে মিল পাই যোৱা পৰিয়ালৰ সংখ্যা কম নহয়।

অক্ষৰক লৈ ইয়াত কোনো সংকট নাই: মাধুৰী, মিহিৰ, মুকুল, মেঘনা, মৈত্ৰেয়ী, মানসী — শুভনামৰ তালিকা দীঘল। মাক-দেউতাকৰ আচল প্ৰশ্নটো বৰং বেলেগ — "ৰাক্ষসগণত জন্ম, বিয়াৰ সময়ত গণ মিলিবনে?" গণ চোৱা হয় বিবাহৰ কোষ্ঠী বিচাৰত, নামকৰণত নহয়; নাম ৰখাৰ সময়ত এই লৈ ভাবিবলগীয়া একো নাই।