শিশুৰ নাম | Assamese Baby Names

হস্তা কন্যা ৰাশিৰ ১০° ৰ পৰা ২৩°২০′ লৈকে — সম্পূৰ্ণৰূপে এটা ৰাশিৰ ভিতৰত, দুয়োটা মূৰেই সন্ধিৰ পৰা দূৰত থকা বাবে জন্মৰ সময়ৰ সামান্য ভুলত ৰাশি সলনি নহয়।

১০৮ পাদৰ শাৰীত ঊনপঞ্চাশৰ পৰা বাৱন্নতম পাদ হস্তাৰ — পু, ষ, ণ, ঠ। উত্তৰফাল্গুনীত আৰম্ভ হোৱা 'প'-পৰ্ব প্ৰথম পাদতেই শেষ, তাৰ পিছত শাৰীত আহি পৰে সংস্কৃত বৰ্ণমালাৰ সেই মূৰ্ধন্য অক্ষৰবোৰ যিবোৰ অসমীয়া শব্দৰ আৰম্ভণিত কাৰ্যতঃ নবহেই। ২৭টা নক্ষত্ৰৰ ভিতৰত নামকৰণৰ ফালৰ পৰা হস্তাই আটাইতকৈ কঠিন গাঁঠি, আৰু এই কথা লুকুৱাই ৰাখিবলগীয়া একো নাই।

চাৰি পাদৰ নৱাংশ মেষ, বৃষ, মিথুন আৰু কৰ্কট।

হস্তাৰ অধিপতি চন্দ্ৰ, দেৱতা সবিতা বা সূৰ্যদেৱ, গণ দেৱগণ, যোনি মহিষ, প্ৰতীক মেলা হাতৰ তলুৱা।

প্ৰতীকটো হাত, আৰু স্বভাৱতো হাতৰ কামেই প্ৰধান। এই শিশুসকল আঙুলিৰ কামত অত্যন্ত দক্ষ — ছবি অঁকা, ভাঁজ কৰা, গঢ়া, চিলাই, বাদ্যযন্ত্ৰ, সকলোতে সোনকালে হাত বহি যায়। খুঁটি-নাটিৰ প্ৰতি দৃষ্টি তীক্ষ্ণ, পৰিপাটিকৈ থাকিবলৈ ভাল পায়, আৰু অগোছাল পৰিৱেশত অস্বস্তি অনুভৱ কৰে।

দেৱতা সবিতা হোৱা বাবে ৰাতিপুৱাৰ কামত এওঁলোকৰ মন আটাইতকৈ ভালকৈ চলে। ডাঙৰ হৈ হস্তশিল্প আৰু কাৰুকাৰ্য, শল্যচিকিৎসা আৰু দন্তচিকিৎসা, স্থাপত্য আৰু নক্সা, ঘড়ী বা যন্ত্ৰৰ সূক্ষ্ম মেৰামতি, ৰন্ধন, লেখা-মেলা আৰু সম্পাদনাৰ কামত এওঁলোক উজ্জ্বল। অতিৰিক্ত খুঁত ধৰা স্বভাৱ যাতে দুশ্চিন্তাত পৰিণত নহয়, সেইফালে চকু দিব লাগে।

এই নক্ষত্ৰৰ সঁচা কথাটো প্ৰথমতেই কোৱা দৰকাৰ। 'ণ'ৰে অসমীয়াত কোনো শব্দই আৰম্ভ নহয়, 'ষ' আৰম্ভ হয় কেৱল কেইটামান তৎসম শব্দত (ষষ্ঠী, ষোড়শ), আৰু 'ঠ' প্ৰায় একোটা নামতহে — ঠানেশ্বৰ জাতীয় পুৰণি নামত। ফলত হস্তাৰ চাৰিটা অক্ষৰৰ ভিতৰত বাস্তৱত ব্যৱহাৰযোগ্য এটাই — 'পু'। পুৰোহিতসকলে সেয়ে প্ৰায় নিঃসংকোচে পু-আদ্য নাম ধৰাই দিয়ে: পুষ্পিতা, পুলক, পূৰবী, পুণ্যব্ৰত।

আমোদজনক মিল — 'ষ' অক্ষৰটো অসমীয়াত যি শব্দত আটাইতকৈ বেছি চলে সেয়া ষষ্ঠী, আৰু ষষ্ঠী দেৱীকেই শাস্ত্ৰত সন্তানৰ ৰক্ষাকৰ্ত্ৰী বুলি মনা হয়। হস্তাৰ শিশুৰ বাবে ষষ্ঠী তিথিত এটা পূজা দি তাৰ পিছত অন্নপ্ৰাশনৰ দিন ঠিক কৰাৰ ৰীতি কিছুমান পৰিয়ালত আছে।

যিসকলে মূৰ্ধন্য অক্ষৰটো কোনো প্ৰকাৰে ৰাখিব বিচাৰে, তেওঁলোকৰ বাবে প্ৰচলিত পথ — শুভনামৰ ভিতৰত সেই ধ্বনিটো ৰাখি দিয়া, আৰু আৰম্ভণিত ব্যৱহাৰযোগ্য অক্ষৰ বহুওৱা। মৰমৰ নামত দেখোন কোনো বাধাই নাই।