শিশুৰ নাম | Assamese Baby Names

ধনিষ্ঠা দুটা ৰাশি জুৰি — প্ৰথম দুটা পাদ মকৰ ৰাশিৰ শেষ ৬°৪০′-ত, শেষৰ দুটা পাদ কুম্ভ ৰাশিৰ প্ৰথম ৬°৪০′-ত। মৃগশিৰা আৰু চিত্ৰাৰ দৰে ইয়াতো ভাগটো ঠিক আধা-আধি, কিন্তু দুয়োটা অংশৰে অধিপতি শনি — এই কাৰণে ৰাশি সলনি হ'লেও কুণ্ডলীৰ চৰিত্ৰ সিমান নসলায়।

১০৮ পাদৰ শাৰীত ঊননব্বৈৰ পৰা বিৰানব্বৈতম পাদ ইয়াৰ — গা, গি, গু, গে। শ্ৰবণাত 'ঘ'ৰে যি কণ্ঠ্যপৰ্ব চুই যোৱা হৈছিল, ইয়াত সি 'গ'-ৰ একেৰাহে চাৰিটা স্বৰভেদত স্থিৰ হৈ বহে। ভৰণী বা অশ্লেষাৰ দৰে ধনিষ্ঠাও এক-ব্যঞ্জনৰ নক্ষত্ৰ, আৰু সৌভাগ্যক্ৰমে অসমীয়া নামত 'গ' যথেষ্ট সহজলভ্য।

চাৰি পাদৰ নৱাংশ সিংহ, কন্যা, তুলা আৰু বৃশ্চিক।

ধনিষ্ঠাৰ অধিপতি মঙ্গল, দেৱতা অষ্টবসু, গণ ৰাক্ষসগণ, যোনি সিংহ, প্ৰতীক মৃদংগ বা ঢোল।

প্ৰতীক বাদ্যযন্ত্ৰ, সেয়ে ছন্দবোধ এই নক্ষত্ৰৰ আটাইতকৈ চকুত পৰা গুণ। শিশুৱে খোজ কঢ়াৰ আগতেই তালে তালে মূৰ দুপিয়ায়, বাচনত চামুচ ঠুকি বোল তোলে, গানৰ ছন্দ ভুল হ'লে ধৰি পেলায়। দলৰ মাজত থাকি ভাল পায় আৰু মানুহৰ আগত পৰিৱেশন কৰিবলৈ লাজ নকৰে।

বসুসকল ধন-সম্পদৰ দেৱতা, সেয়ে বাস্তৱবোধ আৰু সঞ্চয়ৰ প্ৰবৃত্তি স্বাভাৱিক; সৰু বয়সতেই এওঁলোকে টকাৰ হিচাপ বুজে। ডাঙৰ হৈ সংগীত আৰু নৃত্য, অনুষ্ঠান পৰিচালনা, সম্পত্তি আৰু নিৰ্মাণ ব্যৱসায়, প্ৰতিৰক্ষা, ক্ৰীড়া আৰু যন্ত্ৰ অভিযান্ত্ৰিকীত এওঁলোক আগবাঢ়ে। প্ৰশংসাৰ প্ৰতি অতিৰিক্ত টানে যাতে কামৰ মান কমাই নিদিয়ে, সেই ফালে চকু ৰখা দৰকাৰ।

অসমত ছন্দ আৰু বাদ্যৰ লগত ধনিষ্ঠাৰ মিল অতি চিনাকি — বিহুৰ ঢোল-পেঁপা, সত্ৰৰ বৰগীতৰ খোল-তাল, নামঘৰৰ নাম-কীৰ্তন। এই নক্ষত্ৰৰ শিশুৰ বিদ্যাৰম্ভৰ লগে লগেই গান বা খোল-তবলাৰ প্ৰশিক্ষণত নাম লগোৱাৰ কথা বহু পৰিয়ালে নিজেই উলিয়ায়।

অক্ষৰত কোনো টনা-আঁজোৰা নাই: গাৰ্গী, গিৰিশ, গুঞ্জন, গৌৰৱ, গায়ত্ৰী, গোপাল — চাৰিওটা পাদতেই মৰ্যাদাপূৰ্ণ শুভনাম পোৱা যায়। আনকি ককাৰ নাম গোপালচন্দ্ৰ বা গোবিন্দ হ'লে পৰিয়ালৰ ইচ্ছা আৰু নক্ষত্ৰৰ অক্ষৰ একে ঠাইত মিলি যায়, যিটো অসমত অভিভাৱকসকলৰ বাবে ডাঙৰ সকাহ।

যিটো প্ৰশ্ন ইয়াত বাৰে বাৰে উঠে সেয়া ৰাশিক লৈ — "প্ৰথম দুটা পাদত মকৰ, শেষৰ দুটাত কুম্ভ, তেন্তে অন্নপ্ৰাশনৰ লগ্ন কিহৰ ভিত্তিত?" লগ্ন চোৱা হয় অনুষ্ঠানৰ দিনৰ গ্ৰহস্থিতিৰ পৰা, শিশুৰ ৰাশিৰ পৰা নহয়; শিশুৰ ৰাশি কেৱল নামাক্ষৰ আৰু পিছৰ ফলবিচাৰত লাগে। মৰমৰ নাম আগৰ দৰেই নিয়মৰ বাহিৰত।