ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂ | Punjabi Baby Names

ਉੱਤਰਾ ਭਾਦਰਪਦ ਮੀਨ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ੩°੨੦′ ਤੋਂ ੧੬°੪੦′ ਤੱਕ ਪੂਰਾ ਇੱਕੋ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਤਾਰੇ ਦਾ ਚੌਥਾ ਚਰਣ ਹੀ ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਵੜਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਮੀਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੂਰਾ ਤਾਰਾ ਇਹੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਸੌ ਇੱਕ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚਾਰ ਤੱਕ ਦੇ ਚਰਣ ਇਸ ਦੇ ਹਨ; ਅੱਖਰ ਦੂ, ਥ, ਝ, ਞ। ਇੱਥੇ ਪੂਰੀ ਲੜੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਮਲੀ ਦਿੱਕਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਹਿਣਾ ਹੀ ਠੀਕ ਹੈ: ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਕੋਈ ਸ਼ਬਦ ਞ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਆਰਦਰਾ ਵਾਲੇ ਙ ਵਾਂਗ ਇਹ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨੱਕ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਥ ਤੇ ਝ ਤੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਂ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਨ। ਯਾਨੀ ਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਦੂ ਹੀ ਸੌਖਾ ਬਚਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਬਾਕੀ ਤਿੰਨਾਂ ਚਰਣਾਂ ਲਈ ਵੀ ਓਹੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਵਾਂਸ਼ ਸਿੰਘ, ਕੰਨਿਆ, ਤੁਲਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਸ਼ਚਕ ਵਿੱਚ ਬਣਦੇ ਹਨ।

ਅਧਿਪਤੀ ਸ਼ਨੀ; ਦੇਵਤਾ ਅਹਿਰਬੁਧਨਯ; ਚਿੰਨ੍ਹ ਮੰਜੇ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਵੇ ਤੇ ਡੂੰਘਾਈ ਦਾ ਸੱਪ; ਗਣ ਮਨੁੱਖ; ਯੋਨੀ ਗਾਂ।

ਇਸ ਤਾਰੇ ਦਾ ਬੱਚਾ ਠਰ੍ਹੰਮੇ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗੁੱਸਾ ਛੇਤੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਆ ਵੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਘਬਰਾਏ ਹੋਣ, ਇਹ ਸ਼ਾਂਤ ਬੈਠਾ ਰਸਤਾ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵੱਡਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਿੱਕੀ ਉਮਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਲਈ ਘੱਟ ਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਵੱਧ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਹੱਕ ਮੰਗਣੇ ਵੀ ਸਿਖਾਉਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਲਿਖਤ, ਸਲਾਹਕਾਰੀ, ਜਲ-ਪ੍ਰਬੰਧ, ਸਮਾਜ-ਸੇਵੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਇਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਹਨ।

ਇਹ ਉਹ ਤਾਰਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਨਛੱਤਰ-ਅੱਖਰ ਵਾਲੀ ਰੀਤ ਲਗਭਗ ਬੇਵੱਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਂ ਬਣਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਪੁਰਾਣੇ ਜੋਤਸ਼ੀ ਅਜਿਹੇ ਵੇਲੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਨਾਂ ਲੱਭ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਉੱਤੇ ਟਿਕਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਾਲੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਵਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਉੱਠਦਾ: ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਜਿਹੜਾ ਅੱਖਰ ਦੇਵੇ, ਓਸੇ ਤੋਂ ਨਾਂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਜਿਹੇ ਅੱਖਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੋਹਣੇ ਨਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸੰਗਰੂਰ ਤੇ ਬਰਨਾਲੇ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਘਰ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੀਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਅਕਸਰ ਸਮਝਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨਾਂ ਲਈ ਕਿਸੇ ਜੋਤਸ਼ੀ ਦੀ ਫ਼ੀਸ ਭਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਗੁਰੂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹਰ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਮੁਫ਼ਤ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਪਰਿਵਾਰ ਫਿਰ ਵੀ ਨਛੱਤਰ ਵਾਲਾ ਅੱਖਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਚਰਣ ਦਾ ਦੂ ਲੈ ਲਵੇ। ਉਸ ਦਿਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।