ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂ | Punjabi Baby Names

ਸਵਾਤੀ ਤੁਲਾ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ੬°੪੦′ ਤੋਂ ੨੦° ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਇੱਕੋ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਿੱਤਰਾ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਦ ਟੱਪਦੇ ਹਨ, ਸੋ ਤੁਲਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਵਾਤੀ ਹੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਸਮਾਇਆ ਤਾਰਾ ਹੈ।

ਸਤਵੰਜਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸੱਠਵਾਂ ਚਰਣ ਇਸ ਦੇ ਹਨ; ਅੱਖਰ ਰੂ, ਰੇ, ਰੋ, ਤਾ। ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਚਿੱਤਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਰ ਵਾਲੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਮੁਕਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਚੌਥੇ ਚਰਣ ਉੱਤੇ ਲੜੀ ਤ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੋਂ ਅਗਲੇ ਪੂਰੇ ਤਾਰੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਚਾਰੇ ਚਰਣ ਵੀ ਤ ਦੇ ਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯਾਨੀ ਤਾ-ਤੀ-ਤੂ-ਤੇ-ਤੋ ਦੀ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੀ ਲੜੀ ਦੋ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਰ ਤੋਂ ਬਣਦੇ ਨਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹਨ, ਸੋ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਚਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਚੋਣ ਦੀ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ। ਨਵਾਂਸ਼ ਧਨੁ, ਮਕਰ, ਕੁੰਭ ਤੇ ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।

ਅਧਿਪਤੀ ਰਾਹੂ; ਦੇਵਤਾ ਵਾਯੂ, ਯਾਨੀ ਪੌਣ; ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਝੂਲਦੀ ਨਵੀਂ ਟਹਿਣੀ; ਗਣ ਦੇਵ; ਯੋਨੀ ਮੱਝ।

ਪੌਣ ਵਾਲਾ ਸੁਭਾਅ ਇਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੈ — ਹਾਲਾਤ ਜਿਹੋ ਜਿਹੇ ਹੋਣ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢਾਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਹੇਠ ਬੱਝ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਇਸ ਨੂੰ ਔਖਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ ਤੇ ਦੋ ਧਿਰਾਂ ਦਾ ਝਗੜਾ ਮੁਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨ ਛੇਤੀ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਟੀਚੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਣਾ ਸਿਖਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਵਪਾਰ, ਹਵਾਬਾਜ਼ੀ, ਦਲਾਲੀ, ਵਿਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕੰਮ ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਮੇਲਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾਂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵੈਸਾਖ ਦੀ ਸੰਗਰਾਂਦ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਤੇ ਚੇਤ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਹੋਲੇ ਮਹੱਲੇ ਉੱਤੇ ਦੂਰੋਂ-ਦੂਰੋਂ ਆਏ ਪਰਿਵਾਰ ਆਪਣੇ ਨਵ-ਜੰਮੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਭੀੜ ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਤਰੀਕਾ ਓਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ — ਅਰਦਾਸ, ਹੁਕਮਨਾਮਾ, ਅੰਗ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅੱਖਰ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਨਾਂ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਕੌਰ ਨਾਲ।

ਮੇਲੇ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਨਾਂ ਰੱਖਣ ਦਾ ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਫਲ ਨਹੀਂ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਸੌਖ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰਾ ਟੱਬਰ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਛੱਤਰ ਵਾਲਾ ਪੱਖ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਸਵਾਤੀ ਸੌਖਾ ਤਾਰਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸੋਹਣੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਂ ਬਥੇਰੇ ਹਨ ਤੇ ਹੁਕਮ ਵਾਲੇ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਨਾਂ ਬਣਾਉਣਾ ਔਖਾ ਨਹੀਂ। ਸ਼ੁਕਰਾਨੇ ਵਜੋਂ ਜੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਜਾਂ ਲੰਗਰ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਵਟਾਉਣਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।