ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂ | Punjabi Baby Names

ਸ਼ਤਭਿਖਾ ਕੁੰਭ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ੬°੪੦′ ਤੋਂ ੨੦° ਤੱਕ ਪੂਰਾ ਇੱਕੋ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਗੁਆਂਢੀ — ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਪੂਰਵਾ ਭਾਦਰਪਦ — ਰਾਸ਼ੀ ਦੀ ਹੱਦ ਟੱਪਦੇ ਹਨ, ਸੋ ਕੁੰਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹੀ ਇੱਕ ਤਾਰਾ ਸਾਬਤ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।

ਤਿਰਾਨਵੇਂ ਤੋਂ ਛਿਆਨਵੇਂ ਚਰਣ ਇਸ ਦੇ ਹਨ; ਅੱਖਰ ਗੋ, ਸਾ, ਸੀ, ਸੂ। ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਆ ਰਹੀ ਗ ਵਾਲੀ ਲੜੀ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਸਿਰਾ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜੇ ਚਰਣ ਤੋਂ ਸ ਦੀ ਲੜੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਗਲੇ ਤਾਰੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਚਰਣਾਂ ਸੇ ਤੇ ਸੋ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਸਿੱਖ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਅੱਖਰ ਹੈ — ਸਤ, ਸੁਖ, ਸਿਮਰਨ, ਸੇਵਾ ਵਰਗੇ ਹਿੱਸੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਨਵਾਂਸ਼ ਧਨੁ, ਮਕਰ, ਕੁੰਭ ਤੇ ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।

ਅਧਿਪਤੀ ਰਾਹੂ; ਦੇਵਤਾ ਵਰੁਣ, ਜਲ ਤੇ ਨਿਯਮ ਦਾ ਰਾਖਾ; ਚਿੰਨ੍ਹ ਖ਼ਾਲੀ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਤੇ ਸੌ ਤਾਰੇ; ਗਣ ਰਾਖਸ਼; ਯੋਨੀ ਘੋੜਾ।

ਇਸ ਤਾਰੇ ਦਾ ਬੱਚਾ ਭੀੜ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸਭ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਹ ਓਹੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਲ ਇਸ ਨੂੰ ਬੁਰੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ, ਸਗੋਂ ਇਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਆਦਤ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਗੁਪਤ ਗੱਲਾਂ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਵਿੱਦਿਆਵਾਂ ਤੇ ਨਵੀਂ ਤਕਨੀਕ, ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਖੋਜ, ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਡਾਟਾ, ਦਵਾਈ, ਹਿਸਾਬ ਤੇ ਜੋਤਿਸ਼-ਗਣਿਤ ਇਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਹਨ।

ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਸ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਹੈ, ਤੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਇਹ ਬੜੀ ਵਾਰੀ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਤਿਗੁਰ, ਸਾਚਾ, ਸੁਖ ਵਰਗੇ ਸ਼ਬਦ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਤਭਿਖਾ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹੁਕਮ ਵਾਲਾ ਅੱਖਰ ਤੇ ਨਛੱਤਰ ਵਾਲਾ ਅੱਖਰ ਅਕਸਰ ਇੱਕੋ ਨਿਕਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੋਣ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ।

ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਫਿਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ — ਪਹਿਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਹੀ ਹੈ। ਅਰਦਾਸ ਪਿੱਛੋਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅੱਖਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਂ ਬਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਕੌਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਤਭਿਖਾ ਦੇ ਵੈਦ-ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈਆਂ ਜਾਂ ਕੰਬਲ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਰਬੱਤ ਦੇ ਭਲੇ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਇਸ ਤਾਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਢੁੱਕਵਾਂ ਸ਼ਗਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।