ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂ | Punjabi Baby Names

ਰੋਹਿਣੀ ਬ੍ਰਿਖ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ੧੦° ਤੋਂ ੨੩°੨੦′ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇੱਕੋ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੀ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਵਾਲੀ ਦੋ-ਰਾਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਉਲਝਣ ਇੱਥੇ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਚਰਣ ਤੇਰ੍ਹਵਾਂ ਤੋਂ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਹਨ ਤੇ ਅੱਖਰ ਓ, ਵਾ, ਵੀ, ਵੂ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਥਾਂ ਖ਼ਾਸ ਹੈ: ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਵਾਲੀ ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਸਿਰਾ ਓ ਇੱਥੇ ਪਹਿਲੇ ਚਰਣ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਮੁੱਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜੇ ਚਰਣ ਤੋਂ ਵ ਦੀ ਨਵੀਂ ਲੜੀ ਤੁਰ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਗਲੇ ਨਛੱਤਰ ਮ੍ਰਿਗਸ਼ਿਰਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਚਰਣਾਂ ਵੇ ਤੇ ਵੋ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੋ ਵ ਦੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰ ਵੀ ਦੋ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਚਾਰੇ ਚਰਣਾਂ ਦੇ ਨਵਾਂਸ਼ ਮੇਖ, ਬ੍ਰਿਖ, ਮਿਥੁਨ ਤੇ ਕਰਕ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਵੂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਂ ਲਗਭਗ ਨਾਂਹ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਚੌਥੇ ਚਰਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਵਾ ਜਾਂ ਵੀ ਹੀ ਵਰਤ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਧਿਪਤੀ ਚੰਦਰਮਾ; ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਯਾਨੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ; ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਲਦ-ਗੱਡਾ; ਗਣ ਮਨੁੱਖ; ਯੋਨੀ ਸੱਪ।

ਰੋਹਿਣੀ ਦਾ ਬੱਚਾ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸੁਭਾਅ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਘਰ ਆਏ ਪ੍ਰਾਹੁਣੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਸੁਆਦ, ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ, ਰੰਗ ਤੇ ਸੁਹਜ ਦੀ ਪਰਖ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ — ਖਾਣ-ਪੀਣ ਬਾਰੇ ਨਖ਼ਰਾ ਵੀ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਿੱਦ ਪੱਕੀ ਹੈ: ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ ਤਾਂ ਬਦਲਣਾ ਔਖਾ। ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚੰਗੀ ਹੈ। ਖੇਤੀ, ਡੇਅਰੀ, ਕੱਪੜਾ, ਸਜਾਵਟ, ਹੋਟਲ ਤੇ ਗਾਇਕੀ ਵੱਲ ਰੁਝਾਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਲੈਣ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਗੱਲ ਪੁੱਛੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ — ਅੱਖਰ ਕਿੱਥੋਂ ਗਿਣਿਆ ਜਾਵੇ? ਰੀਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਉੱਤੇ ਖੱਬੇ ਪੰਨੇ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਜਿਹੜਾ ਸ਼ਬਦ ਪੂਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪੰਨੇ ਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਪਿਛਲੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਬਾਕੀ ਪੰਗਤੀ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਅਗਲਾ ਪੂਰਾ ਸ਼ਬਦ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰੰਥੀ ਸਿੰਘ ਇਹ ਅੱਖਰ ਸੰਗਤ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਚੀ ਬੋਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਗੋਇੰਦਵਾਲ ਸਾਹਿਬ ਵਰਗੇ ਪੁਰਾਣੇ ਅਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਨਾਂ ਰਖਵਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਮਾਝੇ ਦੇ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਰੋਹਿਣੀ ਦੇ ਵ ਵਾਲੇ ਅੱਖਰ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੋ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਮੇਲ ਘੱਟ ਹੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਘਰ ਦੋਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੁਕਮ ਵਾਲਾ ਅੱਖਰ ਪਹਿਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਨਛੱਤਰ ਵਾਲਾ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਬੱਚੇ ਦੇ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਵੱਡਾ ਖ਼ਰਚ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਲੋੜਵੰਦ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।