ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂ | Punjabi Baby Names

ਰੇਵਤੀ ਮੀਨ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ੧੬°੪੦′ ਤੋਂ ੩੦° ਤੱਕ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ੨੭ ਨਛੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਤਾਰ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਤਾਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਮੁੱਕਦੇ ਸਾਰ ਰਾਸ਼ੀ-ਚੱਕਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਗਲਾ ਗੇੜ ਮੁੜ ਅਸ਼ਵਨੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਤੱਕ ਦੇ ਚਰਣ ਇਸ ਦੇ ਹਨ, ਯਾਨੀ ਲੜੀ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਆਖ਼ਰੀ ਚਾਰ। ਅੱਖਰ ਦੇ, ਦੋ, ਚਾ, ਚੀ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਗੇੜ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਅੱਖਰ ਪੂਰਵਾ ਭਾਦਰਪਦ ਤੋਂ ਤੁਰੀ ਦ ਵਾਲੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਮੁਕਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦੋ ਮੁੜ ਚ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ — ਓਹੀ ਚ ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਸ਼ਵਨੀ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਲੜੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਸੋ ੧੦੮ ਚਰਣਾਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਓਸੇ ਵਿਅੰਜਨ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਬੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਨਵਾਂਸ਼ ਧਨੁ, ਮਕਰ, ਕੁੰਭ ਤੇ ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।

ਅਧਿਪਤੀ ਬੁੱਧ; ਦੇਵਤਾ ਪੂਸ਼ਨ, ਰਾਹੀਆਂ ਦਾ ਰਾਖਾ; ਚਿੰਨ੍ਹ ਮੱਛੀ ਤੇ ਢੋਲ; ਗਣ ਦੇਵ; ਯੋਨੀ ਹਾਥੀ।

ਰੇਵਤੀ ਦਾ ਬੱਚਾ ਨਰਮ-ਦਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਵੇਖ ਕੇ ਇਹ ਆਪ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬੇਜ਼ੁਬਾਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਖ਼ਾਸ ਮੋਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ — ਘਰ ਦੇ ਕੁੱਤੇ-ਬਿੱਲੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖ਼ਿਆਲ ਇਹੀ ਰੱਖੇਗਾ। ਕਲਪਨਾ ਬੜੀ ਹੈ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਛੇਤੀ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਪਰਖਣਾ ਸਿਖਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਵਪਾਰ, ਸੰਗੀਤ, ਪਸ਼ੂ-ਸੰਭਾਲ ਤੇ ਬਾਲ-ਸਿੱਖਿਆ ਇਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਹਨ।

ਸਾਰੀ ਲੜੀ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਤਾਰਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਰੇਵਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੁਹਰਾਉਣੀ ਬਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂ ਤੈਅ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਸਲ ਰੀਤ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦਾ ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕੜਾਹ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਦੀ ਦੇਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬੱਚੇ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਅੰਗ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ ਆਵੇ ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅੱਖਰ ਬੱਚੇ ਦਾ ਅੱਖਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਓਸੇ ਤੋਂ ਨਾਂ ਰੱਖ ਕੇ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਕੌਰ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਨਛੱਤਰ ਦੇ ਦੇ, ਦੋ, ਚਾ, ਚੀ ਅੱਖਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਲਈ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਪੁਰਾਣੀ ਜੋਤਿਸ਼ ਪਰੰਪਰਾ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ — ਇਹ ਹੁਕਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ, ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਡੇਰਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਤੇ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਦੇ ਪਾਸੇ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰ ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂ ਰੱਖਣ ਪਿੱਛੋਂ ਪਹਿਲੀ ਸੰਗਰਾਂਦ ਉੱਤੇ ਮੁੜ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਗਨ ਵਜੋਂ ਲੰਗਰ, ਜੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਲੋੜਵੰਦ ਦੀ ਮਦਦ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਲਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।