ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂ | Punjabi Baby Names

ਪੁਸ਼ਯ ਕਰਕ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ੩°੨੦′ ਤੋਂ ੧੬°੪੦′ ਤੱਕ ਪੂਰਾ ਇੱਕੋ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਠੀਕ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਨਰਵਸੂ ਰਾਸ਼ੀ ਦੀ ਹੱਦ ਟੱਪਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਪੁਸ਼ਯ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਰਕ ਰਾਸ਼ੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰੇ ਦਾ ਪੂਰਾ ਤਾਰਾ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।

ਉਨੱਤੀਵਾਂ ਤੋਂ ਬੱਤੀਵਾਂ ਚਰਣ ਇਸ ਦੇ ਹਨ; ਅੱਖਰ ਹੂ, ਹੇ, ਹੋ, ਡਾ। ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਪੁਨਰਵਸੂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਹ ਵਾਲੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਚੌਥੇ ਚਰਣ ਉੱਤੇ ਲੜੀ ਡ ਉੱਤੇ ਜਾ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੋਂ ਅਗਲੇ ਪੂਰੇ ਤਾਰੇ ਅਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਦੇ ਚਾਰੇ ਚਰਣ ਵੀ ਡ ਦੇ ਹੀ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੜੀ ਦਾ ਦੂਜਾ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕੋ ਵਿਅੰਜਨ ਦੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰ ਦੋ ਤਾਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਫੈਲਦੇ ਹਨ। ਸੱਚ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਡਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਂ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਨ। ਨਵਾਂਸ਼ ਸਿੰਘ, ਕੰਨਿਆ, ਤੁਲਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਸ਼ਚਕ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।

ਅਧਿਪਤੀ ਸ਼ਨੀ; ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ; ਚਿੰਨ੍ਹ ਗਾਂ ਦਾ ਥਣ ਤੇ ਖਿੜਿਆ ਕਮਲ; ਗਣ ਦੇਵ; ਯੋਨੀ ਭੇਡ।

ਪੁਸ਼ਯ ਦਾ ਬੱਚਾ ਟਿਕਾਅ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰੌਲੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਆ ਕੇ, ਵੰਡ ਕੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਣਾ ਇਸ ਦੀ ਪੱਕੀ ਆਦਤ ਹੈ — ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਾ ਦਿਸੇਗਾ। ਫ਼ੈਸਲਾ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਢਿੱਲ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਪਾਸਾ ਸੋਚਣ ਦੀ ਆਦਤ ਹੈ। ਪੜ੍ਹਾਈ ਹੌਲੀ ਪਰ ਪੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ, ਬੈਂਕ, ਖ਼ੁਰਾਕ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਤੇ ਡੇਅਰੀ ਇਸ ਦੇ ਢੁੱਕਵੇਂ ਖੇਤਰ ਹਨ।

ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਯ ਨੂੰ ਖ਼ਰੀਦੋ-ਫ਼ਰੋਖ਼ਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਈ ਮਾਪੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਨਾਂ ਵੀ ਇਸੇ ਦਿਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਵਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ — ਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਵੇਲਾ, ਥਿੱਤ ਜਾਂ ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਪਰਿਵਾਰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇ, ਉਹੀ ਦਿਨ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਅਰਦਾਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਖਰ ਤੋਂ ਨਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਕੌਰ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਲੰਗਰ ਲਾਉਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਹੈ; ਏਸੇ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਦਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਛੱਤਰ ਵਾਲਾ ਪੱਖ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਲਈ ਹੂ, ਹੇ, ਹੋ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਚੌਥੇ ਚਰਣ ਦਾ ਡਾ ਔਖਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਅੱਖਰ ਲੈ ਲੈਣਾ ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਹੁਕਮ ਵਾਲਾ ਅੱਖਰ ਤਾਂ ਉੱਪਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੀ ਹੈ।