ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂ | Punjabi Baby Names

ਪੂਰਵਾ ਫਾਲਗੁਨੀ ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ੧੩°੨੦′ ਤੋਂ ੨੬°੪੦′ ਤੱਕ ਇੱਕੋ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਜੋੜੀਦਾਰ ਉੱਤਰਾ ਫਾਲਗੁਨੀ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਦੋ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪੂਰਵਾ ਸਾਬਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਇਕਤਾਲੀਵਾਂ ਤੋਂ ਚੁਤਾਲੀਵਾਂ ਚਰਣ ਇਸ ਦੇ ਹਨ; ਅੱਖਰ ਮੋ, ਟਾ, ਟੀ, ਟੂ। ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਮਘਾ ਤੋਂ ਤੁਰੀ ਆ ਰਹੀ ਮ ਵਾਲੀ ਲੜੀ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਸਿਰਾ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜੇ ਚਰਣ ਤੋਂ ਟ ਦੀ ਲੜੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਗਲੇ ਤਾਰੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਚਰਣਾਂ ਟੇ ਤੇ ਟੋ ਤੱਕ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸੱਚ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਹੈ: ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਟ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਨਾਂ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਹਨ ਵੀ ਉਹ ਬਾਹਰੋਂ ਆਏ ਸ਼ਬਦ ਹਨ। ਨਵਾਂਸ਼ ਸਿੰਘ, ਕੰਨਿਆ, ਤੁਲਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਸ਼ਚਕ ਵਿੱਚ ਬਣਦੇ ਹਨ।

ਅਧਿਪਤੀ ਸ਼ੁੱਕਰ; ਦੇਵਤਾ ਭਗ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸੁਖ ਤੇ ਵੰਡ; ਚਿੰਨ੍ਹ ਮੰਜੇ ਦੇ ਅਗਲੇ ਦੋ ਪਾਵੇ; ਗਣ ਮਨੁੱਖ; ਯੋਨੀ ਚੂਹਾ।

ਇਸ ਤਾਰੇ ਦਾ ਬੱਚਾ ਹੱਸਮੁੱਖ ਤੇ ਮਿਲਾਪੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮਹਿਫ਼ਲ ਜਿੱਥੇ ਹੋਵੇ ਇਹ ਓਥੇ ਹੀ ਲੱਭੇਗਾ। ਗੀਤ, ਨਾਚ, ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਸਜਣ-ਫੱਬਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਨਿੱਕੀ ਉਮਰੇ ਹੀ ਦਿਸ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਹੂਲਤ ਨਾਲ ਮੋਹ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਆਲਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਿੱਤਰ ਬਹੁਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਪਰਖਣ ਵਿੱਚ ਕਾਹਲ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਲਾ, ਫ਼ੈਸ਼ਨ, ਮਨੋਰੰਜਨ, ਪ੍ਰਾਹੁਣਚਾਰੀ ਤੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਇਸ ਦੇ ਢੁੱਕਵੇਂ ਖੇਤਰ ਹਨ।

ਅੱਜ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਬਾਹਰਲੇ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਾਂ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰੀਤ ਓਥੇ ਵੀ ਓਹੀ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਬੱਚਾ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜੰਮੇ, ਪਰਿਵਾਰ ਨੇੜਲੇ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਜਾ ਕੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੰਗ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅੱਖਰ ਬੱਚੇ ਦੇ ਨਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪਿੱਛੇ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਕੌਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੜਾਹ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਵਰਤਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਰਦੇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਗੱਲ ਸੋਚਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ — ਗੁਰਮੁਖੀ ਦਾ ਨਾਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਸਕੂਲ ਤੇ ਪਾਸਪੋਰਟ ਦੋਹਾਂ ਥਾਈਂ ਸਹੀ ਬੋਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਟ ਵਰਗੇ ਅੱਖਰ ਇੱਥੇ ਵਾਧੂ ਔਖ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨਾਂ ਘੱਟ ਹਨ ਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹਿੱਜੇ ਵੀ ਪੱਕੇ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ। ਸੋ ਬਹੁਤੇ ਘਰ ਹੁਕਮ ਵਾਲਾ ਅੱਖਰ ਹੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਛੱਤਰ ਦੇ ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਚਾਰ ਵਜੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਜਨਮ ਦਿਨ ਉੱਤੇ ਸੇਵਾ ਤੇ ਦਸਵੰਧ ਕੱਢਣ ਦੀ ਆਦਤ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।