ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂ | Punjabi Baby Names

ਪੂਰਵਾ ਭਾਦਰਪਦ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਚਰਣ ਕੁੰਭ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ੨੦° ਤੋਂ ੩੦° ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਚੌਥਾ ਚਰਣ ਮੀਨ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ੩°੨੦′ ਵਿੱਚ। ਪੁਨਰਵਸੂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਵਾਂਗ ਇਹ ਤੀਜਾ ਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਤਾਰਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਵੰਡ ਤਿੰਨ-ਇੱਕ ਦੀ ਹੈ।

ਸਤਾਨਵੇਂ ਤੋਂ ਸੌਵਾਂ ਚਰਣ ਇਸ ਦੇ ਹਨ; ਅੱਖਰ ਸੇ, ਸੋ, ਦਾ, ਦੀ। ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸ਼ਤਭਿਖਾ ਤੋਂ ਆ ਰਹੀ ਸ ਵਾਲੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤੀਜੇ ਚਰਣ ਤੋਂ ਦ ਦੀ ਲੜੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਦੋ ਹੋਰ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਸੇਗੀ। ਇਹ ਥਾਂ ਲੜੀ ਦੇ ਸੌਵੇਂ ਚਰਣ ਦੀ ਹੈ, ਯਾਨੀ ੧੦੮ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਠ ਚਰਣ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਦ ਤੋਂ ਬਣਦੇ ਨਾਂ — ਦਲਜੀਤ, ਦਿਲਪ੍ਰੀਤ, ਦੀਪ ਵਰਗੇ — ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਨਵਾਂਸ਼ ਮੇਖ, ਬ੍ਰਿਖ, ਮਿਥੁਨ ਤੇ ਕਰਕ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।

ਅਧਿਪਤੀ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ; ਦੇਵਤਾ ਅਜ ਏਕਪਦ; ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੋ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਤਲਵਾਰ; ਗਣ ਮਨੁੱਖ; ਯੋਨੀ ਸ਼ੇਰ।

ਇਸ ਤਾਰੇ ਦੇ ਬੱਚੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪਾਸੇ ਨਾਲੋ-ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹਨ — ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਦਿਲਚਸਪੀ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਡੂੰਘੇ ਸਵਾਲ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕਿਉਂ ਹੈ। ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬੇਬਾਕ ਹੈ ਤੇ ਸੱਚ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਝਿਜਕਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਸੁਭਾਅ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਬਹੁਤ ਖੁੱਲ੍ਹ-ਦਿਲੀ ਤੇ ਕਦੇ ਬਹੁਤ ਕੰਜੂਸੀ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਦਾਂ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਚਲਾ ਰਾਹ ਸਿਖਾਉਣਾ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਦਰਸ਼ਨ, ਖੋਜ, ਬੀਮਾ, ਸਰਜਰੀ ਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਤੇ ਕੌਰ ਸਿਰਫ਼ ਪਿਛੇਤਰ ਨਹੀਂ — ਇਹ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਸਾਂਝੀ ਪਛਾਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਜ਼ਾਤ-ਗੋਤ ਦੀ ਵੰਡ ਮਿਟਾਉਣਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਗ੍ਰੰਥੀ ਸਿੰਘ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬੱਚੇ ਦੇ ਕਾਗ਼ਜ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਗੋਤ ਦੀ ਥਾਂ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਕੌਰ ਹੀ ਲਿਖਵਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਬਾਕੀ ਰੀਤ ਓਹੀ ਹੈ: ਅਰਦਾਸ, ਹੁਕਮਨਾਮਾ, ਅੰਗ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅੱਖਰ, ਤੇ ਉਸੇ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਨਾਂ।

ਮੋਗੇ ਤੇ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਦੇ ਪਾਸੇ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਂ ਦਰਜ ਕਰਵਾਉਣ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਹੀ ਸ਼ਬਦ ਵਾਲਾ ਨਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਸਿੱਧਾ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਕੌਰ ਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਕੂਲ ਤੇ ਪਾਸਪੋਰਟ ਦੇ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਸੌਖੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਨਛੱਤਰ ਦਾ ਪੱਖ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦਾ ਤੇ ਦੀ ਅੱਖਰ ਬੜੇ ਸੁਖਾਵੇਂ ਹਨ ਤੇ ਹੁਕਮ ਵਾਲੇ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਸੋਹਣਾ ਨਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।