ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂ | Punjabi Baby Names

ਮੂਲ ਨਾਲ ਧਨੁ ਰਾਸ਼ੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ — ੦° ਤੋਂ ੧੩°੨੦′ ਤੱਕ ਇਹ ਪੂਰਾ ਤਾਰਾ ਧਨੁ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਪਿਛਲਾ ਤਾਰਾ ਜੇਸ਼ਠਾ ਬ੍ਰਿਸ਼ਚਕ ਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਮੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਮੂਲ ਰਾਸ਼ੀ-ਚੱਕਰ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੜਾਅ ਹੈ।

ਤਿਹੱਤਰਵਾਂ ਤੋਂ ਛਿਹੱਤਰਵਾਂ ਚਰਣ ਇਸ ਦੇ ਹਨ; ਅੱਖਰ ਯੇ, ਯੋ, ਭਾ, ਭੀ। ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਜੇਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਆ ਰਹੀ ਯ ਵਾਲੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਮੁਕਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤੀਜੇ ਚਰਣ ਤੋਂ ਭ ਦੀ ਲੜੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਰਾਸ਼ੀ ਦਾ ਬਦਲਾਅ ਇਸ ਤਾਰੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਅੱਖਰ ਦਾ ਬਦਲਾਅ ਇਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ — ਦੋਵੇਂ ਜੋੜ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦੇ, ਤੇ ਇਹੀ ਮੂਲ ਦੀ ਖ਼ਾਸੀਅਤ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਭ ਤੋਂ ਬਣਦੇ ਨਾਂ ਚੰਗੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਨਵਾਂਸ਼ ਮੇਖ, ਬ੍ਰਿਖ, ਮਿਥੁਨ ਤੇ ਕਰਕ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।

ਅਧਿਪਤੀ ਕੇਤੂ; ਦੇਵਤਾ ਨਿਰਿਤੀ; ਚਿੰਨ੍ਹ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁੱਛਾ; ਗਣ ਰਾਖਸ਼; ਯੋਨੀ ਕੁੱਤਾ।

ਮੂਲ ਦਾ ਬੱਚਾ ਹਰ ਗੱਲ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੱਕ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਣੀ-ਬਣਾਈ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੈਣੀ ਇਸ ਦੇ ਵੱਸ ਦੀ ਨਹੀਂ; ਪੁੱਛ-ਪੜਤਾਲ ਕਰਕੇ ਹੀ ਤਸੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਮੋੜ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਰ ਮੋੜ ਪਿੱਛੋਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਪੱਕਾ ਹੋ ਕੇ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ। ਦਿਖਾਵੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਫ਼ ਬੋਲਣ ਦੀ ਆਦਤ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕੌੜੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਖੋਜ, ਜੜ੍ਹੀ-ਬੂਟੀ ਤੇ ਦਵਾਈ, ਦਰਸ਼ਨ, ਪੜਤਾਲ ਤੇ ਸਮਾਜ-ਸੁਧਾਰ ਇਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਹਨ।

ਮੂਲ ਨਛੱਤਰ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਣਦੇ ਸਾਰ ਹੀ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਡਰ ਪਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਗੁਰਮਤਿ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੋ-ਟੁੱਕ ਹੈ — ਕੋਈ ਤਾਰਾ ਜਾਂ ਵੇਲਾ ਬੱਚੇ ਲਈ ਮਾੜਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਬਠਿੰਡੇ ਤੇ ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੰਥੀ ਸਿੰਘ ਸਾਫ਼ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬੱਚੇ ਦਾ ਭਲਾ ਪਾਠ, ਸੇਵਾ ਤੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਟੂਣੇ-ਟਾਮਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।

ਰੀਤ ਓਹੀ ਸਿੱਧੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ: ਪਰਿਵਾਰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਅਰਦਾਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਖਰ ਤੋਂ ਨਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਕੌਰ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਘਰ ਨਛੱਤਰ ਦਾ ਅੱਖਰ ਵੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭਾ ਤੇ ਭੀ ਵਧੀਆ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਯੇ ਤੇ ਯੋ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਂ ਲੱਭਣੇ ਔਖੇ ਹਨ।