ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂ | Punjabi Baby Names

ਮਘਾ ਨਾਲ ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ — ੦° ਤੋਂ ੧੩°੨੦′ ਤੱਕ ਇਹ ਪੂਰਾ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ। ਪਿਛਲਾ ਤਾਰਾ ਅਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਕਰਕ ਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਮੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਮਘਾ ਠੀਕ ਉਸ ਥਾਂ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰਾਸ਼ੀ-ਚੱਕਰ ਦਾ ਦੂਜਾ ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਸੈਂਤੀਵਾਂ ਤੋਂ ਚਾਲੀਵਾਂ ਚਰਣ ਇਸ ਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅੱਖਰ ਮਾ, ਮੀ, ਮੂ, ਮੇ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਥਾਂ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ: ਮ ਦੀ ਲੜੀ ਇੱਥੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਅਗਲੇ ਤਾਰੇ ਪੂਰਵਾ ਫਾਲਗੁਨੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚਰਣ ਮੋ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਲੜੀ ਦੋ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਲਈ ਇਹ ਸੌਖਾ ਪਾਸਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮ ਤੋਂ ਬਣਦੇ ਨਾਂ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਚਾਰੇ ਚਰਣਾਂ ਦੇ ਨਵਾਂਸ਼ ਮੇਖ, ਬ੍ਰਿਖ, ਮਿਥੁਨ ਤੇ ਕਰਕ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।

ਅਧਿਪਤੀ ਕੇਤੂ; ਦੇਵਤਾ ਪਿਤਰ, ਯਾਨੀ ਵੱਡੇ-ਵਡੇਰੇ; ਚਿੰਨ੍ਹ ਰਾਜ-ਗੱਦੀ; ਗਣ ਰਾਖਸ਼; ਯੋਨੀ ਚੂਹਾ।

ਮਘਾ ਦੇ ਬੱਚੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਵੱਡੱਪਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਢਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅੱਗੇ ਹੋ ਕੇ ਖੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਡੇਰਿਆਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਇਸ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾ ਬੈਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਥੀਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਝਿੜਕਣਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਸਮਾਜ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ੇ ਸੌਖੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ, ਸਿਆਸਤ, ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਤੇ ਜੱਦੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸੰਭਾਲਣਾ ਇਸ ਦੇ ਰਾਹ ਹਨ।

ਮਘਾ ਦਾ ਸਬੰਧ ਵਡੇਰਿਆਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਵਾਲ ਵੀ ਏਸੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ: ਦਾਦਾ ਜਾਂ ਦਾਦੀ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂ ਰੱਖੀਏ ਜਾਂ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਵਾਲੇ ਅੱਖਰ ਉੱਤੇ? ਪਹਿਲ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਅੱਖਰ ਤੋਂ ਨਾਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਕੌਰ ਪਿੱਛੇ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਡੇਰੇ ਦੀ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਤਰੀਕਾ ਵੱਖਰਾ ਹੈ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਲੰਗਰ, ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਦਾਨ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਾਂਝਾ ਕੰਮ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੋਹ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਫ਼ਤਿਹਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਜੋੜ ਮੇਲੇ ਵੇਲੇ ਜੰਮੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰ ਓਥੇ ਹੀ ਰਖਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਘਰ ਪੱਤਰੀ ਵੀ ਬਣਵਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਾ, ਮੀ, ਮੂ, ਮੇ ਅੱਖਰ ਬੜੇ ਸੌਖੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਲੈਣਾ ਔਖਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।