ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂ | Punjabi Baby Names

ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਚਰਣ ਮਕਰ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ੨੩°੨੦′ ਤੋਂ ੩੦° ਵਿੱਚ ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਕੁੰਭ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ੬°੪੦′ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਮ੍ਰਿਗਸ਼ਿਰਾ ਤੇ ਚਿੱਤਰਾ ਵਾਂਗ ਇਹ ਵੀ ਦੋ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਧੋ-ਅੱਧ ਵੰਡਿਆ ਤਾਰਾ ਹੈ; ਪੂਰੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀ ਤਿੰਨ ਤਾਰੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਉਨੱਨਵੇਂ ਤੋਂ ਬਾਨਵੇਂ ਚਰਣ ਇਸ ਦੇ ਹਨ; ਅੱਖਰ ਗਾ, ਗੀ, ਗੂ, ਗੇ — ਚਾਰੇ ਇੱਕੋ ਵਿਅੰਜਨ ਗ ਦੇ, ਪਰ ਗੋ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਅਗਲੇ ਤਾਰੇ ਸ਼ਤਭਿਖਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚਰਣ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਲੜੀ ਦੋ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਠੀਕ ਉਸ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵੀ ਬਦਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਸਿੱਖ ਨਾਵਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਰਪੂਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਗੁਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨਾਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਨਵਾਂਸ਼ ਸਿੰਘ, ਕੰਨਿਆ, ਤੁਲਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਸ਼ਚਕ ਵਿੱਚ ਬਣਦੇ ਹਨ।

ਅਧਿਪਤੀ ਮੰਗਲ; ਦੇਵਤਾ ਅੱਠ ਵਸੂ; ਚਿੰਨ੍ਹ ਢੋਲਕੀ ਤੇ ਬੰਸਰੀ; ਗਣ ਰਾਖਸ਼; ਯੋਨੀ ਸ਼ੇਰ।

ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਦਾ ਬੱਚਾ ਤਾਲ ਦਾ ਪੱਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਢੋਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਪੈਰ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਗਿੱਧੇ-ਭੰਗੜੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਧਨ ਜੋੜਨ ਦੀ ਸਮਝ ਨਿੱਕੀ ਉਮਰੇ ਹੀ ਦਿਸ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਖ਼ਰਚ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਟੋਲੀ ਬਣਾ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਇਸ ਨੂੰ ਸੌਖਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਇਕੱਲੇ ਬੈਠਣਾ ਔਖਾ। ਸ਼ੇਖ਼ੀ ਵੱਲ ਰੁਝਾਨ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੰਗੀਤ, ਜਾਇਦਾਦ ਦਾ ਕੰਮ, ਫ਼ੌਜ, ਧਾਤ-ਵਪਾਰ ਤੇ ਖੇਡਾਂ ਇਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਹਨ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਗੁਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨਾਂ ਏਨੇ ਆਮ ਹਨ ਕਿ ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਦਰਜਨਾਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸ਼ਰਧਾ ਹੈ, ਜੋਤਿਸ਼ ਨਹੀਂ — ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਾਂ ਰੱਖਣਾ ਹਰ ਸਿੱਖ ਮਾਪੇ ਦੀ ਚਾਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਰੀਤ ਫਿਰ ਵੀ ਓਹੀ ਨਿਭਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਪਹਿਲਾਂ ਅਰਦਾਸ, ਫਿਰ ਹੁਕਮਨਾਮਾ, ਤੇ ਅੰਗ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅੱਖਰ। ਜੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚੋਂ ਗ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੂਣੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਦੋਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਆ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਜੇ ਹੁਕਮ ਕੋਈ ਹੋਰ ਅੱਖਰ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹਿੱਸਾ ਨਾਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ੍ਰੀ ਹਰਗੋਬਿੰਦਪੁਰ ਵਰਗੇ ਅਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਰੀਤ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਚੱਲਦੀ ਆਈ ਹੈ। ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਲਾਹ ਜ਼ਰੂਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ — ਨਾਂ ਏਨਾ ਆਮ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਸਕੂਲ ਦੀ ਇੱਕੋ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਬੱਚੇ ਓਸੇ ਨਾਂ ਦੇ ਨਿਕਲ ਆਉਣ; ਅਰਥ ਵੇਖ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰਾ ਜੋੜ ਚੁਣ ਲੈਣਾ ਬਿਹਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।