साडेसातींतले उपाय आनी शनी शिंगणापूर दर्शन — वेव्हारीक मार्गदर्शन

साडेसातींतले उपाय — कितें करचें, खंय वचचें

साडेसाती म्हळ्यार नेमकें कितें, तिचे तीन टप्पे कशे चलतात आनी ती कोणाक केन्ना लागता, हाचें सविस्तर विवेचन साडेसाती समजून घेयात ह्या लेखांत दिलां; तें संकल्पनात्मक विश्लेशण हांगा परत करपाची गरज ना. हो लेख पुरायपणान वेव्हारीक — साडेसाती चालू आसतना घरांतल्या घरांत खंयचे उपाय करचे, शनी शिंगणापुराची जात्रा कशी करची आनी ह्या काळांत खंयच्यो गजाली कटाक्षान टाळच्यो, इतल्याच तीन प्रस्नांचीं जापो हांगा मेळटलीं.

शनि मंत्र आनी जप

साडेसातींतलो सगळ्यांत सोंपो आनी खर्च नाशिल्लो उपाय म्हळ्यार नेमान जप. 'ॐ शं शनैश्चराय नमः' हो शनीचो प्रचलीत मंत्र शनवारा उण्यांत उणो १०८ फावटीं म्हणपाची रीत आसा; चड साधना करूंक सोदपी 'ॐ प्रां प्रीं प्रौं सः शनैश्चराय नमः' हो बीजमंत्र घेतात. दशरथकृत शनि स्तोत्र आनी शनि चालीसा हीं सुद्धां पठणाखातीर नामनेचीं. जपाक लक्ष जाय, सोंपोवपाची घायघाय चलना — आनी नेमकें हेंच सोशीकपण शनि ह्या काळांत शिकोवंक सोदता. जप शक्य तितलो सूर्य बुडटकच, न्हावन, अस्तंतेक तोंड करून करचो, असो पारंपरीक संकेत आसा.

तेलाभिषेक आनी दान

शनीक तिळाचें तेल अर्पण करप — तेलाभिषेक — हो गोंय-कोंकणांतल्या घराघरांनी रुळिल्लो उपाय. शनवारा लागसारच्या शनि देवळांत वचून मूर्तीचेर वा शनिशिळेचेर तिळाचें तेल घालचें आनी घरा तिळाच्या तेलाचो दिवो लावचो. दानांत शनीकडेन संबंदीत वस्तू येतात: काळे तीळ, उडीद, लोखण, काळें वस्त्र, कांबळ आनी तिळाचें तेल. दानाचो खरो अर्थ वस्तू दिवप न्हय, तर कश्टकार आनी जाण्ट्या मनशां कडेन नम्रताय बाळगप — देखून हें दान गरजवंत मनशाच्या हातांत प्रत्यक्ष दिवचें, फकत देवळांत दवरून येवंक नाका.

मारुती स्तोत्र आनी हनुमान उपासना

शनीच्या पिडेचेर हनुमंताची उपासना हो रामबाण उपाय मानतात; शनि हनुमानभक्तांक त्रास दिना, अशी श्रद्धा पुराणकथांतल्यान चलत आयल्या. गोंय-कोंकणांत सुद्धां समर्थ रामदासांनी रचिल्लें 'भीमरूपी महारुद्रा' हें मारुती स्तोत्र शनवारा म्हणपाची परंपरा घरांघरांनी आसा; जायते जाण हनुमान चालीसा सुद्धां जोडीन म्हणटात. शनवारा मारुतीच्या देवळांत वचून रुईच्या पानांची माळ आनी शेंदूर अर्पण करचो, नाल्ल फोडचो. व्यायाम आनी बळाची उपासना ही मारुतीरायाची खरी पुजा — साडेसातींत भलायकी सांबाळपाक तीय तितलीच उपेगी.

शनी शिंगणापूर जात्रा — म्हायती

अहमदनगर जिल्ह्यांतलें शिंगणापूर हें शनिदेवाचें जागृत थळ गोंय-कोंकणासयत पयसुल्ल्या वाठारांतल्यान भक्तांक ओडून हाडटा. हांगाचें खाशेलपण म्हळ्यार देवळाक सपर ना आनी मूर्त ना — उक्त्या चौथऱ्यार उबी आशिल्ली सुमार साडेपांच फुटांची स्वयंभू काळी शिळा हेंच शनिदेवाचें रूप. दुसरें खाशेलपण गांवाचें: हांगाच्या घरांक दारां नात, कित्याक शनिदेवाच्या राखणेचेर गांवकारांची अढळ श्रद्धा आसा. दर्शनाक वतना न्हावन ओल्या वा निवळ वस्त्रांनी चौथऱ्या लागीं वचपाची रीत आसा; शिळेचेर तिळाचें तेल घालून प्रदक्षिणा घालतात. शनवार, अमास आनी शनि जयंती (वैशाख अमावास्या) ह्या दिसांनी खूब गर्दी आसता — शांत दर्शन जाय जाल्यार हेर वार वेंचात. शिर्डीसावन हें थळ सुमार सत्तर किलोमीटर पयस आशिल्ल्यान जायते भक्त दोनूय दर्शनां एकाच भोंवडेंत जोडटात. जात्रा शक्य ना जाल्यार खंत बाळगूंक नाका — घरच्या जपांत आनी वागणुकेंतल्या शिस्तींत तीच फळश्रुती आसा.

ह्या काळांत कितें करूंक नाका?

उपायां इतलीच म्हत्वाची टाळपाची वळेरी: साडेसातीच्या भंयाचो बाजार मांडपी भोंदू बुवांच्या नादाक लागूं नाकात आनी 'दोश सदांखातीर काडटां' अशा जाहिरातींचेर पयशे उडोवंक नाकात. नीलम हें शनीचें रत्न कोणाच्याय सांगण्यावयल्यान परस्पर घालूंक नाका — तें अणभवी ज्योतिशाच्या सल्ल्यानूच धारण करपाचें रत्न. फट उलोवप, दिल्लें उतर मोडप, कामगार-सेवकांक तुच्छ वागोवप आनी व्हडल्यांचो अपमान — ह्यो गजाली शनीच्या नदरेन गंभीर गुन्यांव मानतात; त्यो ह्याच काळांत आंगाक येतात. वेसनां आनी गरज नाशिल्लीं रिणां टाळचीं. उपाय म्हळ्यार देवाकडेन केल्लो सौदो न्हय; आचरणांतलें प्रामाणीकपण होच शनीक अपेक्षीत आशिल्लो सगळ्यांत श्रेश्ठ उपाय, हें विसरूंक नाका.